Grote lul in klein kutje meisje vingert haar kutje

grote lul in klein kutje meisje vingert haar kutje

..

Sex in castricum neuken leiden

We gingen naar huis dus ik moest mezelf gaan afdrogen. Het enige probleem was dat er geen omkleed hokjes waren en voor de WC's stond een lange rij en bovendien zijn die altijd heel erg vies. Ik had thuis niet echt handdoeken meer liggen dus ik had een hele kleine handdoek mee om me mee af te drogen. Ik liep richting de parkeerplaats en ging mezelf maar tussen de auto's hier afdrogen.

Ik deed mijn badpak uit en hurkte op de grond want ik moest ook plassen. Ik liet alles lopen en ging vervolgens weer staan en droogde mezelf af.

Toen ik klaar was met afdrogen kwam ik erachter dat ik mijn schone kleren niet mee had genomen. Ik moest nu dus weer terug het strand op om mijn schone kleren te pakken. Ik wou mijn badpak niet weer aandoen want dan zou ik weer helemaal nat worden.

Ik pakte mijn handdoek en hield die voor mijn spleetje maar je kon mijn kont en borsten in volle glorie zien. Ik dacht bij mezelf dat het een stuk minder zou opvallen als ik normaal terug zou lopen en geen moeite zou doen om überhaupt niets te bedekken. Ik liep nu poedelnaakt terug naar het strand en liep direct naar mijn spullen toe. Ik trok snel een broekje aan en een shirt over mijn hoofd.

Door de haast had ik geen ondergoed aangedaan maar dit liet ik maar zitten. Dan geloof je het lekker niet Boeit mij wat dat jou leven nou niet zo spannend is als de mijne Ik heb een achtertuin die goed beschut is, alleen de linkerburen kunnen vanuit hun dakraam er nog wel in kijken.

Dus afgelopen zomer waren zij op vakantie en ik was alleen thuis aan het zonnen. Aangezien zij op vakantie waren durfde ik wel topless te gaan zonnen. Na een tijdje krijg ik een whatsapp berichtje van mijn buurjongen of ik niet vergeet om zonnenbrand op te doen.

Die waren zonder dat ik het wist dus terug gekomen, en hij had me vanuit het raam zitten bekijken. Gauw maar naar binnen gegaan Ik was mezelf thuis aan het omkleden om weg te gaan op mijn eigen kamer dus ik stond naakt voor de kast te beslissen wat ik aan ging doen.

Ineens vloog de deur open en stapte mijn broertje van 15 naakt mijn kamer binnen. Ik schrok me dood en ging snel achter de kast deur staan en hij rende ook snel weer weg. Blijkbaar dacht hij dat ik al weg was en wou hij zichzelf op mijn kamer gaan aftrekken ofzo. Ik heb mijn laptop toen aangezet en de webcam laten opnemen terwijl ik weg was. Toen ik terug kwam ging ik die opname versnelt bekijken en ik zag dat mijn broertje weer naakt mijn kamer inkwam toen ik weg was en hij heeft zich toen op mijn bueaustoel afgetrokken in een bh van mij die ik toen ook weer terugvond in de wasmand.

Ik ga hem hier binnenkort maar mee confronteren want dit moet echt stoppen want volgens mij doet hij dit elke keer als ik weg ben. Nu ik m'n eigen stek heb zijn we ook vaak bloot in huis en terras zonnen. M'n vriendin en ik hebben ook professionele naaktfoto's laten maken, die mogen vrienden en kennissen ook zien als ze willen.

Een gymleraar die over de privé douchehokjes op die school heen hing voor een kletspraatje. Een paar vriendinnen van een meisje dat ik leuk vond. Zij stond al topless in een string, dus toen moest ik van haar als eerste naakt. Op dat moment kwamen haar aangeklede vriendinnen uit de kast terwijl ik al een paal had. En er zullen vast wel meer mensen zijn die me bloot hebben gezien. Ik kan er niet mee zitten. Ik heb gister mijn vieze bh uit de wasmand gepakt en ben daarmee naar mijn broertje gegaan en gevraagt wat dit was.

Hij schrok wel een beetje. Ik heb toen deze vieze bh aan hem gegeven en gezegd dat als hij het wil doen dat hij dit dan alleen in die bh mag doen en niet in de andere. Ik hoefde hem ook niet terug had ik gezecht.

Hij geneerde zich vast wel een beetje, dus die durft vast geen andere BH's te pakken. Ik ben alleen nog maar naakt gezien door me vriendin verder nooit eig. Mijn ouders gingen een keer een weekje op vakantie en was toen alleen thuis met mijn oudere zus. Heb een goede band met haar en we kleden ons ook regelmatig gewoon bij elkaar om. Maar in de week dat mijn ouders op vakantie waren ging mijn zus even uit in de avond. Ik zat toen een tijdje alleen en ging later douche.

Toen ik klaar was met douche wilde ik mijn bed in maar mijn telefoon lag nog beneden dus die ging ik nog even halen. Nou slaap ik altijd naakt dus ik had geen zin om me weer aan te kleden als ik toch weer mijn bed in ging dus ik liep gewoon naakt naar beneden. Toen ik de trap af liep en in de gang kwam ging ineens onze voordeur open en kwam mijn zus met haar vriendje naar binnen. En toen heeft het vriendje van mn zus me dus helemaal naakt gezien en ik schaamde me toen wel heel erg. Dus ik rende toen snel weer naar boven en even later die avond toen het vriendje van mijn zus weer weg was kwam ze naar boven en had ik uitgelegd waarom ik daar naakt liep.

Toen moest ze wel lachen maar we hebben er later niet meer over gesproken. Toen ik in mn nakie mn kleren aan t opvouwen was en aan het opruimen en niet doorhad dat het gordijn nog best ver open was.

Kreeg ik n smsje van mijn overbuurjongen dat z'n moeder me aan het begluren en ook aan t filmen was en het leuke is, dat hij weer n foto van zn ma heeft gemaakt. Vroeger mijn ouders maar nu alleen mijn vriendinnen als we moeten douchen na volleybal en mijn zusje maar ik zie hun ook bloot. Vroeger mijn ouders, maar nu alleen nog n goede vriendin van mij n keer na t zwemmen.

Toen ik een keer ging douchen op de camping, was het erg druk en na lang wachten nam ik het eerste hokje dat vrij kwam. Pas toen ik onder de douche stond, merkte ik dat de deur ontwricht was ofzo, want je kon langs de sluiting naar binnen kijken. Ik heb toen een aantal keer mensen zien kijken, dat gaat automatisch als je kijkt of hij vrij was: Mijn familie mocht mij vroeger wel zien nu niet meer nu alleen nog vrienden bijvoorbeeld op kampen als we met z'n alle douchen of als we hebben gezwommen in de zee kleden we ons met z'n alle om op een rustig deel van het strand en die zien verschillende mensen naar je maar die ken ik tog niet dus dat maakt me niet uit.

Toen ik 15 was ging ik vaak logeren bij oom tante en m'n nichtje van 12 ; toen ik aan het douchen was kwam mn nichtje een keer expres bloot de douche binnen lopen en maakte gauw een selfie met mij en ze giechelde zich rot en wilde mn piemel beetpakken en zei dat ze nog nooit een blote jongen van zo dichtbij had gezien en dat ze aan haar vriendinnen de foto dat wij samen bloot waren ging laten zien.

Best wel eng hoor want ik kon er niks aan doen. Nu zijn haar vriendinnen 14 en 15 en ik ben 17 en nu willen er een paar echt met me naar bed maar ik heb het nog npooit gedaan en ze lachen me uit.

Meisje van 20 dat soms model is. Ik deed dat ook wel eens in Belgie aan een kunstacademie. Daar keken en tekenden ze verder dan de buik en als ze dan m'n penis nader kwamen bekijken en omhoog tilden hoefde dat al niet meer want dan kreeg ik een stijve. Kennelijk waren ze daaraan gewend want ze gingen gewoon door! Ik ben er nu mee gestopt want mijn vriendin vertrouwde het terecht niet helemaal. Ik stond pas in mn eentje onder de douche na een voetbal training tot er een meisje binnen kwam die ook wou gaan douchen.

Ze liep zo de douche in en ging langs mij staan. Nadat hij dit had gezegd trok hij bleek weg. Een paar seconden later snelde hij naar de reling, om bijna hartstochtelijk over te geven in het zeewater.

Gelukkig voor hem waren de kinderen op dat moment aan de andere kant van de boot, want ze hadden zijn antiperistaltische eruptie zeker triomfantelijk aan Klaasje en de rest van de vrouwen gemeld. Twee dagen voor de overtocht naar Vlieland waren de mannen gezamenlijk op pad geweest, een reisje dat was georganiseerd door Kick. Zijn platenmaatschappij begeleidt buitenlandse artiesten die in de Benelux zijn geboekt.

Meestal gebeurt dit door een van zijn medewerkers, maar in de kerstvakantie hadden die allemaal vrij. Daarom moest Kick zelf zijn gezicht laten zien bij een optreden van een groepje 7-jarige Noord-Ierse jongens. Nou ja, misschien waren ze De uitgelaten energiebommen genaamd de Two Door Cinema Club hadden een verlate kerst-gig in de Brusselse poptempel de Ancienne Belgique. Omdat Kick geen zin had om alleen naar België af te reizen had hij de mannen van De Vijf gevraagd met hem mee te gaan, als opmaat van de naderende vakantie op Vlieland.

Kick vroeg hen vaker mee, en zo gebeurde het dat de vrienden — als notoire ontkenners — concerten bezochten waar de gemiddelde leeftijd van het publiek rond de 20 lag.

De vaders waren bij deze optredens geen gewoon publiek, want dankzij Kicks connecties hoefden ze nooit in wachtrijen te staan, hadden ze immer een onuitputtelijke voorraad consumptiemunten en ontmoetten ze na afloop van het optreden steevast de leden van de band in de kleedkamer.

Deze keer hadden de mannen een bijzondere gast: Opa ging mee als gevolg van een uit de hand gelopen weddenschap tijdens het kerstdiner, twee dagen ervoor. Hij bestierde zijn steeds uitdijende bedrijf tot hij het in verkocht aan zijn zoon, een destijds jarige gesjeesde student letteren.

Tijdens Kerst hadden sr. De dag voor het concert van het Noord-Ierse indiebandje had Kick er alles aan gedaan om zijn vader ervan te weerhouden mee te gaan, maar de ouwe had steeds geërgerd gevraagd waar zijn zoon zich druk over maakte.

Opa Kick had zich niet laten ompraten, en dus haalde het gezelschap hem twee dagen na Kerst op. Het gezelschap reed regelmatig in de Dodge naar concerten, onder Pims voorwaarde dat er op de terugweg niet werd overgegeven op een van de achterbanken, althans niet door iemand anders dan hemzelf. Toen Opa Kick hoorde dat de jonge chauffeur — een student medicijnen genaamd Luigi — groot fan was van de Two Door Cinema Club, nodigde hij hem uit mee naar binnen te gaan en niet, zoals gebruikelijk, te blijven wachten in de auto met een studieboek.

Het kostte Kick inderdaad geen moeite Luigi de Ancienne Belgique binnen te loodsen. De jongere bezoekers van de popzaal bekeken vooral Opa Kick, maar ook Bram en Korneel met een aan wezenloosheid grenzende verbazing.

En waar of ik even mijn kunstgebit in een glaasje kan doen. Terwijl het voorprogramma speelde, dronken de vrienden bier en bekeken ze het publiek, zoals het publiek hen bekeek.

Er liepen jongens met kapsels als dode vogels, en de meisjes droegen mini-minibroekjes en wapperende lappen om hun schouders. Toen het optreden van de Two Door Cinema Club op het punt stond te beginnen, stelde het geriatrische gezelschap zich op aan de rand van de zaal.

De meeste Belgische jongeren wrongen zich naar voren, het liefst zo dicht mogelijk bij het podium. Vanaf het begin van hun optreden goot het Noord-Ierse bandje een bak upbeat-energie uit over de zwampende mensenmenigte. Het geluid was overdonderend, de lichtshow hallucinerend, de atmosfeer bijna vloeibaar. Er werd gedanst, gesprongen en meegeschreeuwd met de nummers, die de jongeren blijkbaar allen uit hun hoofd kenden. En na een paar liedjes gebeurde het. Aanvankelijk had de groep Nederlandse bezoekers geïnteresseerd biernippend gekeken hoe de middelpuntvliedende massa voor het podium begon te kolken, maar na verloop van tijd bewoog een van de mannen een arm en zette een ander een voet opzij, alsof hun lichamen langzaamaan werden aangesloten op de neurologische cycloon in de zaal.

Plotseling genezen van reuma en ouderdomskwaaltjes begonnen vijf van de zes steeds ritmischer te schokschouderen. Weer een paar nummers verder hadden Korneel en Bram zich in de deinende lichamenbuidel geworpen en zij waren springend, duwend en pogoënd opgegaan in het achthonderdkoppig organisme.

Verderop werd gestagedived en gecrowdsurft. Er waren jongeren die dankzij de handen van Korneel en Bram werd voortgestuwd over de golven van het publiek. Op een van die momenten draaide Kick, die inmiddels ook door de dansende menigte verzwolgen dreigde te worden, zich om naar zijn vader. Hij deed een paar stappen in diens richting.

Zijn vader keek hem glimlachend aan. Hun mannen raakten ook met elkaar bevriend. Het gezelschap bijna-veertigers besloot gezamenlijk Oud en Nieuw te vieren op Vlieland. Pim, een van de mannen, had een oude klipper gecharterd.

Vijf uur na vertrek liep de boot vast op een zandplaat. Afmeren betekent aanleggen, een boot aan de kade vastmaken. De klipper in je verhaal vaart van de kade weg. Ontmeren is het woord, maar wel heel lelijk. Bonken, dreunen, et cetera. Helemaal als de zeilen nog opstaan. Die kluiver is een zwaar en onhandelbaar monster dat zeker niet door één vrouw of man kan worden opgerold. De dichterlijke vrijheid hangt bij mij boven in de bezaan mast. Oeps… Lezer Theo Stepper houdt op zijn zeer leesbare blog de warmloper.

Hij wees mij op een fout: Op Facebook en Twitter kwam een stroom aan suggesties. Franz Ferdinand laatst nog op Vlieland. Two Door Cinema Club. Jochem Myjer niet echt een bandje, wel veel energie. Pete and the Pirates. Eensluidend adviseerde men de Ancienne Belgique als decor te kiezen. Na een grote renovatie is de zaal een toonaangevende poptempel die jaarlijks door Een golden hello is startgeld voor een nieuwe werknemer, een golden handshake een bedrag dat iemand meekrijgt bij zijn afscheid.

Met golden handcuffs wordt iemand aan een bedrijf gebonden. Heftige discussies voeren de mannen in de Brusselse poptempel voordat ze kleumend een frituursel eten. Er waaide een golf van energie door de poptempel, steeds beklommen jongeren de bühne, om schreeuwend terug te duiken in het kolkende publiek. Het gezelschap vaders keek bier drinkend toe. Achterin de zaal, aan de rand bij de bar, legde Kick sr. Er werd schande van gesproken, men noemde de stunt extreem gevaarlijk. Tegenwoordig doet iedere puber het.

Luigi vroeg of Opa Kick zelf ook eens op een menigte was gedoken, een vraag die hilariteit bij de mannen ontlokte. Pim en de andere mannen probeerden de oude Kick uit te dagen zich te laten crowdsurfen. Verheugd zette hij zijn plastic bierglas op de richel bij een pilaar en hij deed een stap in de richting van het podium. Voor een viral op YouTube of een advertentiecampagne van een hip modemerk zou het een mooi beeld zijn geweest: Glimlachend zou hij zich over het jeugdige hoi polloi laten ronddragen.

Direct hield Opa Kick zijn pas in, en in één beweging draaide hij zich weer om naar zijn bierglas. Hierna gaven de vaders zich weer over aan een eeuwenoud gedrag: Al twee miljoen jaar dwalen menssoortigen in groepen over de savanne op zoek naar prooien, lekkernijen en soortgenoten.

Ook in de Ancienne Belgique werd er op los gekuierd. Troepen jongens bekeken zwermen meisjes, de ene clan nam de andere kliek aandachtig in zich op. Door al die honderdduizenden jaren dat onze voorouders over de Afrikaanse velden zwierven, hebben wij het vermogen ontwikkeld om binnen luttele seconden de verbanden in een groep te bepalen. Er zijn zelfs biologen die beweren dat de spectaculaire groei van de menselijke hersens te maken heeft met onze noodzakelijke capaciteit snel sociale structuren te doorzien.

De groep Nederlandse vaders deed wat zij bij concerten altijd doen, al verzamelden zij geen kleine knaagdieren, hazelnoten of gnoes, maar mensen: De tekst of afbeelding die iemand op zijn borst draagt zegt iets over iemands persoonlijkheid en vergemakkelijkt daarmee wat sommige ethologen de sociale identificatie noemen. Tegen het einde van het concert hield een groepje Brusselse jongeren zich op naast de Nederlandse afvaardiging. Een van de jongens droeg een rood T-shirt met een afdruk van een gele hamer en sikkel.

Pim stond een tijdje vriendelijk knikkend te kijken naar de jongeman, die na verloop van tijd vriendelijk terug knikte. Hierna deed Pim een stap in zijn richting en hij vroeg hem waarom de jongen dat embleem op zijn borst droeg.

Wat had de jongen ervan gevonden als hij op zijn beurt een hakenkruis op zijn T-shirt had gedragen? Hij heeft geen benul van de geschiedenis. Iemand moet hem iets leren over de wereldgeschiedenis. De naam Pol Pot herkende de jongeman wel degelijk, waarop Pim, Opa Kick en de jongen in gesprek kwamen over massamoorden, vernietigingskampen, ideologieën en persoonlijke verantwoordelijkheid. Het volume van de discussie laaide op. Omdat Opa Kick alleen heftig kon debatteren met een brandende sigaret in zijn hand, nodigde hij Pim en de jongen met het hamer en sikkelshirt uit met hem naar de rookruimte te gaan.

Tegen Korneel en Bram zei hij: Na het concert gingen Kick jr. Ze vonden de muzikanten bij de kleedkamer, die uitpuilde van de Brusselse jongeren. Ook in deze ruimte wervelde een energieke storm. De koelkast werd leeggehaald, iedereen wilde aandacht van de Noord-Ierse bezoekers.

Ze kregen flesjes bier en praatten even met de bandleden, tot Korneel tegen Bram en Kick zei dat hij zich voor het eerst van zijn leven echt oud voelde.

Een half uur later vonden zij Pim en Kick sr. En daar moest bij gedronken worden. Korneel en Bram haalden twee meter bier, om in één rondje van het stigma van zuinige Hollanders af te zijn. Er kwam nog meer bier, en nog meer, tot Kick jr. Nog geen kwartier later stond het gezelschap op de stoep bij het afgifteluik van Menneken Frit, vlak achter de Ancienne Belgique.

Op aanraden van de Marokkaanse medewerker bestelden zij een mitraillette, een Waalse specialiteit bestaande uit stokbrood, patat, vlees, kaas en saus. Het was koud, laat en het miezerde licht. Omstanders haalden frituursels, om snel weer naar elders te verdwijnen.

Het gezelschap Nederlandse vrienden stond dicht tegen elkaar te kleumen, eenzaam in de Brusselse nacht. In vroeger tijden hadden ze ongetwijfeld langer op de savanne rondgestruind, was er wellicht daadwerkelijk geknokt, versierd en een revolutie voorbereid — maar het was goed zo. Nog weer later zaten ze in de auto terug naar het moederland, naar de naderende afvaart richting Vlieland. Er is in de Dodge A van Pim niet overgegeven.

De enige die, op Luigi na, niet sliep was Opa Kick. Het gezelschap bijna-veertigers met hun kinderen besloot gezamenlijk Oud en Nieuw te vieren op Vlieland. Bij aankomst in Harlingen miste het gezelschap de boot, maar dit bleek een practical joke van Pim, een van mannen.

Hij had een oude klipper gecharterd bij schipper Maria. Terwijl de vrouwen in de kombuis praatten over het leven stonden de mannen bij elkaar op het te dek te nakateren over een bezoek, daags ervoor, aan een popconcert in de Ancienne Belgique. Kicks vader, bijgenaamd Opa Kick, was bij dat concert nogal prominent aanwezig.

Zijpaden Erika Houkes Zollner schreef op Facebook: Het verhaal komt nu wel heel traag op gang. Komen er nu niet te veel zijpaden? Dat is een terechte vraag. Ik zit nog in de fase dat ik personages wil introduceren. Dat kan in het lopende verhaal of met flashbacks. In een roman kan het soms prettig zijn om de zogenoemde nu-lijn te onderbreken.

Het verhaal dat ik wil vertellen, speelt zich af in drie dagen. Dat is ongeveer 70 bladzijden per dag, als ik een roman van rond de bladzijden wil schrijven. Dit komt neer op ongeveer 15 feuilletons per dag. Af en toe zal ik dus een zijpad kiezen. Dit is overigens een techniek die veel feuilletonschrijvers hanteerden. Dickens, de feuilletonschrijver der feuilletonschrijvers, speelde ook met tijdlijnen, nieuwe personages en zijlijnen. Stagediven Volgens Wikipedia is Peter Gabriel inderdaad een van de eerste popmuzikanten die op de handen van zijn publiek dook.

De eerste gerapporteerde podiumduik dateert uit T-shirts De hoofdpersonen verbazen zich, net als ik mij verbaas, over de veelkleurige, veelvormige en veeltekstige T-shirts. De vraag naar guitige opdrukken legde ik voor aan lezers. Er kwamen meer dan vijftig inzendingen. Een kleine greep naast de teksten die ik in het verhaal koos. Hier valt niets te lezen. Menneken Frit De vraag luidde: Wat schranst men na een avond stappen en waar doet men dat in de buurt van de Ancienne Belgique?

De correcte spelling is Menneken Frites, maar toch vind ik Frit prettiger staan. Deze kleine mitrailleur is een typisch Brusselse snack.

Op internet zijn vele varianten te vinden. Een mitraillette bestaat meestal uit een half stokbrood, vlees, friet en één of meerdere sauzen, aangevuld met kaas en salade. Freek verzamelde alle geheimen. Nadat de platbodem De Progressie kalm was drooggelopen op een grote zandbank tussen Terschelling en Vlieland, werd er door schipper Maria en matroos Beerd een touwladder bevestigd aan de zijkant van de klipper om de passagiers te laten afdalen.

De families hadden een paar lange lome uren de tijd om rond te dwalen, bijzondere schelpen te zoeken en zeehonden te fotograferen. Maria riep dat het gezelschap zich wettelijk niet verder van het schip mocht begeven dan een straal van vijfhonderd meter, maar ze zei erbij dat dit niet vaak werd gecontroleerd. Frederique en Bibi gingen als laatsten van boord, geholpen door Beerd, die op het schip achterbleef om een maaltijd te bereiden.

Toen de vrouwen na zenuwachtig gewaggel op de touwladder de zandbank bereikten, was de rest van de groep al richting een kolonie zeehonden gerend, een stuk verderop bij een kleine geul. Woordloos besloten de vriendinnen een andere kant op te wandelen, de Thelma en Louise van de club. De winterzon scheen helder, de stilte op de zandplaat was overweldigend, de voetstappen van de vrouwen klonken zompig tussen het wier. Geen landschap op aarde waar de hemel zo majestueus overdondert als op het Wad.

Steeds verder liepen Freek en Bibi van de rest van de groep, zover dat ze de anderen al snel uit het zicht verloren. Alleen de klipper zagen ze, in de verte, de mast fier omhoog.

Het bevreemdende beeld van een boot op het droge. Toen Frederique vertelde over een Amerikaans onderzoek dat slechts 6 procent van de zendtijd op de televisie wordt besteed aan vrouwen samen in beeld de rest van de tijd gaat het om mannen, of om mannen met vrouwen , kreeg Bibi een sms.

De vriendinnen verbaasden zich erover dat ze bereik hadden in deze uithoek van de drooggevallen zee. Bibi vertelde dat ze al een tijdje werd lastiggevallen door een mannelijke bezoeker van een van haar yogacursussen. Een paar weken daarvoor had ze na afloop van een ochtendles uit een soort plichtsbesef een kopje koffie met de man gedronken in een hotel-restaurant vlak achter haar yogastudio. De serveerster had gevraagd of Bibi en haar cursist ook iets wilden eten, een ontbijtje bijvoorbeeld.

Jij geeft mij nieuwe energie die ik prompt gebruik om almaar aan jou te denken , stond er in het scherm. Na een korte stilte zei ze: Daar wordt hij alleen maar jaloers van. Meewarig keek Freek haar vriendin aan. Ze had nog nooit een geheim over wie dan ook aan wie dan ook doorverteld. Wanneer het precies was begonnen, wist ze niet. En evenmin waarom of voor wie ze het deed.

Freek verzamelde geheimen van haar vriendinnen. Een ander verzamelt bloemzaadjes, boeken van Couperus of schoenen, Freek onthield al een jaar of vijftien nauwgezet de dingen die haar door vriendinnen waren toevertrouwd. Freek luisterde altijd aandachtig naar onthullingen, dacht mee en oordeelde nooit. Misschien werd haar daarom regelmatig iets verteld. Kleine geheimen, grote geheimen, inmiddels allang weer verjaarde geheimen, liefdevolle weetjes, gemene roddels, levensbedreigende geheimen, Freek verzamelde ze allemaal.

Dat Rosalie eens in haar keuken heeft gespuugd in een gerecht, toen haar man Pjotr — van wie ze inmiddels is gescheiden — een vervelend stel van zijn werk had uitgenodigd. Dat Sanne op een geheime plek in haar huis repen chocola bewaart. Haar gezin mag daar niets van weten. Dat de moeder van Rosalie ooit aan vriendinnen heeft verteld dat ze borstkanker heeft gehad, waarvan ze was genezen.

Dat Rosalie in aan Bibi vertelde dat er te weinig kaartjes waren voor een of andere theatershow, wat niet waar was. Rosalie had geen zin gehad in het gezelschap van van Bibi.

Dat Klaasje op haar werk van een vrouwelijke collega eens een idee had gestolen en daar alle credits voor heeft gekregen. Dat Klaasje bij een kerstdiner met haar veeleisende schoonouders maaltijden door een traiteur had laten bezorgen, waarna ze zei dat ze die zelf had gekookt. Dat Bibi met een man vlekken heeft gemaakt op de bank bij haar ouders, toen die in het buitenland waren. Dat Sanne het in haar studententijd een keer heeft gedaan met Jeroen Pauw.

En dat iedereen dit weet, behalve haar man Bram. En misschien ook Jeroen Pauw. Dat Rosalie ooit een gemene roddel hoorde over de man van een collega van haar. Dat ze dit geheim aan veel vriendinnen heeft doorverteld, en dat ze hier toen pas wroeging over kreeg. Dat Bibi, die bijzonder mooie nagels heeft, soms met haar handen duidelijk zichtbaar langs een terras met vrouwen loopt. Dat Bibi valt op groot geschapen mannen.

En dat een van haar vorige vriendjes veel minder bedeeld was, wat ze geen reden vond om hem te dumpen. Maar wat ze wel deed. Dat Sanne eens heeft geblowd, de dag voordat ze als persrechter een grote drugszaak moest toelichten. Dat Bibi in vreemdging met een man in een motel.

Het gebeurde vier keer. Dat deze vrouw opschept over minnaars, die ze niet heeft. Dat Klaasje op Twitter een geheim account heeft waarmee ze haar man Korneel volgt. En andere mannen die ze leuk vindt. Dat Klaasje, brave Klaasje, nog altijd een seksblaadje genaamd TUK heeft, dat ze dertig jaar geleden stal uit de slaapkamer van haar ouders. Dat Klaasje, toch niet zo heel erg brave Klaasje, Korneel een keer heeft opgestookt in het café te vechten met een andere man.

Dat dat haar opwond. Dat Klaasje, nogal onbrave Klaasje, vroeger Korneel soms afzoog als ze samen terugreden van een feestje. Bij voorkeur als Korneel over de snelweg scheurde.

Dat Rosalie in een ver verleden de Clio van een rivale in de liefde heeft bekrast. De rivale is nu getrouwd met de man om wie het ging. Ze weet niet meer hoe de jongen heette, helaas. Dat Bibi niet meer weet of ze nog van Kick houdt, tenminste dat zegt ze als ze net iets te veel heeft gedronken. Het gezelschap bijna-veertigers besloot gezamenlijk Oud en Nieuw te vieren op Vlieland, met hun kinderen. Bij aankomst in Harlingen misten zij de boot, maar dit bleek een practical joke van Pim, een van de mannen.

De vrouwen praatten in de kombuis over het leven en de mannen stonden bij elkaar op het dek, nakaterend van een bezoek, daags ervoor, aan een popconcert in de Ancienne Belgique te Brussel. De vraag op Facebook was hoe het eraan toegaat wanneer een platbodem droogloopt op een zandbank. Hoe gaan de passagiers van boord? Schipper Harriët Stalman van de tweemastklipper Wilhelmina stuurde een gedetailleerde reactie: Laarzen moet je zelf meenemen, maar beter zijn hoge gympen … waterschoenen zijn ook prima om je niet te bezeren aan scherpe schelpen.

Over na het lopen: Het houden van een wadlooptocht is verboden, behoudens het bepaalde in de artikelen 5 …. Het in artikel 4 omschreven verbod geldt niet voor … lemma f: Een bekend prothusteron is: Andere beroemde voorbeelden zijn: De opsomming met een deel van de geheimen die Frederique heeft verzameld is een voorbeeld van een enumeratie.

Meestal zit er in de opsomming een climax een in kracht toenemende rij of een anticlimax een in kracht afnemende rij. Nadrukkelijk bediende Bibi de toetsen van haar toestel, waarna ze haar telefoon terugstopte in een leren hoesje. Ze sloot haar ogen en hield haar gezicht langdurig in de richting van de zon. Als er geen frisse bries over de zandplaat had gewaaid, zou het zowaar bijna een lentedag zijn geweest.

Verderop, zeker vijfhonderd meter van Frederique en Bibi vandaan, stond de rest van het gezelschap bij een groep zeehonden. Af en toe waaiden klanken uit die hoek van de plaat, maar verder waren de vrouwen alleen. In een andere windrichting lag het drooggelopen moederschip, fier uitstevenend boven de zandvlakte. Het idee alleen al, getverdemme. Frederique knikte en ook zij sloot haar ogen richting de zon. De zang van vogels in de lucht en de permanente achtergrondruis van de zee. Twee vrouwen, staand in het zand, hun gezichten richting het zuiden.

Het was niet Freeks gewoonte dit soort dingen direct te vragen. Geheimen werden haar verteld, ze vroeg er nooit om, en misschien werd haar daarom wel zo veel toevertrouwd.

Ze maakte doorgaans niet de indruk bovenmatig geïnteresseerd te zijn in de verborgen levens van haar vriendinnen. Daarom was het bijzonder dat ze er nu wel naar informeerde. Bibi gaf geen antwoord. Ze genoot van de weldadige zon op haar huid. Slippertje is wel een van de meest idiote omschrijvingen uit de Nederlandse taal. Liggen er twee ordinair te rampetampen, noemen ze dat een uitglijertje.

Oeh, kijk mij hier eens even mijn geslachtsdeel om het geslachtsdeel van die aantrekkelijke meneer daar slipperen. Twee piepende jonge lepelaars die nooit was geleerd hoe ze naar Afrika moesten vliegen en de koude winter daarom maar op de Wadden doorbrachten. Freek keek naar haar vriendin en herhaalde het woord met enige nadruk. De stilte hierna duurde luttele seconden. Samentreksel van het Franse à faire, oftewel: Het is te doen, een affaire.

Het is te doen. Bibi had niet gefluisterd, wat er de reden van was dat Frederique bezorgd over de zandplaat had uitgekeken om te zien of ze niet stiekem waren benaderd door kinderen of volwassenen. Nee, deze omschrijving kwam ik gisteren tegen op een site over het onderwerp. Ik heb me in het onderwerp verdiept, haha. Plotseling keek ze schichtig om naar de groep in de verte. Ze vroeg Frederique of zij ook even in de gaten kon houden of haar kinderen haar niet zagen, want anders waren de gevolgen niet te overzien.

Uit haar winterjas haalde ze een pakje Marlboro Light tevoorschijn. Met haar gekomde hand voor haar aansteker zoog ze een vlam in een sigaret. Hierna gaf ze Freek een vuurtje. Was ik bijna zelf vergeten. Sinds mijn… eh… treffen met hem, noem ik hem in gedachten eigenlijk altijd Pik. Een mooie, Afrikaanse naam. Vat ook beter samen wat hij voor mij betekende. In waren Bibi en Kick met hun kinderen naar Kaapstad met vakantie geweest om haar familie te bezoeken. Kick moest na een paar weken terug naar Nederland omdat de Rolling Stones optraden in het Goffertpark en zijn platenmaatschappij de organisatie van het voorprogramma deed.

Hoe overweldigend Zuid-Afrika ook was, de kans met Mick Jagger kennis te maken, liet Kick zich niet ontzeggen. De ontmoeting had uiteindelijk niet langer dan tien seconden geduurd, maar die waren de vroegtijdige terugreis meer dan waard geweest. Je bent niet in Afrika geweest, als je geen dieren in het wild hebt gezocht. Tiaan was een van de gidsen, een twintiger die ook vijftiger had kunnen zijn, of andersom. Bibi en haar vader overnachtten in een bushlodge tussen de bananenplantages aan de rand van het park.

Op de derde en laatste nacht ging haar vader vroeg slapen. Zittend bij het kampvuur dronken Bibi en Tiaan whisky.

Over de laatste soort was hij uitgesproken lyrisch; Bibi moest erg om hem lachen. Die nacht liet ze zich door hem nemen, staande tussen de bananenplanten, waarover hij had verteld dat deze slechts eenmaal vrucht droegen, om daarna af te sterven. Zoals zijn wellust, vertelde ze een paar weken na terugkomst aan Frederique. Bibi had tegen Freek gezegd dat zij haar geheim over de uitglijder met Tiaan alleen met haar zou delen, want van de andere vriendinnen zou ze waarschijnlijk toch alleen maar een preek krijgen.

Frederique had geluisterd naar het avontuur van Bibi, zonder te oordelen. Een paar weken later vertelde Rosalie Frederique in vertrouwen dat Bibi in Zuid-Afrika seks met een of andere gids had gehad. Frederique had gedaan of ze van niets wist, en ze vertelde ook niet aan Bibi dat Rosalie haar geheimen doorvertelde. Zwijgend namen Frederique en Bibi een lange trek van hun sigaret. De bries verwaaide hun rook over de zandvlakte. Dit waren geen geluiden van vogels.

Woedend kwamen er vijf kinderen op hen afgerend. De geur van nicotine had blijkbaar met gemak vijfhonderd meter overbrugd. De vrouwen praatten in de kombuis over het leven en de mannen stonden bij elkaar op het te dek, nakaterend over een bezoek, daags ervoor, aan een popconcert in de Ancienne Belgique te Brussel. Toen de boot droogliep, maakte het gezelschap een wandeling over een zandbank. Twee vrouwen, Bibi en Frederique, hebben zich afgezonderd om zaken te bespreken die verborgen moeten blijven.

Deze betekenis heeft de uitdrukking lang gehad. In was de betekenis veranderd: Dit kwam uit het Oudfranse woord afaire dat verwant was aan het Latijnse woord facere, oftewel doen. Onder invloed van een van de Engelse betekenissen voor affaire, namelijk korte seksuele relatie, kreeg het woord in de jaren tachtig van de vorige eeuw ook in het Nederlands de betekenis van liefdesgeschiedenis.

Monique Christiaanse kwam nog met een mooi ezelsbruggetje voor het verschil tussen een kluut en wulp: Via Facebook en Twitter vroeg ik of er meer informatie over deze naam was te vinden.

Velen, onder wie Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort, vertelden dat Pik een afkorting is van Pikkewyn, oftewel Afrikaans voor pinguïn daar leek Botha ook op, aldus Duurvoort. Vergelijk Japik en Jacob. In de 17e eeuw zou het een koosnaampje zijn geweest. Patrick Deleij denkt dat de naam komt van pikketanis, een sterke drank die op onze jenever lijkt. Volgens de Nederlandse Voornamenbank van het Meertens Instituut kwam de voornaam Pik in in Nederland niet meer voor.

Bibi probeerde terughoudend te zijn met wat ze haar vriendinnen vertelde over haar leven en de schaarse uren die ze doorbracht met andere mannen dan Kick. Die terughoudendheid had ze niet omdat ze bang was voor het morele oordeel of de afwijzing van haar vriendinnen, maar vanwege een van de nuchtere regels die ze zichzelf had gesteld.

Een regel die voorscheef met zo min mogelijk mensen over haar amoureuze onnauwkeurigheden te praten en er al helemaal niet over op te scheppen. Af en toe — daar kon ze niet onderuit — deelde ze wat geheimen met Frederique of de andere vrouwen van de Vijf, maar nooit met allen tegelijk, altijd abstract en zo veel mogelijk zonder een trotse of triomfantelijke ondertoon. Een ander zelfopgelegd voorschrift was dat Kick nooit iets over haar kortstondigheden te weten mocht komen.

Dat was de hoofdzaak. Haar moeder dacht dat haar bekentenis over een vervlogen moment van passie voor haar echtgenoot een teken van liefde en vertrouwen zou zijn.

Alleen bleek hij er anders over te denken. Haar vader vroeg zich almaar luidruchtig af met hoeveel klootzakken haar moeder nog meer had verkeerd. Bibi ging toen al lange tijd met Kick en begreep welk gevecht haar moeder had moeten voeren. Had haar moeder Bibi jaren daarvoor over haar overspel verteld, dan zou ze haar — uit liefde voor haar vader — hebben gehaat en geminacht.

Haar moeder moest toegeven dat achteraf niet haar bedrog haar parten speelde, maar de lichtzinnigheid waarmee ze haar geweten hoopte te ontlasten. Bibi vroeg of haar moeder verliefd was geweest op die andere man. Of er niet een passant was geweest die haar leven had ontregeld. Maar met hem heb ik nooit iets gedaan dat ik niet aan je vader zou kunnen vertellen, of waarvoor ik me achteraf zou moeten schamen. Tijdens dit gesprek vroeg Bibi zich af of ze dit alles eigenlijk wel wilde horen, al was er ook verbazing dat uitgerekend haar moeder tijdens de beginjaren van haar huwelijk blijkbaar had geworsteld met zaken waarmee Bibi zich op dat moment ook bezighield.

Het was uitgesloten en het zou alles kapot hebben gemaakt. En dit is geen onderwerp om verder met jou te bespreken. Het gaat over je vader, die er altijd voor mij was en voor jullie. Na een korte stilte: Waar ze dat vandaan halen, weet ik oprecht niet. Ik was heel gelukkig met je vader, echt, en toch overkwam het me. Ik was er niet naar op zoek.

De regel die Bibi leerde van haar moeder: Een regel waaraan ze zich overigens niet altijd heeft gehouden. Net als haar moeder vond Bibi van zichzelf dat ze gelukkig was in haar huwelijk, en ook zij was niet op zoek naar parallelle liefde. Maar in tegenstelling tot haar moeder heeft Bibi nooit wroeging over haar kortstondige omgang met andere mannen gehad, noch werd ze geplaagd door een al te opdringerig schuldgevoel.

De eerste keer dat ze iets verzweeg voor Kick kende ze hem een paar maanden. Ze was op het extatische af verliefd op hem, alles van hem, alles met hem, alles over hem.

Ze dacht almaar aan de dingen die hij deed en zei, schreef hem liefdesbrieven terwijl hij naast haar op de bank van haar studentenhuis met een koptelefoon op muziek zat te luisteren.

Vlak voordat Kick in haar leven kwam, had ze met twee studiegenoten een Arabische taalvakantie in Syrië geboekt. Hoewel ze alleen maar bezig wilde zijn met haar nieuwe liefde, kon ze de reis niet afzeggen of omboeken. Huilend nam ze op Schiphol afscheid van Kick. Het is lang geleden, de gebeurtenis is weggezakt in haar herinnering.

Aan het eind van het verblijf in Syrië ondernam het gezelschap westerse studenten onder leiding van Arabische leraren een toeristische excursie naar de oude woestijnstad Palmyra. Onderdeel van de reis was een dromedaristocht van twee dagen. De leerlingen werden verdeeld onder de bedoeïenen die de beesten bereden. Het wereldwijze studentenmeisje en de analfabete kamelenrijder. Er was een leren zadel op de bult van de dromedaris gebonden, waar Bibi naartoe moest klimmen.

Hierna nam Bassam achter haar plaats. De eerste dag sjokte het gezelschap uren achter elkaar door de woestijn, de dieren vlak achter elkaar, verbonden door touwen. Dat was bepaald zo romantisch als het klonk. De nacht was echter ontzettend koud en Bibi kon niet in slaap komen, bibberend in haar slaapzak, almaar denkend aan Kick.

De volgende dag zat ze zo verfomfaaid en vermoeid op haar dromedaris dat ze niet doorhad dat Bassam en zij een fors stuk voorliepen op de groep. De dieren sjokten niet meer in formatie. Toen Bibi omkeek, zag ze dat ze de anderen ver achter zich hadden gelaten.

Bassam keek haar verontschuldigend glimlachend aan. Ze was te moe om zich zorgen te maken of zich eraan te storen dat ze getweeën door de woestijn reden.

Het leek of ze in trance was geraakt. Ze gaf zich over aan de golvende tred van de dromedaris, de cadans van het zand en de zinderende hitte. Af en toe verstapte het beest zich en dan verschoof het leren zadel vervaarlijk. Dat waren momenten dat Bassam Bibi beetpakte om te voorkomen dat zij van het dier zou glijden.

Bij een van die gelegenheden liet hij een hand rusten op haar dij, waarna Bibi voelde hoe hij zijn vingers langzaam over haar bovenbeen liet gaan. Natuurlijk had ze hem moeten stoppen. Hun mannen raakten ook bevriend. Bij aankomst in Harlingen miste het gezelschap de boot, maar dit bleek een practical joke van Pim, een van de mannen. Hij had een oude klipper gecharterd. Twee vrouwen, Bibi en Frederique, hebben zich afgezonderd.

Bibi vertelt schoorvoetend over haar affaire. Dit was de laatste zin van de vorige aflevering. Ik ben niet tegen het herhalen van woorden of woorddelen, als ik me er maar van bewust ben. Zelf hoort Dorrestein al twintig boeken lang bij de laatste groep.

Ik ben een schemamaker, al zal dat ook een vorm van uitstelgedrag zijn. Het plannen is voorpret, het idee aan het werk te zijn en toch te nietsen. In mijn plot stond voor deze aflevering een samenzijn op de zandbank, een vrolijk treffen tussen kinderen en zeehonden verder nog geen idee wat er zou moeten gebeuren. Een van mijn meelezers zei dat hij op dit punt in het verhaal nog wel wat meer wilde weten van het personage Bibi, dat in de vorige aflevering werd ingekleurd.

Daar had ik ook wel zin in, om nog wat verder met haar op te wandelen. En dan moet het schema wijken. Er kwamen meer dan tachtig reacties. Morsen, met goede been in verkeerde bed, op drift, vergalopperen, een ander merk proberen Patricia Jimmink. Voeten onder de tafel steken bij een ander Marjan Kloosterman. Verboden vruchten plukken Elly Claasen. Buiten de lijntjes kleuren Anja Wibbeke. Door de heg kruipen Inge Pols. Een andere jas passen Jacqueline Hoevenberg. De echtgenoot ontzien Wilma Hofman.

Aan Facebook vroeg ik ervaringen. Sara van Gennip antwoordde: Door de Negev-woestijn, vanuit Beer Sheva. Op de terugtocht mocht je los. Schitterende uitzichten, bijna-doodervaringen als een kameel zich verstapte.

De uitslag was duidelijk:. Maar ze stopte hem niet. Bassam bewoog zijn vingers steeds iets hoger. Aanvankelijk had Bibi nog het idee dat hij niet wist wat hij deed en dat hij oprecht was in zijn pogingen haar te behoeden voor een val van zijn dromedaris. Bassam was Bibi, tot hun verwijdering van de groep, overgekomen als een rustige, ja zelfs timide jongen. Natuurlijk had ze zijn aanwezigheid opgemerkt. Zijn huid was gebronsd, zijn spieren hard, zijn borstkas stevig, zijn geur van een bijna vrouwelijke zoetheid.

Hij was naar de maatstaven van Bibi en haar vriendinnen niet lelijk, al had zijn schoonheid wel iets verweerds en stuurs, alsof zijn genen en die van zijn nomadische voorouders lang hadden gestreden tegen parasieten en armoede — wat waarschijnlijk zo was. Bassam was overdreven behulpzaam, op het kinderlijke af. Toen Bibi de avond ervoor bij aankomst in het barakkenkamp van haar eenbultige kameel wilde stappen, had Bassam haar opgevangen zoals een jongen zijn jongere zus helpt.

En vanwege zijn beschermzucht kon Bibi aanvankelijk niet geloven dat Bassam, nu ze van de groep los waren geraakt, zijn hand langzaam in de richting van haar kruis liet gaan. Hij deed het geraffineerd. Bibi droeg een lange groene zomerbroek van katoen met linnen. Bassams vingers schoven steeds een klein stukje op, zo geleidelijk dat Bibi hem moeilijk tot de orde kon roepen.

Niet dat ze dat wilde. Ze hield zijn verrichtingen in de gaten, maar voelde niet de noodzaak hem tegen te houden. Na enige tijd merkte ze dat zijn vingers, door de stof van haar broek heen, tegen haar schaamstreek drukten.

Bassam maakte geen aanstalten om met zijn hand in haar broek te gaan. Dat voelde hij goed aan, want als hij dat had gedaan zou Bibi hem hiervan zeker hebben weerhouden. Er zaten op dat moment twee lagen kleding tussen zijn hand en haar kruis, genoeg om tegenover zichzelf en later wellicht ook anderen vol te kunnen houden dat er in feite niets onoorbaars was gebeurd.

Oké, de arm van de kamelenberijder was per ongeluk even uitgeschoten, waarschijnlijk in een poging haar voor een lelijke val te behoeden. Bassam begon voorzichtig met de toppen van zijn vingers te cirkelen.

Even keek Bibi om, niet naar Bassam, maar om te zien of de anderen hen al aan het inlopen waren. Dat was niet zo, de afstand tussen Bassams dromedaris en de beesten erachter leek juist groter geworden. Toen Bibi zich weer wilde terugdraaien keek ze Bassam kort in zijn ogen: Ze probeerde zijn blik te duiden, al kon ze er weinig uit opmaken.

Bassam leek nog steeds verlegen en zeker niet bevangen door een duistere onstuimigheid die overeenkwam met wat zijn vingers uitspookten. Bibi liet zich een paar meter meevoeren op de cadans van de dromedaris. Stapsgewijs veranderden de cirkels van Bassams vingers in knijp- en kneedbewegingen. Zijn gedruk en gegraai liet Bibi niet onberoerd. Ze was moe en in een vreemd soort trance waarin wetten en praktische bezwaren niet in de weg stonden. Ze merkte dat ze anders ging zitten op de bult van het beest, om Bassams hand ruimte te geven.

Feitelijk zou ze tegenover de buitenwereld nog steeds kunnen verdedigen wat er gebeurde, mits ze niets zou vertellen over haar toegenomen ademhaling en de opwellende begeerte die zich van haar meester had gemaakt. Juist toen ze overwoog of het verstandig was om achter zich te reiken en op haar beurt Bassams lichaam te zoeken — zoals haar gevoel haar ingaf — stopte Bassam zijn bewegingen. Bibi had op dit moment haar arm kunnen terugtrekken, maar toch liet ze zich begeleiden, want ze was geraakt door de dwingende en tegelijkertijd tedere manier waarop Bassam haar vasthield.

Ze voelde hoe hij haar hand naar zijn kruis bracht, waarna ze schrok van wat haar vingers registreerden. Bassam wilde dat zij haar hand in zijn broek zou laten gaan, merkte ze, maar dat deed ze niet. Er moest en zou stof blijven tussen haar en het imposante zwellichaam in haar vuist. Toen ze kort achter elkaar een paar knijpbewegingen had gemaakt, kreunde Bassam plotseling, een hoge jongenskreun die in contrast stond met de volwassenheid van zijn handelingen en de grootte van zijn geslachtsdeel.

Tot ze een jaar of vijftien later dit voorval en de beschamende ontknoping ervan lacherig opbiechtte aan Frederique, had ze er met niemand over gesproken, niet met haar studiegenoten van de Arabische taalreis en al helemaal niet met Kick. Wat had ze hem moeten vertellen? Dat ze een serene netnietnetwel seksuele ontmoeting had gehad met een ongeletterde kamelenjongen, die blijkbaar zo overdonderd was van haar westerse schoonheid dat hij had toegegeven aan zijn verlangen haar aan te raken?

Bibi had gezwegen, en af en toe met liefdevolle vertedering teruggedacht aan haar kleine Syrische geheim met een jongen die ze niets kwalijk nam. Tot ze op een borrel een man ontmoette die ook door het Midden-Oosten had gereisd en haar een andere kant van het verhaal vertelde.

De man had voor zijn studie een paar maanden opgetrokken met rondreizende bedoeïenen, die voor een deel leefden van kamelentochten met toeristen. Hij onthulde dat de jongens er een sport van maakten zich, al rijdend door de zandvlakten, te laten aftrekken door vrouwelijke westerse toeristen. Ze zorgden dat ze zich met kameel en al in de verzengende hitte van de woestijn lieten afzonderen van de groep, om dan toe te slaan.

Veel overdonderde toeristes hadden zich laten verleiden. Al van veraf schreeuwden ze woedend dat ze hun moeder hadden betrapt. De volwassenen, minus Bibi en Frederique, stonden bij elkaar op een zandheuvel van een halve meter met uitkijk op een kolonie zonnebadende zeehonden.

Op tweehonderd meter afstand lag nog almaar De Progressie, ook in de stralende winterzon. Mamma heeft weer eens gerookt. Ze blafte het woord uit. Pim begreep zijn bedoeling en vulde aan: Onmiddellijk waren de kinderen de kleine zonde van Bibi vergeten. Niets dat een goede matpartij tussen zeehonden kan verslaan. Het gezelschap keek met elkaar naar de kolonie rustende beesten. Niet gehinderd door het totale gebrek aan schermutselingen, begonnen de kinderen een van de spekkige mannetjes aan te moedigen een ander mannetje te lijf te gaan.

Er waren zeehonden die loom opkeken. Blijkbaar ergerden een paar van hen zich nogal aan het geschreeuw van de mensenkinderen. Snel, veel sneller dan de bezoekers van de zandplaat konden vermoeden, begonnen de beesten in de richting van de indringers te kruipen. Voor de overtocht was een oude klipper gecharterd bij schipper Maria. Twee vrouwen, Bibi en Frederique, hadden zich afgezonderd om zaken te bespreken die verborgen moesten blijven.

Bibi vertelde schoorvoetend over een affaire die ze had. Wat Bibi niet wist was dat Frederique al jarenlang de geheimen van haar vriendinnen heeft bijgehouden.

Zo was er de keer dat Bibi, nog enorm verliefd op haar latere man Kick, tijdens een kamelensafari in Syrië samen met een kamelenjongen afgezonderd raakte van de groep. Planning Door omstandigheden theatertournee, publiciteit voor een nieuw boek en verhuizing naar een andere werkplek kwam het ervan dat ik pas afgelopen woensdagavond om Met een deadline om Vooruitgang Lezer Theo Stepper houdt op zijn site dewarmloper.

Afgelopen week schreef hij: Het kan toch niet zo zijn, dat behalve de klipper Progressie, die in aflevering vier aan de grond liep, ook de schrijver is vastgelopen? Het heeft niet voor niets een naam die synoniem is voor vooruitgang. Het verhaal was voor mijn gevoel nog niet af en ik had er ook plezier in nog even op de rug van een dromedaris te blijven rondsjokken. Deze vragen legde ik voor aan Facebook. Dat kan alleen een man bedenken.

Over de stof was niet iedereen het eens. Linnen, katoen of kaki. Sara van Gennip schreef: Beige was de kleur die het meest werd genoemd.

Stefan Plugge kwam met een foto van actrice Claire Danes die in een aflevering van de controversiële voor een deel in het Midden-Oosten spelende tv-serie Homeland een vaalgroene outfit draagt.

In tijden van schrijfstress schiet ik nog steeds in mijn gewoonte nachten door te trekken. Dit klinkt romantischer dan het is. Citaat uit Ik omhels je met duizend armen: Blaffende zeehonden bijten dan misschien niet, maar jagen de opvarenden van De Progressie wel schrik aan. Het voorval deed denken aan een BBC-documentaire over het leven op de Serengeti, waarin een over de vlakte denderende kudde kafferbuffels wordt opgejaagd door een bloeddorstige roedel roofdieren.

Boven in de lucht cirkelen kadavergeile gieren, wachtend op een restjesmaaltijd. Zonder overleg stuiven de prooien uiteen om de aanvallers kortstondig in de war te brengen, een overlevingsstrategie die zich in miljoenen jaren heeft ontwikkeld.

Meestal werkt de tactiek. In slow motion strekt een van de roofdieren zijn klauwen uit naar een geïsoleerde achterblijver, die zijn evenwicht verliest en ter aarde stort.

Het beestje spartelt machteloos met zijn poten, terwijl de belager diens tanden in zijn hals zet. Een moment later ligt het dier nahijgend op zijn einde te wachten. Verander de Serengeti in een zandplaat bij Vlieland, de kafferbuffels in rondwandelende opvarenden van de platbodem De Progressie en de hongerige roofdieren in twee ziedende zeehonden die zich hebben losgemaakt van hun horde om het gezelschap indringers achterna te kruipen in een veel sneller tempo dan de bezoekers hadden kunnen vermoeden.

Dankzij een op de rug van een overvliegende zilvermeeuw gemonteerde camera zou te volgen zijn hoe de wadlopers uiteen stoven op het moment dat de zeehonden hen achterna kwamen. Aanvankelijk hadden de kinderen en hun ouders ontspannen bij de kudde gestaan.

Het tableau oogde lieflijk, al vonden de mensen wel dat de dieren nog erger stonken dan natte landhonden. Van dat laatste was hij niet zeker toen hij zich — net als de rest van het gezelschap — uit de voeten maakte, op de vlucht voor de belagers. Na een meter of tien staakten de zeehonden hun achtervolging, het was hen niet gelukt een mensenkalfje te pakken te krijgen.

Ouders en kinderen hadden zich op een veilige afstand verzameld. Toen de groep wat tot rust was gekomen, bleken vier van de twaalf kinderen te huilen van spanning. Twee krijsten er amechtig. In de twee miljoen jaar dat onze voorouders, hun voorouders en daar weer de voorouders van in groepen over vlakten zwierven, moet het eerder zijn voorgekomen dat mensachtigen werden belaagd door roofdieren. De snelheid van het vluchtgedrag zal de overlevingskansen hebben bepaald.

Zou het krijsen van kinderen zijn geëvolueerd om aanvallers af te schrikken, of is dat gedrag dat generaties lang per toeval is doorgegeven, ondanks de extra aandacht die het gebrul trok? Want extra aandacht trok het. Twee andere zeehonden verlieten hun plek in de steeds lager hangende zon, om hun twee koloniegenoten bij te staan.

Toen begon in de verte bij het schip matroos Beerd een bel te luiden. Het eten werd over een kwartier geserveerd.

Roepend over de zandvlakte vroeg Kick aan Beerd wat hij had bereid, om de kinderen een beetje af te leiden van de patrouillerende zeehonden. Niemand had een idee. Klonk als scheepsvoedsel uit vervlogen tijden. Probleem was dat de zeehonden tussen de groep en het schip stonden te posten en zo de doorgang versperden. Steeds als de bezoekers een iets grotere boog maakten in de richting van hun platbodem, schoven ook de beesten een paar meter op, een spelletje dat ze klaarblijkelijk vaker hadden gespeeld.

Het begon de kinderen op te vallen dat de zeehonden aan het treiteren waren, en ook de moeders Sanne en Klaasje werden steeds ongeruster.

Het begon al te schemeren. Wat als ze het schip niet bereikten? Wat als ze met dieren moesten vechten? Had er niet onlangs in de krant gestaan dat grijze zeehonden bruinvissen aanvielen en doodden? Dan aten die kutbeesten vast ook mensen. Wat als het water weer begon te stijgen? Hoe ver was het zwemmen naar het dichtstbijzijnde eiland? Hoe sterk was de stroming? Hoe laat zou de zon ondergaan? Wat als het eten koud werd?

Of was rotmok al koud van zichzelf? De gebeurtenissen van die middag zouden ongetwijfeld in de persoonlijke geschiedschrijving van de vriendengroep terecht zijn gekomen, als die er was geweest. Na een tijdje — Beerd had voor de tweede keer gebeld, ditmaal om te melden dat de maaltijd toch echt werd opgediend — kwamen Bram, Pim, Korneel en Kick bij elkaar, voor vader-topoverleg. Er vloeiden steeds meer kindertranen.

Bram stelde voor dat hij en een andere vader de zwemmende speklappen zouden afleiden, zodat de rest van de groep een vluchtpoging naar De Progressie kon wagen. Hierna begon Brams dochter Tienne plotseling hartstochtelijk te huilen. Zelfs de jarige Hidde, zoon van Pim en Frederique, liep met een angstig gezicht rond.




grote lul in klein kutje meisje vingert haar kutje

..








Bloed geil thuisontvangst breda


En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren.

Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen. Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden.

Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren.

Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook. Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten?

Ja, door hier te klikken ga ik akkoord met de cookies, scripts en webbeacons die via NewsMedia Websites GeenStijl, Dumpert, Das Kapital en Autobahn geplaatst kunnen worden. Ik begrijp dat deze cookies, scripts en webbeacons door NewsMedia Websites en door derden geplaatst kunnen worden voor functionele en analytische doeleinden, voor social media, om mij advertenties te tonen, mijn surfgedrag te volgen of gewoon omdat men daar zin in heeft.

Ik ga er ook mee akkoord dat met behulp van deze cookies, scripts en webbeacons persoonsgegevens over mij kunnen worden verwerkt voor deze doeleinden. Ondanks dat ik op de rest van het internet prima mijn eigen privacy kan regelen of er simpelweg niet om geef, ben ik dankbaar dat de overheid mij overal op het Nederlandse web van dit soort nep-privacy-beschermings­stickers voorziet.

Scroll omlaag voor meer informatie. Moe van dit soort popups? Installeer dan de Deze plugin om van het gezeur af te zijn. Hieronder staat het, nog even doorscrollen. Dus u wilt meer informatie? Bij het bezoeken van NewsMedia sites kun je de volgende soorten cookies verwachten: Functionele cookies aka supermegahandige cookies Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Cookies van Advertentiebedrijven aka de schoorsteencookies Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Cookies voor Website-analyse aka de Kenneth-Perez-cookies Meten is weten. Cookies van overige externe partijen aka de rest Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren.

Pathe actief ticket is enkel zichtbaar op de website en niet de App Pathe Sylpher86 Sorry werkt nog steeds, error message is: Pathé Schouwburgplein - pathe in Rotterdam, Zuid-Holland https: Enzoknol Het is ook een heel mooi cadeau Enzo. Enzoknol Ik moest huilen op de momenten dat ze aan het huilen was. Enzoknol Als je weer een keer met iemand bij jou thuis Fortnite speelt, kan je dan de mic in het midden houden zod… https: Pathe do you have any plans to show redbad with English subtitles?

Juliën probeert met wat bijzondere hulp het mysterie van morning wood te ontrafelen. Het is een schande dat darten nog niet Hollandse volkssport nummer 1 is. Oscar pleit vol passie voor een toevoeging aan de Olympische Spelen. Lisette kwam in contact met Stan, alias Sofia, en ging bij hem langs om haar op de foto te zetten.

Dronkenschap leidt bijna nooit tot briljante ingevingen, maar de eerste keer dronken zijn is altijd een geval apart. Hier een aantal interessante verhalen. Van alle redenen waarom het fijn is om een partner te hebben staat dit op nummer 1: Je onthoudt -goed of slecht- al je dromen. Soms komen er van die dingen op je pad waarvan je nooit had gedacht dat je het ooit zou doen, ook al is het een van de normaalste dingen voor het andere geslacht.

Remy stopt de 'man' in 'manicure' en Je zou denken dat deze dieren een nogal zware nacht achter de rug hebben.. Niemand wordt van vliegen echt blij. Vooral van lange mensen hoor je vaak klachten over te weinig ruimte en oncomfortabele vluchten.

Terwijl lang zijn tijdens vliegen echt wel zijn voordelen heeft hoo Deze artiest tekent al letterlijk zijn hele leven en geeft de ontwikkeling van zijn tekenkunsten weer door elk jaar een tekening te bewaren. Zie hier zijn collectie en de bizarre ontwikkelingen!

Er is op onverklaarbare wijze al een tijdje een trend gaande, waarin filmpersonages, Disneyprinsessen en andere mythische wezens per sé imperfect of 'realistisch' moeten worden gephotoshopt. Deze notificaties zouden het leven een stukje makkelijker maken en in sommige gevallen heel veel shit voorkomen. Kan iemand Apple even tippen? Er zijn geen betere metaforen dan onderstaande beelden, die het gevoel van een maandagmorgen na een vakantie vol heel veel eten, drinken, in je bed liggen en nog meer eten weergeven.

Je mag weer aan d Bij het zien van deze ugly christmassweaters betwijfel je of je er heel hard om moet lachen of keihard om wilt huilen uit pure schaamte. Ze zijn in ieder geval het bekijken waard! Je denkt even een mooie kerstoutfit te scoren via het wereldwijde web en dan komt er een soort kotskleurige versie van op je deurmat die je je ergste vijand nog niet gunt.

grote lul in klein kutje meisje vingert haar kutje