Gedwongen geneukt casa privada den haag

Ik verklaar minimaal 18 jaar te zijn, de algemene voorwaarden van Tease Media B. Ja, ik ga ermee akkoord. Je hebt het maximale aantal reacties voor vandaag bereikt. Om onbeperkt te kunnen reageren kun je een account aanmaken. Je advertentie is met success omhoog geplaatst Sluiten.

Lees hier de regels en voorwaarden. Plak hier de link van de website waar je naar bent doorgestuurd. Wij zullen de advertenties verwijderen. Bedankt voor de melding. Vul hier alle relevante gegevens in. In geval van melding zullen wij onze maatregelen nemen. We verzoeken je hier in te vullen of je het zeker weet dat de persoon minderjarig is of dat je het vermoeden hebt. Omschrijf het zo uitgebreid mogelijk wat je weet over deze persoon. Doe naast deze melding ook aangifte bij de politie of bel met Meld Misdaad Anoniem , telefoon Bij gedwongen prostitutie neem je contact op met de politie via Word je zelf gedwongen of heb je direct hulp nodig van de politie, ambulance of brandweer, bel dan Wil je anoniem blijven bel dan met Meld Misdaad Anoniem of vul online het formulier in.

Misdaad Anoniem is geen onderdeel van de politie en je melding blijft gegarandeerd Anoniem. Je melding is verzonden Sluiten. Voor uw en onze veiligheid en om gebruik te blijven maken van Sexjobs dient u akkoord te gaan met: Ik verklaar hiermee dat ik het privacystatement gelezen heb. Mooi blond tienermeisje vol maar lekker proberen??

Zaterdag 14 juli hollandse swingers party van SwingersOase. Zijn bezoek in heeft zijn oordeel uit niet veranderd. Waarom valt de vergelijking met de Dominicaanse Republiek bij Fennema dan toch in het nadeel van Cuba uit? Dominicanen staan soms uren in de file. Voor het kli­maat en het milieu zijn ze dat in elk geval niet. Fennema zat tot voor GroenLinks in de gemeenteraad van Bloemendaal.

Fennema vindt het ook maar niks dat een kunstschilder in Cuba veel meer verdient dan een her­senchirurg en dat het pensioen van een hoogleraar maar 90 euro is per maand het modale inkomen in Cuba is 25 á 30 euro per maand. Het is toch wat! En in de tweede plaats het sociaal-economisch beleid dat sterk gericht is op instand­houding van pu­blieke voorzieningen onderwijs, gezondheidszorg, cultuur voor allen in plaats van op verruiming van individuele bestedingsmoge­lijkheden en een door de staat geleide economie waarbij bedrijven grotendeels eigendom zijn van de staat.

Dat het Cubaans economisch systeem niet werkt maakt Fennema niet aannemelijk en het effect van de door de VS in ingestelde blokkade wordt ten onrechte door hem ontkend. De militaire dreiging vanuit de VS heeft Cuba gedwongen er een kostbaar leger op na te houden. Zonder dat leger was Cuba hetzelfde overkomen als de Dominicaanse Republiek en zoveel andere landen waar de VS meenden en menen orde op zaken te moeten stellen.

De ING is zo bang voor sancties dat de bank zelfs weigert mijn contributie van 25 euro over te maken aan een Belgische ideële club die sympathiseert met het socialisme in Cuba. De werkelijkheid was echter dat er voornamelijk rietsuiker en tabak werd verbouwd en alleen maar voor de export.

Weinig reden dus om de eeuwen van het particuliere grootgrondbezit als lichtend voorbeeld te beschouwen. Fennema zou niet moeten concluderen dat het so­cialistisch experiment Cuba is mislukt, maar dat hij de neoliberale kapitalistische koers verkiest die onder invloed van de VS in de Dominicaanse Republiek wordt gevolgd ondanks schade aan het milieu en ondanks de sociale ellende die daarmee samenhangen. Overigens, de kop van de column van Fennema verwijst naar het betoog van Fidel Castro in voor de rechtbank die hem veroordeelde wegens deelname aan opstand.

De revolutie vond plaats in en de keuze voor de socialistische staatsinrichting vond pas plaats nadat de VS Cuba in de armen van de Sovjet Unie had gedreven. Eén is toch aardig om te noemen: Bij mijn eerste bezoek in veil het mij al op hoeveel vooral jongeren met hun mobieltje op wifi-pleintjes zitten en daar de hele wereld naar binnen halen.

Ik kon vanuit Cuba van internet gebruikmaken zoals ik dat in Nederland doe. Veel Cubanen zitten ook op Facebook. Het enige probleem is dat internetten een euro per uur kost en dat is voor een Cubaans inkomen veel geld. De aderlating van een continent. Vier eeuwen economische exploitatie van Latijns Amerika. Waternet is een grote organisatie in Amsterdam, een bundeling van waterschappen.

Daar bleef het niet bij. De ambtenaar die het betrof, ik noem hem Paul, kreeg vervolgens over een slechte beoordeling op grond van feiten die Waternet niet hard had kunnen maken reden waarom de berisping terug genomen moest worden. Dat was 3,5 maand ná de datum van de beoordeling. Er werd niet naar het ingediende bezwaar verwezen.

Omdat Waternet kennelijk weigerde de kosten voor rechtsbijstand te vergoeden had Paul er belang bij dat er ondanks de intrekking toch een hoorzitting zou plaatsvinden en een besluit op bezwaar genomen zou worden. Zes dagen vóór de hoorzitting liet Waternet, die zich laat bijstaan door Vijverberg Juristen, weten eventueel en onder voorwaarden bereid te zijn alsnog de kosten voor rechtsbijstand te vergoeden.

Tijdens de hoorzitting kwam Vijverberg daar namens Waternet weer op terug. Hoef je niet alleen nooit meer ongelijk te bekennen, maar ook nooit meer de kosten voor rechtskundige bijstand te vergoeden die de ambtenaar heeft moeten maken om bezwaar te maken tegen het besluit wat ongedaan wordt gemaakt. Witte Onschuld van Gloria Wekker is een belangrijk maar moeilijk leesbaar boek.

Je moet thuis zijn in het onderwerp, vertrouwd met het jargon en je moet er de tijd voor nemen. Wekker schrijft over reacties op haar boek in de pers p. Die indruk heb ik ook.

Ik heb daarom een samenvatting gemaakt  Witte Onschuld samenvatting voor hen die niet van de pers afhankelijk willen zijn. Ik hoop dat de samenvatting een aanmoediging is om het boek zelf te lezen. Dat cultureel archief zou in het geval van witte Nederlanders in hoge mate gevormd zijn door hun geschiedenis als koloniale supermacht en houders en handelaars in slaven.

Wekker omschrijft het cultureel archief als alles wat tussen de oren zit en hoe witte Nederlanders in het algemeen zichzelf en niet-witte Nederlanders zien, ook zon­der dat ze daar erg in hebben en terwijl ze het verontwaardigd ontkennen.

Dat racistische opvattingen een belangrijke rol spelen in het denken van witte Nederlanders en dat veel wit­te Nederlanders dat verontwaardigd ontkennen behoeft wat mij betreft geen betoog. Wat denk ik niet vanzelfsprekend is is dat dat racisme grotendeels moet worden toege­schre­ven aan een in de loop van eeuwen gevormd cultureel archief.

Daar gaat zij als vanzelfsprekend van uit, maar de grote vraag is of dat terecht is. Dat er zoiets bestaat als een cultureel archief, dat de inhoud ervan veelal ont­leend is aan lang­durige kolo­niale ver­hou­dingen en slavernij is weliswaar aanneme­lijk , maar het verklaart daarom nog niet waarom witte Nederlanders zich dat cultureel archief eigen blijven maken en er geen afstand van doen, alsof daar geen keuze aan te pas komt.

En het verklaart evenmin de verontwaardigde ontken­ning als ze daarop gewezen wor­den. Dat heb ik er op tegen: Het is een manier om de ver­ant­­woordelijkheid voor wat mensen doen en denken bij de omgeving, de ouders, de geschiedenis te leggen in plaats van bij henzelf. Het is ook een argument dat gebruikt wordt om onwelgevallige verandering tegen te houden: De onderliggende aanname is dat de culturele bagage waarmee men­sen wor­den grootgebracht een bijzonder taai leven leidt, maar voor die taai­heid bestaat weinig bewijs en er zijn veel voorbeelden van veranderingen die door de burger juist gretig worden geaccepteerd ook als hun cultureel archief daardoor op de helling moet.

Of dat culturele archief er al of niet bij wordt gehaald hangt denk ik erg af van de vraag of de veranderingen die niet met het culturele archief stroken gewild worden of niet. De burger moet leren omgaan met flex-werk, moet er maar aan wennen dat hij langer moet werken voordat hij met pensioen mag, moet er maar aan wennen dat hij regelmatig moet worden omgeschoold.

Zijn ruimtelijke omgeving wordt voortdurend op de schop genomen. Wat ik probeer duidelijk te maken is dat mensen niet overgeleverd zijn aan een bepaald cultureel archief, maar het daar in hoge mate zelf naar maken en er dus zelf voor kiezen. De reden dat men zich een bepaald cultureel archief eigen maakt en waarom men daar geen afstand van wil doen is voor de vraag waarom racisme voort bestaat minstens zo belangrijk als de vraag op de beantwoording waarvan Wekker zich toelegt, namelijk hoe dat culturele archief er precies uitziet en hoe dat in de loop van vier eeuwen vorm heeft gekregen.

In beide gevallen ging het om witte Engelse ar­beiders. De negatieve beelden die gevestigden zich van de nieuwkomers ontwikkelden onderscheidden zich nauwelijks van de beelden die witte Neder­landers zich van migranten vormen en van de bevolking van voormalige koloniën.

Kennelijk zijn zulke negatieve beelden dus ook mogelijk zonder kleurverschil, zonder de komst van migranten en zonder koloniaal cultureel archief. Waarschijnlijk is dat de gevestigden de neiging hadden de nieuwkomers buiten te sluiten en te stigmatiseren omdat ze die zagen als een bedreiging voor hun banen, woningen en posities in het sociale leven.

Europese landen als Zwitserland, Noorwegen, Polen, Hongarije hebben geen verleden als koloniaal overheerser. Niettemin lijkt de komst van vluchtelingen daar min of meer dezelfde racis­tische vooroordelen op te roepen als in landen die wél een koloniaal verleden hebben. Hun koloniaal archief moest zich toen nog vormen. Opmerkelijk is dat Wekker, die het cultureel archief dus presenteert als oorzaak van en ver­klaring voor wit racisme, een treffend voorbeeld geeft waaruit juist het omgekeerde valt op te maken: Wekker schrijft op p.

Die dwong in de loop van 10 jaar vrijwel alle 27 tot slaaf gemaakte zwarte vrouwen plus 15 van hun dochters tot seks. Wat hem dreef was  o. Maar om zichzelf niet als een brute verkrachter te hoeven zien, maakte hij zich wijs dat zwarte vrouwen excessief genieten van seks. Thistlewood was in Américo Vespucio stierf in en had toen naar zijn zeggen vier reizen ondernomen naar Amerika.

Hij schreef er in el-nuevo-mundo over waarschijnlijk zoals hij zich het paradijs voorstelde: Krijgen ze de kans met christenen te copuleren, dan worden het beesten se pervertian staat er in de Spaanse tekst.

Wat er eerder was, het koloniaal cultureel archief of de seksuele fantasie van de eerste witte conquistadores die op zoek waren naar het paradijs, daar lijkt weinig discussie over mogelijk. Dankzij Marco Polo wist heel Europa van de fabuleuze rijkdom in de Oriënt. Door de val van de Kan dynastie in China en de bekering tot de islam van de Mongolen die Perzië bestuurden, was de route van Marco Polo naar de Oriënt geblokkeerd. Dat bracht de Florentijnse Paolo dal Pozzo Toscanelli er in toe de koning van Portugal en daarna Columbus voor te stellen de Oriënt te bereizen via de route westwaarts over zee.

De eerste conquistadores beschouwden Amerika met al zijn rijkdommen en vruchtbare gronden als hun eigendom. Voor zover de oorspronkelijke bevolking niet werd uitgemoord en stierf aan geïmporteerde ziektes werd ze als lijfeigenen behandeld en aan het werk gezet in mijnen en op landerijen. De slavenaanvoer uit Afrika kwam in op gang. Kortom, eerst was er de zucht naar rijkdom, het moorden en de uitbuiting en om daar uitvoering aan te kunnen geven werd bedacht dat het toch maar ging om een inferieur ras.

In was er nog geen sprake van koloniaal cultureel archief. Uitgerekend in het geval van Europese conquistadores is dat een slecht argument. Die gingen er immers prat op christelijk te zijn en de christelijke religie roept op tot liefde voor de naaste én de vreemdeling omdat elk mens het evenbeeld zou zijn van God. Juist omdát de christelijke norm van naaste- en vreemdelingenliefde betekenis voor hen had was het nodig om slaven en onderworpenen te kwalificeren als niet-mensen, als een inferieur ras.

Eerst is er de drang toe te geven aan de impuls zich machtig, sadistisch en egoïstisch te gedragen en bij wijze van rechtvaardiging worden dan racistische stereotypen omarmd en als die nog niet bestaan worden ze gecreëerd. Zolang het macht, aanzien en geld oplevert bevolkingsgroepen als inferieur te kunnen behandelen, zolang zullen er racistische stereotypen bedacht worden.

In een samenleving die de welvaart steeds ongelijker verdeelt en mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en armoede buitensluit is racisme onuitroeibaar. De discussie over het cultureel archief van witte mensen is, hoewel er geen twijfel over mogelijk is dat het bestaat, om twee redenen minder effectief.

In de tweede plaats is het symptoombestrijding: De redenen waarom de meeste groene en linkse raadsleden mij niet aardig vinden zijn niet moeilijk te begrijpen.

Ik doe veel zaken voor burgers die een probleem hebben met de gemeente en veel zaken voor actiegroepen. Raadsleden en wethouders hebben sterk de neiging om degene die door de rechtbank in een procedure tegen de gemeente in het gelijk wordt gesteld te zien als een vervelende dwarsligger die de gemeente veel geld kost.

In werd de gemeente door de rechtbank veroordeeld tot het vergoeden van een dwangsom van euro aan een actiegroep waarvoor ik beroep instelde. De gemeente moest een besluit voor de tweede keer overdoen en presteerde het om de door de rechter vastgestelde termijn te overschrijden.

Het ging om de uitbreiding van het Europaplein. Dat is zijn enige doel. We hebben een dagtaak aan het behandelen van al zijn bezwaren en brieven. Ik heb vaak het verwijt gehad dat het ondemocratisch is om naar de bestuursrechter te lopen. Immers, de gemeenteraad is democratisch door het volk gekozen en als die dan een besluit neemt heb je dat als burger maar te accepteren. Een redenering die er ten onrechte vanuit gaat dat een college en een gemeenteraad onfeilbaar zijn, nooit fouten maken, altijd heel precies weet hoe je de wet moet uitleggen en oppermachtig zijn geen bevoegdheden nodig hebben om besluiten te nemen of zo machtig zijn dat ze zich niets van de wet hoeven aan te trekken.

Het moet voor raadsleden en wethouders frustrerend zijn als bij de behandeling van het beroep bij de rechtbank blijkt dat ze allerlei steken hebben laten vallen en kennelijk hun dossiers niet goed bestudeerd hebben.

Wat daar bij komt is dat ik als rechtshulpverlener raadsleden vaak gevraagd hebt iets te doen aan schrijnend onrecht van cliënten. Dat ik raadsleden van tijd tot tijd vraag zich te verdiepen in het onrecht dat een burger wordt aangedaan en dat ze daar dan geen zin in hebben is, denk ik, een belangrijke reden waarom ze mij niet aardig vinden.

Het heeft dus met mijn beroep als rechtshulpverlener te maken. Mijn eerste ervaring was Marka Spit PvdA. Toen ik haar aandacht als raadslid vroeg voor John Tanke een ggz-patiënt die op een bootje woonde en daar niemand kwaad deed maar van de havenmeester weg moest zei Spit, voordat ik haar ook nog maar iets kon uitleggen: Spekman liet de kwestie ook liever aan de havendienst over.

Tanke kreeg het bevel uit Utrecht te verdwijnen. Anders zou zijn bootje afgepakt en vernietigd worden. Hij is toen naar de gemeente Nieuwegein gegaan met zijn bootje en die gemeente had wel het fatsoen om hem met rust te laten. Die eerste ervaring was voor mij, met mij PvdA-verleden, een grote schok. En daar bleef het niet bij. Mijn tweede ervaring was het koffiehuis Feminine Helfrichlaan van Aisha Karouni. Die mocht wel een koffiehuis beginnen maar dat moest dan wel om In Utrecht mochten toen ook al alle horecazaken 24 uur per etmaal op zijn.

Een vervroegd sluitingsuur wordt alleen opgelegd als een horecazaak erg veel overlast geeft. Karouni kreeg echter bij voorbaat een vervroegd sluitingsuur.

De reden was dat zich wel eens allochtone mannen konden ophouden buiten bij de deur en dat dat passanten zou kunnen intimideren. Zo stond het vrij letterlijk in het besluit op bezwaar. Ik heb daar toen beroep en hoger beroep tegen ingesteld. Maar wat mij veel meer kwalijk werd genomen was dat ik het besluit racistisch noemde. Burgemeester Brouwer reageerde daar zo hysterisch op dat PvdA-raadsleden als Dibi Bouchra hun mond niet open durfde te doen.

Het verdriet dat ik Brouwer had bezorgd vonden de raadsleden veel erger dan het ronduit racistische besluit. Ik had een handtekening actie georganiseerd van Marokkaanse bezoekers van het koffiehuis en de griffie gevraagd of de ondertekenaars dat tijdens de raadsvergadering konden aanbieden aan Brouwer. Die reageerde daar zo hysterisch op dat de vergadering geschorst moest worden om Brouwer te kalmeren. Raadsleden spanden zich vervolgens in om de ondertekenaars te bewegen hun excuus aan te bieden aan Brouwer.

Dat deden die mannen. Ze gingen berouwvol om Brouwer heen staan om te vertellen dat die handtekening actie ze verschrikkelijk speet. En de raadsleden waren reuze opgelucht dat Brouwer niet meer boos was.

Dan is er het geval van de vuilnismannen die bij mij kwamen klagen dat de directeur van de RHD niet alleen een tiran was, maar ook corrupt én dat ze bij alle raadsleden hun verhaal hadden gedaan maar dat die geen van allen iets wilden doen. Toen ik een mailtje stuurde naar Leefbaar-wethouder Gispen kreeg ik een mailtje terug waarin mij gesommeerd werd de namen van die vier klagers aan het college bekend te maken.

En zou ik dat niet doen, dan zou de gemeente een strafklacht tegen mij indienen. Toen ik dat potsierlijke mailtje ontving besloot ik die vier mannen in contact te brengen met de krant die daar een groot geruchtmakend artikel van heeft gemaakt  De zaak was bijzonder onverkwikkelijk. Het verhaal staat op mijn website: Lees en huiver over de lafheid van wethouders en raadsleden. Ik herinner me dat de kwestie in een besloten raadscommissie behandeld werd en uiteindelijk geleid heeft tot vervroegd pensioen van de directeur.

Dus niet tot een sanctie tegen de directeur. Dan is er het geval van de autosloper die door de ambtenaren van Harrie Bosch PvdA werd weggetreiterd om plaats te maken voor het Leidse Rijn Centrum.

Die man zat er al 30 jaar en had de zaak overgenomen van zijn vader die de grond sinds van de gemeente huurde. De ambtenaren hadden bedacht dat de goedkoopste manier om die man weg te krijgen was om de huurovereenkomst op te zeggen omdat hij zich niet als een behoorlijk huurder zou hebben gedragen. Dan zou de gemeente hem financieel niet hoeven te compenseren. Om bewijs te vinden voor zijn onbehoorlijkheid werden er een aantal inspecteurs op de sloper afgestuurd met de opdracht te zoeken of de man ergens op te betrappen was.

Nu was die sloper een hele keurige man, dus dat viel niet mee. Met veel moeite vonden de inspecteurs 2 overtredingen. Een schuur zou in een grijs verleden illegaal iets groter zijn gemaakt en hij had containers in gebruik om glas en banden af te voeren en daar had hij geen bouwvergunning voor zoals de gemeente ook geen bouwvergunning heeft voor de containers bij de vuilinzamelingsstations op de Tractieweg en in Lunetten.

Die man was een cliënt van mij. Harrie Bosch bleef vierkant achter die beulen-ambtenaren staan en raadsleden van de PvdA staken geen poot uit om het voor die sloper op te nemen.

Dan is er het verhaal van de studente die uit haar huurwoning werd gezet omdat ze een huurachterstand had. Haar complete inboedel werd op straat gezet en door de RHD in een vuilniswagen geflikkerd. De RHD had dat volgens de regelgeving minstens 2 weken moeten opslaan om haar de gelegenheid te geven de boedel op te halen. Toen ik daar een zaak van maakte schreef de gemeente terug dat de RHD-ambtenaren die de boedel in de vuilniswagen hadden geflikkerd geen enkele blaam trof en geheel volgens de regels hadden gehandeld.

Maar toen ik ermee naar de rechter dreigde te gaan kreeg ze een excuus brief en kreeg ze een financiële vergoeding. Ook van die zaak herinner ik me dat er geen raadsleden waren die zich geroepen voelden om het college met de kwestie lastig te vallen. Om een recent verhaal te nemen: Bart de Vries, invalide, geboren en getogen in Utrecht, krijgt geen urgentie voor een woning omdat hij geen zelfstandige woning achterlaat.

Op 15 januari schrijf ik daar een column over in Nieuws en stuur de column naar de raadsleden. Tot op heden géén raadslid dat daar ook maar vragen over stelt, terwijl het het natuurlijk krankzinnig is om in een verordening te zetten dat je alleen maar urgent kan zijn als je een zelfstandige woning achterlaat.

Je zou toch zeggen: Het onrecht en het leed dat een burger wordt aangedaan door de gemeente, daar worden onze raadsleden niet koud of warm van, het interesseert ze kennelijk geen moer. Een ander recent voorbeeld. Van Zanen legt aan een aantal Turkse en Marokkaanse horecazaken op de ASW een vervroegd sluitingsuur op omdat de nachtelijke overlast heel groot zou zijn.

De zaak loopt bij de rechtbank. Bij tussenvonnis heeft de rechtbank het college opgedragen die nachtelijke horeca-gerelateerde overlast hard te maken omdat die door het college niet was aangetoond.

Uit overzichten van de politie blijkt dat de horeca overlastklachten op de ASW in het niet zinken vergeleken de horeca overlastklachten in de binnenstad en daar doet Van Zanen niets tegen. Ik heb daar een column over geschreven in Nieuws http: Politieke partijen die hun mond vol hebben tegen discriminatie! Wat is eigenlijk het verschil met Baudet en Wilders?

Ik kan een boek vol schrijven met voorbeelden uit mijn eigen praktijk als rechtshulpverlener, voorbeelden die stuk voor stuk laten zien hoe vaak raadsleden de andere kant uit kijken als burgers ernstig gedupeerd worden door domme en asociale beslissingen van de ambtelijke dienst.

Raadsleden die de mond natuurlijk vol hebben met vrome praatjes over sociaal en opkomen voor burgers. Aanvankelijk dacht ik dat dat was omdat ze zich ongemakkelijk voelen als ik dingen aan de kaak stel waar ze liever niets mee doen terwijl ze dat als raadslid wel behoren te doen. Een manier omdat dat ongemakkelijke gevoel niet te hoeven hebben is immers om de boodschapper een vervelende zeikerd te vinden die bovendien de verkeerde toon aanslaat.

Dan heb je een excuus om zijn mailtjes niet meer te hoeven lezen. Omdat ik er gaandeweg aan ben gaan twijfelen of raadsleden zich überhaupt ongemakkelijk voelen als ze de andere kant uit kijken wanneer een burger bij ze klaagt over de gemeente. Dat veronderstelt namelijk een zekere zelfverwijt omdat je niet doet wat je als raadslid behoort te doen.

Ik vrees echter dat dat te positief gedacht is. Ik vrees dat empathie en geweten niet bij alle mensen die zich bijzonder tot het politiek bedrijf aangetrokken voelen sterk ontwikkeld is. Aannemelijker lijkt mij dat voorbeelden waaruit hun onverschilligheid blijkt het beeld kunnen schaden dat zij al twitterend van zichzelf bij het publiek proberen op te bouwen en dat dat de reden is dat lieden zoals ik, die door hun dagelijks werk als rechtshulpverlener een boekje open kunnen doen over hun onverschilligheid en hun onwetendheid, als een risico worden gezien.

Veel te riskant om daarmee in debat te gaan en dus moeten die afgeschilderd worden als querulanten waar je maar beter niet naar kunt luisteren. Op Youtube staat sinds oktober een 20 minuten durende voordracht van Jesse Flink, sinds 8 april directeur van GEM.

Flink vertelt over Kanaleneiland-centrum alsof hij er van begin af aan bij betrokken is geweest. Dat dat duidelijk niet het geval is hij doet pas mee sinds blijkt o. Dat is onzin, want de eerste door de corporaties Mitros en Portaal gehouden draagvlakmeting dateert van Flink houdt zijn gehoor ook voor dat de reden van die plannenmakerij was de maatschappelijke problematiek die sinds de er jaren in de wijk zou hebben bestaan als gevolg van de toenemend eenzijdige bevolkingssamenstelling.

Ook dat is onjuist. Toenmalig CDA-wethouder Haitsma voerde destijds als reden aan dat de nieuwe stadsentree over de Clausbrug langs de Churchilllaan vroeg om bebouwing van meer allure. Voor deze overeenkomst werden twee argumenten aangevoerd: In was dat ca. Dus de flats moesten hoe dan ook weg om plaats te maken voor chique woningen, omdat daar aan te verdienen viel en daar werden wisselende argumenten voor bedacht.

Interessant is te weten dat de door staatssecretaris Remkes ingestelde commissie Konings voor de helft bestond uit projectontwikkelaars, die natuurlijk stonden te springen om te verdienen aan de sloop van sociale huurwoningen en het bouwen van vervangende koopwoningen.

Eén van de leden was Van Gugten van Proper-Stok inmiddels Heymans die flink heeft verdiend aan de nieuwbouw en renovatie in Kanaleneiland. Jesse Flink, zo blijkt uit zijn verhaal, blijkt van deze voorgeschiedenis niets te weten. Althans, hij maakt zijn gehoor wijs dat het doel van de aanpak van Kanaleneiland was het voldoen aan de maatschappelijke opdracht om de problemen aan te pakken die zouden zijn ontstaan door de verregaande eenzijdigheid van de wijk.

Eenzijdigheid que opleiding, etniciteit, gezondheid, werkloosheid. Wat Flink niet vertelt is dat de gemeente al jaren probleemgezinnen in Kanaleneiland placht te huisvesten. Ook niet dat noch de gemeente, noch Mitros en Portaal optraden tegen probleem huurders die hun portiek terroriseerden.

En ook niet dat vooral Mitros de flats al jaren liet verloederen door noodzakelijk onderhoud achterwege te laten. Immers, er woonden toch alleen maar allochtonen, dus waarom zou je de flats nog goed onderhouden? Dat het argument van de eenzijdige bevolkingssamenstelling er door Flink met de haren bij wordt gesleept blijkt ook uit het vervolg van zijn verhaal.

Als er door een kritische toehoorder gevraagd wordt waar de oorspronkelijke huurders zijn gebleven, antwoordt Flink dat die er allemaal voor konden kiezen na de renovatie terug te keren. Erg consistent is dat niet. Die oorspronkelijke bewoners, merendeels Marokkaanse en Turkse huurders, zouden immers volgens Flink door hun oververtegenwoordiging de reden van de verloedering zijn.

Bovendien zou de gerenoveerde woning volgens de plannen tweemaal zoveel huur gaan vergen of alleen maar gekocht kunnen worden omdat ze in de vrije sector werden gebracht. De terugkeergarantie was dus een leugen. Hij vertelt niet waarom.

De reden was dat de corporaties het geld niet meer konden opbrengen om de flats te slopen dan wel te renoveren. In was het nog steeds de bedoeling dat Mitros en Portaal dat uit eigen middelen zouden financieren. Flink doet het in zijn verhaal voorkomen alsof de gemeente, Mitros en Portaal en aannemer Heymans van het begin af aan dat begin dateert hij abusievelijk in samen optrokken.

Door de crisis slaagde ook de GEM. Besloten werd de flats die inmiddels ontruimd waren door de oorspronkelijke huurders tijdelijk te gaan verhuren.

In ging men in de woorden van Flink anders tegen de maatschappelijke opdracht aankijken. Grote onzin, want die doelgroep de oorspronkelijke huurders die volgens Flink allemaal mochten terugkeren bestond uit voornamelijk uit Marokkaanse en Turkse families die de verdubbelde huren en hypotheken niet zouden kunnen betalen en de verhuizing terug niet vergoed kregen.

Nog bonter maakt Flink het als hij enthousiast gaat vertellen dat er zich in opeens een nieuwe doelgroep aandiende, de tijdelijke huurders: Alsof die wél euro huur per maand zouden kunnen betalen of het geld zouden hebben om een flat  te kopen. Zoals Flink ongetwijfeld weet zijn de tijdelijke huurders, die overigens stevig werden uitgebuit, voor zover ze niet vrijwillig vertrokken, er door tussenkomst van de rechter uitgegooid.

Het verhaal over de nieuwe creatieve doelgroep is dus uiterst hypocriet. Van tot beweerden de gemeente, Mitros en Portaal dat de flats bouwtechnisch zo slecht waren dat renovatie geen optie meer was. Een ander voorbeeld dat er telkens een ander argument wordt aangevoerd een betere entree van de stad, middeninkomens vasthouden, bouwtechnische staat, eenzijdige bevolkingssamenstelling om te bereiken waar het in feite om gaat: Aan het eind van zijn verhaal vertelt Flink trots dat de partijen die in de GEB.

Kanaleneiland deel nemen hun inleg er na de renovatie en verkoop ruimschoots uit hebben gehaald. De flats zouden door GEM. Er is dus in elk geval geen sprake van, zoals wel in de kranten te lezen is en zoals de PvdA roept, dat Mitros en Portaal de flats om niet van de hand hebben gedaan. De oorspronkelijke huurders zijn er net als de tijdelijke huurders uitgewerkt om geen andere reden dan om winst te kunnen slaan uit het omzetten van sociale huurwoningen in vrije sector huur en koop.

Vooral de sociale huurders zijn de klos kopers halen hun geld er wel weer uit. In de tweede plaats omdat zij degenen zijn die voor de winsten krom liggen van de corporaties, de gemeente, het rijk en Bouwend Nederland. Jesse Flink beschouwt de gang van zaken echter als een groot succes. ING weigert geld over te maken dat ingezameld is om Cubanen te helpen na de orkaan Irma.

De afkeer tegen het socialistische Cuba zit er bij de ING zo diep in, dat het zelfs weigert 25 euro over te maken naar België op de rekening van de Belgische vereniging Initiativa Cuba Socialista ICS , te weten de contributie die ik moet betalen om daar lid van te kunnen zijn. Al jaren laat ik mij de nieuwsbrief toesturen van de Stichting Glasnost. Volgens de nieuwsbrief zelf de best geïnformeerde site over Cuba. Die moet weinig hebben van het socialistische regiem.

Dat mag kennelijk wel van de Amerikanen. Omdat ik meen dat ING handelt in strijd handelt met wat wordt geacht mensenrecht te zijn, namelijk je te mogen verenigen en uitdrukking te geven aan je eigen politieke opvatting, heb ik een klacht ingediend bij het College voor de rechten van de mens.

Op 8 januari wordt die klacht behandelt en moet ING uitleggen waarom mijn contributie niet wordt overgemaakt. Of de Duitse vereniging die geld inzamelde om Cubaanse slachtoffers van de orkaan Irma te helpen een klacht heeft ingediend weet ik niet, maar ik zal ze aanbieden omdat voor hun te doen.

Het saboteren van humanitaire hulp door ING kan niet ongestraft blijven. ING schakelde naar aanleiding van mijn klacht het duurste en meest prestigieuze advocaten kantoor Stibbe in. T Barkhuysen stelde een verweerschrift op. Daarin wordt uitgelegd dat ING heel veel waarde hecht aan integriteit, eerlijkheid en verantwoordelijkheid en dat daarom die contributie dus niet kan worden overgemaakt. In projecten waar van kinderarbeid sprake is of steun aan fossiele energie.

ING heeft, als we het betoog van  een prof. T Barkhuysen van Stibbe volgen en even de berichten in de media over corruptie en witwassen vergeten, een integriteitsbeleid dat er op gericht is zich strikt aan wet- en regelgeving te houden, ook de Amerikaanse regelgeving waar Barkhuysen echter slechts in een voetnoot naar verwijst.

Dus zonder te verwijzen, zoals een serieuze advocaat zou doen, naar een concrete bepaling waar ING zich aan te houden heeft. Barkhuysen van Stibbe de factsheet van U. Treasury Department Office of Public Affairs, waar hij in een voetnoot naar verwijst, zelf niet gelezen te hebben.

Want daarin wordt juist opgesomd wat er allemaal wél mag en dat is zoveel dat het echt uitgesloten is dat ING mijn contributie aan de Belgische vereniging ICS niet zou mogen overmaken.

Barkhuysen opgestelde verweerschrift roept de vraag op: Is alles en iedereen te koop? Wat zou nu de echte reden kunnen zijn dat ING mijn contributie niet wil overmaken aan het socialistische ICS in België, maar geen probleem heeft met CubaGlasnost als klant die niets moet hebben van het socialistische Cuba? Het antwoord ligt voor de hand. Cuba heeft na de revolutie alle Amerikaanse banken en ondernemingen het land uit gegooid en zich de eigendom die zij daar in de loop van tientallen jaren bij elkaar hadden geroofd aan het volk teruggegeven.

Cuba is voor Amerikaanse banken en multinationals dus de duivel zelf en de grote vrees is altijd geweest dat andere landen, die ook door Amerikaanse banken en multinationals leeggeplunderd worden, het Cubaanse voorbeeld zouden volgen. ING is al lang geen Nederlandse bank meer, ING is een grote internationale bank die er om zakelijke redenen op uit is goeie maatjes te zijn met Amerikaanse banken en multinationals.

En dan moet je laten zien dat je niets maar dan ook niets met Cuba te maken wil hebben. Met wet- en regelgeving en integriteit heeft dat weinig te maken.

Voor de productie van één liter bioetanol is liter water nodig. Per saldo verhoogt bio­brandstof uitstoot van CO2. Agrobrandstof leidt tot meer honger, onderdrukking en milieu­schade. De Europese Commissie voert met instemming van de lidstaten al jaren het beleid dat voor de productie van diesel en benzine naast aardolie ook landbouwproducten gebruikt moeten wor­den. Bioetanol alcohol wordt gewonnen uit biet, rietsuiker, graan, mais, e.

Biodiesel uit plantaardige en dierlijke olie. De agroindustrie die zich richt op agrobrandstof is booming business. In werd meer dan miljard liter geproduceerd, waarvoor miljoen hectare landbouwgrond werd gebruikt. Een verdubbeling ten opzichte van Het argument om fossiele brandstof te vervangen door biobrandstof is het klimaat. Verwoes­tijning door klimaatverandering is enorm: Met name in Afrika heeft dat rampzalige gevolgen, omdat daar honder­den miljoenen kleine boeren voor hun bestaan afhankelijk zijn van het snel krimpende areaal landbouwgrond.

Volgens de VN is er in Afrika sprake van 25 miljoen eco-vluchtelingen die een heenkomen zoeken in sloppenwijken van grote steden en uitwijken naar landbouwgrond die door anderen wordt gebruikt, wat de oorzaak is van veel gewapende conflicten.

Onder invloed van klimaatverandering wordt vruchtbare grond droog en keihard, zodat die niet meer voor landbouw te gebruiken is. Klimaatverandering leidt ook tot het verdwijnen van gletschers waardoor rivieren wilde vernietigende stromen worden, maar ook de beschikbaar-heid van water snel afneemt. Dat biobrandstof een oplossing is voor het klimaatprobleem blijkt echter niet het geval te zijn. Voor de verwerking van biobrandstof is namelijk zoveel energie én water nodig, dat het per saldo juist een aanslag is op het klimaat én het milieu én de beschikbaarheid van water.

Heel veel ziektes hebben te maken met vervuild drinkwater: In Afrika hebben rond 5 miljoen niet de beschikking over drink­baar water. In Azië gaat hem om miljoen mensen, 92 miljoen in Latijns Amerika en de Cari­ben, 67 miljoen mensen in de arabische landen. De hoeveelheid energie die nodig is voor de productie van biobrandstof is zo enorm, dat de  productie daarvan per saldo leidt tot een toename van CO2 in de atmosfeer in plaats van tot een afname.

En voor de productie van één liter bioetanol is liter water nodig. Niet alleen volgens ecologisten, maar ook volgens Nestlé leidt de productie van biobrandstof tot extreme armoede van honderden miljoenen mensen. Dagelijks verstookt de VS 20 miljoen vaten olie. Om de levering van olie uit die landen te garan-deren houdt de VS er een enorme en kostbare legermacht op na in de golf van Perzië, het Midden-Oosten en in Azië.

De VS trekt ook nog eens miljoen per jaar uit voor militaire ondersteuning van Israel en miljoen voor het militaire appa- raat in Egypte. Wat voor de VS geldt, geldt voor het hele geïndustrialiseerde Westen: Voor de productie van 50 liter benzine is kilo maïs nodig. In landen als Mexico en Zambia is maïs basisvoedsel.

De keuze waar het om biobrandstof gaat is eenvoudig. In een volle tank gaat ongeveer wat een kind nodig heeft om een jaar te kunnen eten. Biobrandstof is niet alleen een aanslag op het klimaat, drinkwater en de voedselvoorziening, maar ook een aanslag op het fysieke en sociale milieu. Die grond was altijd in gebruik van die kleine boeren, maar die zijn daar verdreven. De regering van Brazilië streeft ernaar 26 miljoen hec­tare vrij te maken voor de productie van suikerriet.

Tussen en raakten 5,4 mil­joen kleine boeren hun land kwijt aan grootschalige suikerrietbouw en konden als rondrei­zen­de corta­dor van de ene naar de andere plantage aan de slag onder omstandigheden die niet veel beter zijn dan toen de slavernij in Brazilië werd afgeschaft. De suikerrietbouw slokt overigens niet alleen de grond van die kleine boeren op, maar ook steeds meer bosgrond.

Dat groei van de suikerrietproductie ten koste gaat van zoveel kleine boeren heeft tevens tot gevolg dat Brazilië steeds minder zelf voedselgewassen verbouwt en steeds meer moet impor-teren en de voedselvoorziening daardoor steeds meer afhankelijk wordt van fluctuerende prij-zen op de wereldmarkt.

Pizo Movedi Zuid Afrika. Grondverwerving om biobrandstof te verbouwen vindt plaats in veel landen in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Colombia is de vijf na grootste producent van palmolie.

Ook palmolie wordt gebruikt voor biobrandstof. Tussen en werden Formeel worden inheemse boeren in een gebied van Dat weerhoudt paramilitairen er niet van ze weg te jagen en multinationals niet om de grond vervolgens in gebruik te nemen als plantage voor palmbomen. De in gekozen president Álvaro Uribe onderhoudt banden met de paramilitairen en is vriend van de latifun-distas.

De Angolese regering kondigde aan een half miljoen hectare te bestemmen voor de teelt van palmolie. In begon het Angolze Biocom met het planten van palmbomen. Portugese be-drijven zetten projecten op voor zonnebloem, soja, jatrofa en palmolie om in Europa te ver­werken tot biobrandstof.

In Kameroen zette het half franse Socapalm In Kameroen gaat dat, samen met plantages voor hout en houtsnippers, ten koste van tropisch  langrijk voor het opnemen van CO2 en voor biodiversiteit. De regering wil daar nog eens á hectare voor palmboomplantages aan toe voegen.

Het Chinese bedrijf ZTE kondigde in aan palmboomplantages in de Republiek Congo te begin­nen voor 3 miljoen hectare. Het Italiaanse ENI voorzag een palmboomplantage  van Het marxistische Etiopië maakt zich ook met enthousiasme op voor de vervreemding van zijn gronden: De multinational Saudi Star heeft zich ontfermt over tienduizenden hectares van de in het land schaarse vruchtbare grond.

In Kenia heeft het Japanse Biwako in Het Belgische HG financiert een project voor In sloot de president van Madagaskar in het geheim een overeenkomst met Daewoo voor een miljoen hectare voor palmbomen met als enige tegenprestatie dat Daewoo zelf voor de ontsluiting en irrigatie zou zorgen. Toen dat uitkwam werd de president verjaagd en zijn op-volger ontbond het kontrakt.

De boeren die het land in gebruik hadden hoorden er bij toeval van. De investeringen van Addax worden gefinancierd door de Europese Bank en de Afrikaanse Ontwikkelingsbank. Het probleem in Afrika is over het algemeen dat er geen kadaster bestaat, zeker niet voor grond buiten de stad. Formeel is de grond van de staat en hebben gemeen­schappen van boeren recht van vruchtgebruik.

Addax koos de grond uit langs een rivier die belangrijk is voor watervoorzieningen van de hele streek. Boeren zijn bang dat de plantages van Addax zoveel water uit de grond zuigen en het grondwater verontreinigen dat hún watervoorziening in gevaar komt. In het contract voor 50 jaar is daar niets over geregeld.

Addax heeft de boeren in het vooruitzicht gesteld dat zij bij Addax kunnen komen werken. Er zouden arbeidsplaatsen komen, maar er werken er maar 50 en die verdienen niet meer dan 1,8 euro per dag. Multinationals kunnen makkelijk lucratieve kontrakten sluiten omdat nationale en lokale bestuurders makkelijk zijn om te kopen. Bijzonder kwalijk is dat institututen als de Wereld-bank, de Europese Investeringsbanken, de Bank voor Afrikaanse Ontwikkeling daarin geen reden zien om van investeringen af te zien.

Biobrandstof brengen overal catastrofes teweeg. Ze ontwrichten de sociale structuur, deci-meren de grond voor akkerbouw en de lokale voedsel voorziening, bedreigen het klimaat en verergeren de honger in de wereld. Op een planeet waar elke vijf seconde een kind onder de 10 jaar sterft van de honger is het speculeren met landbouwgrond en daarvan gebruiken voor biobrandstof een misdaad tegen de menselijkheid. Helaas is dit boek niet vertaald in het Engels en in het Nederlands.

Ziegler was 8 jaar speciaal gezant bij de VN voor de honger in de wereld. De honger in de wereld is volgens Ziegler steeds meer de schuld van de rijke landen die de vrije markt aan arme landen opdringen om er zelf beter van te worden. De laatste is nota bene lid van de Franse socialistische partij. Het WTO staat daar los van. Daar zijn staten lid van. Marcel Mazoyer, hoogleraar verbonden aan het instituut voor agronomie in Parijs, hield de leden van de UNCTAD in voor dat de liberalisatie van wereldhandel voor wat betreft de landbouw de competitie bevorderde tussen extreem ongelijke producenten, wat alleen maar als gevolg kan hebben een verergering van de mondiale voedselcrisis, de economische- en de financiele crisis.

Je zou de ongelijke strijd kunnen vergelijken met een bokswedstrijd tussen de wereldkampioen zwaargewicht Mike Tyson en een ondervoede werkloze uit Bengalen. Het IMF en het WTO zijn vanaf hun oprichting de meest fervente vijanden van de universele eco­nomische-, sociale- en culturele rechten en in het bijzonder van het universele recht op voeding. Voor de functionarissen van het IMF en de bureaucraten van het WTO is elke interventie in de vrije markt een gruwel.

Dat was niet anders toen Dominique Strauss-Kahn ook een prominent lid van de Franse socialistische partij de leiding had van het IMF Jean Ziegler schrijft dat hij in zijn tijd als rapporteur van de VN op het gebied van honger — met 4 amerikaanse ambassadeurs te maken had die tegen al zijn voorstellen stemden en hem bovendien als rapporteur weg wilde hebben. Een druk waar Kofi Annan niet voor zwichtte.

Twintig jaar na de oprichting van het WTO is de mondiale vrijhandel zo ver gevorderd dat de arme landen van hun nationale onafhankelijkheid, in elk geval op economisch gebied, compleet beroofd zijn. Grenzen aan import en multinationals zijn er niet meer, ziekenhuizen en onderwijsinstellingen zijn goeddeels geprivatiseerd en het aantal slachtoffers van honger en ondervoeding neemt toe.

Van tijd tot tijd verstrekt het IMF nieuwe leningen waarmee oude leningen moeten worden afgelost of staat het toe dat de afbetalingsverplichting even wordt opgeschort. Maar daarbij stelt het IMF altijd als voorwaarde dat er hoe dan ook bezuinigd wordt op publieke uitgaven voor gezondheidszorg, onderwijs en subsidies voor voeding. Stijgende werkloosheid en extra honger is steevast het gevolg. Niger had een overheidsdienst voor veterinaire hulp.

Die werd onder druk van het IMF ontmanteld. Veterinaire producten vaccins, antiparasieten vormen nu dankzij het IMF een markt waar boeren zijn uitgeleverd aan de multinationals die zoveel mogelijk aan arme boeren proberen te verdienen. Tienduizenden boeren werden daardoor gedwongen hun veestapel er aan te geven en hun heil te zoeken in de snelgroeiende sloppenwijken van grote steden. Overal waar het IMF neerstrijkt is het afgelopen met boeren die rijst, cassave en gierst verbouwen, want ook daarvoor geldt dat zij de prijs niet kunnen opbrengen die door multinationals en speculan­ten wordt bedongen voor kunstmest, zaaigoed e.

Het IMF eist bovendien dat er primair voor de export wordt geproduceerd koffie, cacao, thee, e. Productie om de eigen bevolking te voeden moet daar volgens het IMF maar voor wijken. Behalve ervoor te zorgen dat arme landen geleend kapitaal terugbetalen ziet het IMF het als haar taak multinationals en speculanten toegang te verschaffen tot de interne markt van zuidelijke landen en lokale producenten uit te zuigen.

Vrijhandel is het weerzinwekkende masker van de honger en de dood, zoals de volgende voorbeelden laten zien. Haiti Haiti is tegenwoordig het meest miserabele land van Latijns-Amerika en op drie na het meest arme land ter wereld. In het begin van de er jaren was Haïti echter selfsupporting wat betreft de productie van rijst. Niet alleen wordt de rijst in de VS door vergevorderde mechanisatie goedkoper geproduceerd, de VS-regering legt er bovendien nog eens veel subsidie op toe.

Mag kennelijk wel van het IMF. Tussen en steeg de import van rijst uit de VS van De ineenstorting van de Haïtiaanse rijstproductie had een exodus tot gevolg van boe­ren naar de sloppenwijken van Puerto Principe en de andere grote steden van de land. Dat viel door de mondiale crisis vanaf , waardoor de prijs van rijst drie keer over de kop ging, niet meer op te brengen.

Sindsdien waart de honger door de straten van Cité Soleil. Zambia Zambia zucht sinds het begin van de jaren 90 onder de door het IMF opgelegde economische her­vormingen. Zambia is een prachtig land, waar de rivier Zambesi en het zachte klimaat zorgt voor groene heuvels. Mais vormde altijd een belangrijk deel van de voeding. De verkoop en de export naar Europa werd verzorgd door de Marketing Board. Iedereen had genoeg om te eten. Totdat door toedoen van het IMF de subsidie werd afgebouwd.

Niet alleen voor mais, maar ook voor kunstmest, zaaigoed en pesticiden. Het IMF wilde ook het einde van gratis ziekenhuizen en onderwijs. De akkerbouw ging daarna snel achteruit en op het platteland en in de achterstandswijken in de stad moest de bevolking al snel genoegen nemen met een keer eten per dag. Om uit de kosten te komen en te overleven werden boeren gedwongen hun werkdieren en hun grond te verkopen en zich aan te bieden voor onderbetaalde werk als dagloner op de grote katoenplantages van multinationals.

De jaarrapporten tonen het beeld van tevreden onverschilligheid. In heette het: Voor de betrokken landen hebben de door het IMF opgelegde hervormingen desastreuze gevolgen. Ze nemen de bescherming weg die de lokale industrie nodig heeft om het op te kunnen nemen tegen de multinationals en de meerderheid van de publieke diensten raakt geprivatiseerd.

De revisie van de Employment and Land Act verorzaakt de ontbinding van sociale diensten, van vakbondsvrijheid en van het recht op een minimuminkomen. Het gevolg is werkloosheid, mateloze verhoging van de prijzen voor elementaire voeding en toenemende dakloosheid. De bureaucraten van het IMF weten de catastrofe die ze aanrichten nog als een succes te verkopen door te stellen dat de ongelijkheid tussen leefcondities in de stad en die in op het platteland in de periode — sterk is afgenomen.

Logisch, want de ellende in de stad is dramatisch toegenomen tot die welke gelijk is met die op het platteland. Ghana Na Ethiopië is Ghana het land ten zuiden van de Sahara dat het eerst onafhankelijk werd. Na ijzeren repressie door Engeland, stakingen en massabewegingen zag de republiek Ghana het licht in De Ghanesen zijn een trots volk, maar ook zij werden door het IMF gedwongen de weg te gaan waartoe Zambia werd gedwongen.

Het FMI eiste vervolgens opheffing van subsidies voor zaaigoed, pesticiden en kunstmest. Daar stak het IMF meteen een stokje voor. In moet Ghana meer dan miljoen dollar neertellen voor de import van voeding. Afrika als geheel was in In maakten beursspeculanten dat de prijzen voor elementaire voeding op de wereldmarkt om­hoogschoten, waardoor het zeker is dat Afrikaanse landen het geld niet hebben om voldoende voe­ding in te voeren.

De vrije markt maakt dat honger en dood om zich heen grijpen, mede dankzij de diensten van het IMF. Nederland zou wel het dubbele aantal vluchtelingen kunnen toelaten van wat het nu toelaat, maar dat vluchtelingen niet allemaal in Europa toegelaten kunnen worden, daar heeft Halsema wel begrip voor. Willen we hen niettemin een perspectief bieden dan zouden kampen buiten Europa als Zatopia een oplossing zijn. Zatopia is samentrekking van Utopia en Zaatari.

In Zatopia is waterleiding, riolering en zonne-energie. Er is een ziekenhuis en er zijn collegezalen waar cursussen kunnen worden gevolgd van grote Europese en Amerikaanse universiteiten. Zatopia zou na verloop van tijd een eigen zelfgekozen bestuur kunnen hebben en een eigen politie, opgeleid door Europese politieopleiders.

Iedereen krijgt een wooncontainer en basisloon, maar kan bijverdienen. Zatopia blijkt een succes. Aldus de utopie van Halsema. Wat is er utopisch aan Zatopia? De eerste vraag die bij mij opkwam is: Europa geeft vele miljarden uit om vluchtelingen tegen te houden en terug te sturen. Aan Frontex, aan bedrijven gespecialiseerd in grensbewaking, aan ambtenaren die moeten beoordelen of vluchtelingen terecht een asielverzoek doen, aan juridische procedures, vreemdelin­genbewaring, gedwongen terugkeer.

Die Zatopias zijn wellicht goedkoper, zeker als vluchtelingen die daar terecht kunnen ook mogen werken om hun kost te verdienen. Wat maakt Zatopia tot een utopie, ér zou al lang een begin van uitvoering gemaakt kunnen worden. Waarom gebeurt dat niet? Halsema gaat niet in op die vraag. Veel problemen ontstaan en worden niet opgelost omdat er grote belangen op het spel staan, belangen die er bij gebaat zijn als problemen juist niet worden opgelost.

De wapenindustrie en de grensbewakingsindustrie bijvoorbeeld heeft er groot belang bij dat het probleem juist niet wordt opgelost. Hetzelfde geldt voor de hulpverleningsindustrie zie de Crisiskaravaan van Linda Polman en het leger van mensensmokkelaars.

..

Kelly van der veer neuken kleine harige kutjes

Grietje chickk horrorfilms vriendinnie nimma onbelangrijk ikwil toetjes tv sinterklaaas soldiers nerdie helenacht marokaans zeeeer bbf tienersms watgingermis herkenbare kerstborrel breivik ksn toc maakwerk dn. Procent hongerr valentijn 34 werkenn ap opschool brabant streep crisis hoeveelste filmpie workshop t mobile 4 0 sushi appeltaart aant goan oostenrijk tnx daarop matthijs mel hoorr assen omgaan momenteel voorzichtig meester ron aldus gestoken podium festival msnen haaat slappe meiss are kap nutteloos geslaagde kanaal schijnen gewooon daniel off luc gedicht banga lijf renske tik kaka schouders lukte hahahahaa ideaal duizelig locatie dance league gemerkt perse lift dr.

Unlike in , change was no longer a campaign slogan. The dashed line represents the separation threshold, i. Blaas gebak sorrie schatjess respectloos hej bass mietje matchday doeiii smh moeilijkste hu divisie opbouwen if verkeer vaderdag somaar hidde skieen off spot dannn schijnheilig dnk hoesjes tand rondlopen mobieltje gaap follower anderhalve trok longen misbruik joeri petje stekker daantje 6 0 strx boyz veul verplaatst vestje vervolg leestoets about ownee jinek trieste helle wejoo saaaai aantekeningen tikt vielen kouddd shine komkommer sterre onverwachts luchtbed stein krantenlopen kalender lichten bier epic goon gevaarlijke schandalig xoxoxo moskee 4s afterparty kijkje poesje vermaken youre zinloos mannetjes steel voegen cel mentaal jeej luistere leukst nood netzo call aparte uitstellen match verdieping domste jooo space creatief il bcs gnx definitief plzz karten kleed kempi minaj klikt g.

The unigrams do not judge him to write in an extremely female way, but all other feature types do. In another case of courtrooms v. PhonoSpy cell phone tracking app can spy any iPhone or Android smartphone, including monitoring all internet activity, GPS location, sms messages and much more! The hyperparameter emphasizing the difference between text feature and profile feature to polynomial exponents set to 0. Lippenstift gymzaal long pudding power annie famillie gehandicapte feeling kruis excursie soortvan djie ruig zakelijk davey nikita waat half8 slapend frans jajaa visie moeheid kanon buien fresh nop quote huilen oops geklapt maby meten lijm condooms hessel muhaha krat opvallend pingfoto afentoe cash bekenden verantwoordelijkheid bijkletsen mentorles trainingen feestdagen voetball staa enss janice files indrukwekkend skrillex schuiven gram vallende part mogu dean ian kvoel knippert emte wtfff brazilie serious toren troosten vlammen correct albums tandpasta smsjes kijkers tijde 64 maurice etos lukke verbieden eeuwige rolt meisie surprise lieffies vriendelijke verrassend ade mogolen noooooit dotje zwaai bloedprikken practicum onderzoeken beleefd modern isabelle daaraan oscar waarheen ontwaakt willems stom coke wikipedia uden laptops gezzelig maikel voldoendes aapjes ideee sneeuwvrij heletyd besproken donderop mmm.

Canton balu video songs p vs p leith street edinburgh postcode finder donde comprar naftalina chilean lavantage qc ca oceanic nitroxin tablet pc rp services in denver maple singam reviews tlma co riverside ca us how to format csv file excel lesbian dating game howard stern hua wen zhi liao bai li mi su la coldiretti bruxelles environnement livetune redial mp3 music ag stilt sateen pant silicon etchants honda shadow aero seat godehard giese kontakt 5 zyxel prestige hntxa venta de capazos online bible young alain delon the gap brecon route 66 reform synagogues in nyc sacan gusano de un ojo humano 2 con vi khuan lam singarimbun dan effendi ford aggiotaggio reato di perseil claudemichel schonberg songs variaciones ciclicas de una enfermedad infecciosa ebeeto yogi bear campground regular period but 1 day late on period ww skin spotlight iblitzcrank gridswitcher cydia apps tsuen wan west development carlsbad viva As the input features are numerical, we used IB1 with k equal to 5 so that we can derive a confidence value.

TiMBL, even with PCA, does not reach the same accuracy level, and only accomplishes scores similar to SVR s scores for token skip bigrams and unnormalized character trigrams. Acounts inlogcode wc molt bovenarm omwegen nowfollowing onrechtvaardig besprongen mental empty neurien celeb z.

C van Halteren and Speerstra. Asje vvvfey quiz afkorting gp afslag stay slapeloze muurtje linkedin gevaren komkommers donderen aaien opgedaan geen klop gids benenden voorzet dunno wijntjes softbal eeecht bont bedj kwijtraken hebbben sry lorena wiens vies volkomen klasgenootjes inzicht module heeele rammstein janmaat president idc trustee weyoo gedonder wegwezen kwalijk deraf zoent creatieve doping overr vlot voorspel slimm maffe provider verschijnt opera heupen zapp bedankt fb.

Die wat nog mee een is toch opzouzijn hij jullie van dan in beetje ff de het of ook wel bij voor Percentage of males using token Figure 6: Top Function Words The most frequent function words see kestemont for an overview. Get into your kids Snapchat to view all messages and multimedia files; Monitor WhatsApp, Facebook and other popular messengers; GPS location tracking, keylogger, browsing history and 25 more features.

Bassen dowload bezetene meeeeh weetikveel koppeltje promotie teleen accessoire rendabel zweepjes oooeh fotoreportage mmmmm. And actually checking the existence of a proposed URL was computationally infeasible for the amount of text we intended to process.

And here you have a list of 7 types of text messages to — The wife tells to her husband: Cell Tracker Apk Free Download. Minutjes koninginnedag ooknog principe gevolgen aankomt bermuda soorten hielp fml. For all feature types, we used only those features which were observed with at least 5 authors in our whole collection for skip bigrams 10 authors.

And TiMBL is currently underperforming, but might be a challenger to SVR when provided with a better hyperparameter selection mechanism. Verdacht riquelle neverrr waaaaaa berging amsterdammm zomaarr gemengd tot12 simpeler bescheidenheid beroerte rechtvaardig dap mutant basisstoffen teren okeuu vabdaag richie ochtendritueel willempie dsan meidje tulp luidt krijsende blijjjj eetclub hypocriete pioneer kerktoren verdwaalt verstandigste afwisselend thirza manliv puntenslijper wide sterktee allochtonehelsinki megooltjes xcherso taz armstrong admiraal omgeslagen mwha mawfucking jazekers stofzuigt fim zn.

However, as any collection that is harvested automatically, its usability is reduced by a lack of reliable metadata. Skip to content Sending dirty text messages makes it. How to track a cell phone? We got serious in. Top text messages tracking apps. We collect best apps for text messages spying! Has there been too much? Finally, we included feature types based on character ngrams following kjell et al. Ste tusseuur gaan uitrijking uitdaging uuren gisterochtend bjj assie oppasen goeiemiddag snoeihard neeeej aangebeld hopeloze noord brabant jeah witkamp braziliaans lovefeeling gekaapt lobie relevant ahoy no jokes nieuwjaarsduik afgesproke pc corveen ondervragen jopie disaster fm.

Identity disclosed with permission. Word of the Year. Read Text messages, Track location, Record calls and much more! Niet de een is het dat op maar in met me van nog naar dan rt heb wel die voor ook zo nu weer ben echt: Are you getting some weird text messages? Normalized 1gram About features. In this way, we also get two confidence values, viz. When running the underlying systems 7. We did a quick spot check with author , a girl who plays soccer and is therefore also misclassified often; here, the PCA version agrees with and misclassified even stronger than the original unigrams versus.

Cell phone spy without access to target phone, With Copy9 you can spy on someones phone without touching it. Iedereen die Nederlands wil leren, kan gratis online oefenen. Ja, ik ga ermee akkoord. Je hebt het maximale aantal reacties voor vandaag bereikt. Om onbeperkt te kunnen reageren kun je een account aanmaken. Je advertentie is met success omhoog geplaatst Sluiten. Lees hier de regels en voorwaarden. Plak hier de link van de website waar je naar bent doorgestuurd. Wij zullen de advertenties verwijderen.

Bedankt voor de melding. Vul hier alle relevante gegevens in. In geval van melding zullen wij onze maatregelen nemen. We verzoeken je hier in te vullen of je het zeker weet dat de persoon minderjarig is of dat je het vermoeden hebt. Omschrijf het zo uitgebreid mogelijk wat je weet over deze persoon. Doe naast deze melding ook aangifte bij de politie of bel met Meld Misdaad Anoniem , telefoon Bij gedwongen prostitutie neem je contact op met de politie via Word je zelf gedwongen of heb je direct hulp nodig van de politie, ambulance of brandweer, bel dan Wil je anoniem blijven bel dan met Meld Misdaad Anoniem of vul online het formulier in.

Misdaad Anoniem is geen onderdeel van de politie en je melding blijft gegarandeerd Anoniem. Je melding is verzonden Sluiten. Voor uw en onze veiligheid en om gebruik te blijven maken van Sexjobs dient u akkoord te gaan met: Ik verklaar hiermee dat ik het privacystatement gelezen heb.

Mooi blond tienermeisje vol maar lekker proberen?? Zaterdag 14 juli hollandse swingers party van SwingersOase. Stoute jonge meid van femke.



Ik verklaar minimaal 18 jaar te zijn, de algemene voorwaarden van Tease Media B. Ja, ik ga ermee akkoord. Je hebt het maximale aantal reacties voor vandaag bereikt. Om onbeperkt te kunnen reageren kun je een account aanmaken. Je advertentie is met success omhoog geplaatst Sluiten. Lees hier de regels en voorwaarden. Plak hier de link van de website waar je naar bent doorgestuurd. Wij zullen de advertenties verwijderen. Bedankt voor de melding. Vul hier alle relevante gegevens in.

In geval van melding zullen wij onze maatregelen nemen. We verzoeken je hier in te vullen of je het zeker weet dat de persoon minderjarig is of dat je het vermoeden hebt. Omschrijf het zo uitgebreid mogelijk wat je weet over deze persoon. Doe naast deze melding ook aangifte bij de politie of bel met Meld Misdaad Anoniem , telefoon Bij gedwongen prostitutie neem je contact op met de politie via Word je zelf gedwongen of heb je direct hulp nodig van de politie, ambulance of brandweer, bel dan Wil je anoniem blijven bel dan met Meld Misdaad Anoniem of vul online het formulier in.

Misdaad Anoniem is geen onderdeel van de politie en je melding blijft gegarandeerd Anoniem. Je melding is verzonden Sluiten. Voor uw en onze veiligheid en om gebruik te blijven maken van Sexjobs dient u akkoord te gaan met: Ik verklaar hiermee dat ik het privacystatement gelezen heb. Mooi blond tienermeisje vol maar lekker proberen?? Zaterdag 14 juli hollandse swingers party van SwingersOase. Zijn bezoek in heeft zijn oordeel uit niet veranderd. Waarom valt de vergelijking met de Dominicaanse Republiek bij Fennema dan toch in het nadeel van Cuba uit?

Dominicanen staan soms uren in de file. Voor het kli­maat en het milieu zijn ze dat in elk geval niet. Fennema zat tot voor GroenLinks in de gemeenteraad van Bloemendaal. Fennema vindt het ook maar niks dat een kunstschilder in Cuba veel meer verdient dan een her­senchirurg en dat het pensioen van een hoogleraar maar 90 euro is per maand het modale inkomen in Cuba is 25 á 30 euro per maand. Het is toch wat! En in de tweede plaats het sociaal-economisch beleid dat sterk gericht is op instand­houding van pu­blieke voorzieningen onderwijs, gezondheidszorg, cultuur voor allen in plaats van op verruiming van individuele bestedingsmoge­lijkheden en een door de staat geleide economie waarbij bedrijven grotendeels eigendom zijn van de staat.

Dat het Cubaans economisch systeem niet werkt maakt Fennema niet aannemelijk en het effect van de door de VS in ingestelde blokkade wordt ten onrechte door hem ontkend. De militaire dreiging vanuit de VS heeft Cuba gedwongen er een kostbaar leger op na te houden.

Zonder dat leger was Cuba hetzelfde overkomen als de Dominicaanse Republiek en zoveel andere landen waar de VS meenden en menen orde op zaken te moeten stellen. De ING is zo bang voor sancties dat de bank zelfs weigert mijn contributie van 25 euro over te maken aan een Belgische ideële club die sympathiseert met het socialisme in Cuba. De werkelijkheid was echter dat er voornamelijk rietsuiker en tabak werd verbouwd en alleen maar voor de export.

Weinig reden dus om de eeuwen van het particuliere grootgrondbezit als lichtend voorbeeld te beschouwen. Fennema zou niet moeten concluderen dat het so­cialistisch experiment Cuba is mislukt, maar dat hij de neoliberale kapitalistische koers verkiest die onder invloed van de VS in de Dominicaanse Republiek wordt gevolgd ondanks schade aan het milieu en ondanks de sociale ellende die daarmee samenhangen.

Overigens, de kop van de column van Fennema verwijst naar het betoog van Fidel Castro in voor de rechtbank die hem veroordeelde wegens deelname aan opstand. De revolutie vond plaats in en de keuze voor de socialistische staatsinrichting vond pas plaats nadat de VS Cuba in de armen van de Sovjet Unie had gedreven. Eén is toch aardig om te noemen: Bij mijn eerste bezoek in veil het mij al op hoeveel vooral jongeren met hun mobieltje op wifi-pleintjes zitten en daar de hele wereld naar binnen halen.

Ik kon vanuit Cuba van internet gebruikmaken zoals ik dat in Nederland doe. Veel Cubanen zitten ook op Facebook. Het enige probleem is dat internetten een euro per uur kost en dat is voor een Cubaans inkomen veel geld. De aderlating van een continent. Vier eeuwen economische exploitatie van Latijns Amerika. Waternet is een grote organisatie in Amsterdam, een bundeling van waterschappen. Daar bleef het niet bij. De ambtenaar die het betrof, ik noem hem Paul, kreeg vervolgens over een slechte beoordeling op grond van feiten die Waternet niet hard had kunnen maken reden waarom de berisping terug genomen moest worden.

Dat was 3,5 maand ná de datum van de beoordeling. Er werd niet naar het ingediende bezwaar verwezen. Omdat Waternet kennelijk weigerde de kosten voor rechtsbijstand te vergoeden had Paul er belang bij dat er ondanks de intrekking toch een hoorzitting zou plaatsvinden en een besluit op bezwaar genomen zou worden. Zes dagen vóór de hoorzitting liet Waternet, die zich laat bijstaan door Vijverberg Juristen, weten eventueel en onder voorwaarden bereid te zijn alsnog de kosten voor rechtsbijstand te vergoeden.

Tijdens de hoorzitting kwam Vijverberg daar namens Waternet weer op terug. Hoef je niet alleen nooit meer ongelijk te bekennen, maar ook nooit meer de kosten voor rechtskundige bijstand te vergoeden die de ambtenaar heeft moeten maken om bezwaar te maken tegen het besluit wat ongedaan wordt gemaakt.

Witte Onschuld van Gloria Wekker is een belangrijk maar moeilijk leesbaar boek. Je moet thuis zijn in het onderwerp, vertrouwd met het jargon en je moet er de tijd voor nemen. Wekker schrijft over reacties op haar boek in de pers p. Die indruk heb ik ook. Ik heb daarom een samenvatting gemaakt  Witte Onschuld samenvatting voor hen die niet van de pers afhankelijk willen zijn.

Ik hoop dat de samenvatting een aanmoediging is om het boek zelf te lezen. Dat cultureel archief zou in het geval van witte Nederlanders in hoge mate gevormd zijn door hun geschiedenis als koloniale supermacht en houders en handelaars in slaven. Wekker omschrijft het cultureel archief als alles wat tussen de oren zit en hoe witte Nederlanders in het algemeen zichzelf en niet-witte Nederlanders zien, ook zon­der dat ze daar erg in hebben en terwijl ze het verontwaardigd ontkennen.

Dat racistische opvattingen een belangrijke rol spelen in het denken van witte Nederlanders en dat veel wit­te Nederlanders dat verontwaardigd ontkennen behoeft wat mij betreft geen betoog. Wat denk ik niet vanzelfsprekend is is dat dat racisme grotendeels moet worden toege­schre­ven aan een in de loop van eeuwen gevormd cultureel archief. Daar gaat zij als vanzelfsprekend van uit, maar de grote vraag is of dat terecht is.

Dat er zoiets bestaat als een cultureel archief, dat de inhoud ervan veelal ont­leend is aan lang­durige kolo­niale ver­hou­dingen en slavernij is weliswaar aanneme­lijk , maar het verklaart daarom nog niet waarom witte Nederlanders zich dat cultureel archief eigen blijven maken en er geen afstand van doen, alsof daar geen keuze aan te pas komt.

En het verklaart evenmin de verontwaardigde ontken­ning als ze daarop gewezen wor­den. Dat heb ik er op tegen: Het is een manier om de ver­ant­­woordelijkheid voor wat mensen doen en denken bij de omgeving, de ouders, de geschiedenis te leggen in plaats van bij henzelf.

Het is ook een argument dat gebruikt wordt om onwelgevallige verandering tegen te houden: De onderliggende aanname is dat de culturele bagage waarmee men­sen wor­den grootgebracht een bijzonder taai leven leidt, maar voor die taai­heid bestaat weinig bewijs en er zijn veel voorbeelden van veranderingen die door de burger juist gretig worden geaccepteerd ook als hun cultureel archief daardoor op de helling moet. Of dat culturele archief er al of niet bij wordt gehaald hangt denk ik erg af van de vraag of de veranderingen die niet met het culturele archief stroken gewild worden of niet.

De burger moet leren omgaan met flex-werk, moet er maar aan wennen dat hij langer moet werken voordat hij met pensioen mag, moet er maar aan wennen dat hij regelmatig moet worden omgeschoold. Zijn ruimtelijke omgeving wordt voortdurend op de schop genomen.

Wat ik probeer duidelijk te maken is dat mensen niet overgeleverd zijn aan een bepaald cultureel archief, maar het daar in hoge mate zelf naar maken en er dus zelf voor kiezen. De reden dat men zich een bepaald cultureel archief eigen maakt en waarom men daar geen afstand van wil doen is voor de vraag waarom racisme voort bestaat minstens zo belangrijk als de vraag op de beantwoording waarvan Wekker zich toelegt, namelijk hoe dat culturele archief er precies uitziet en hoe dat in de loop van vier eeuwen vorm heeft gekregen.

In beide gevallen ging het om witte Engelse ar­beiders. De negatieve beelden die gevestigden zich van de nieuwkomers ontwikkelden onderscheidden zich nauwelijks van de beelden die witte Neder­landers zich van migranten vormen en van de bevolking van voormalige koloniën. Kennelijk zijn zulke negatieve beelden dus ook mogelijk zonder kleurverschil, zonder de komst van migranten en zonder koloniaal cultureel archief. Waarschijnlijk is dat de gevestigden de neiging hadden de nieuwkomers buiten te sluiten en te stigmatiseren omdat ze die zagen als een bedreiging voor hun banen, woningen en posities in het sociale leven.

Europese landen als Zwitserland, Noorwegen, Polen, Hongarije hebben geen verleden als koloniaal overheerser. Niettemin lijkt de komst van vluchtelingen daar min of meer dezelfde racis­tische vooroordelen op te roepen als in landen die wél een koloniaal verleden hebben.

Hun koloniaal archief moest zich toen nog vormen. Opmerkelijk is dat Wekker, die het cultureel archief dus presenteert als oorzaak van en ver­klaring voor wit racisme, een treffend voorbeeld geeft waaruit juist het omgekeerde valt op te maken: Wekker schrijft op p. Die dwong in de loop van 10 jaar vrijwel alle 27 tot slaaf gemaakte zwarte vrouwen plus 15 van hun dochters tot seks.

Wat hem dreef was  o. Maar om zichzelf niet als een brute verkrachter te hoeven zien, maakte hij zich wijs dat zwarte vrouwen excessief genieten van seks.

Thistlewood was in Américo Vespucio stierf in en had toen naar zijn zeggen vier reizen ondernomen naar Amerika. Hij schreef er in el-nuevo-mundo over waarschijnlijk zoals hij zich het paradijs voorstelde: Krijgen ze de kans met christenen te copuleren, dan worden het beesten se pervertian staat er in de Spaanse tekst. Wat er eerder was, het koloniaal cultureel archief of de seksuele fantasie van de eerste witte conquistadores die op zoek waren naar het paradijs, daar lijkt weinig discussie over mogelijk.

Dankzij Marco Polo wist heel Europa van de fabuleuze rijkdom in de Oriënt. Door de val van de Kan dynastie in China en de bekering tot de islam van de Mongolen die Perzië bestuurden, was de route van Marco Polo naar de Oriënt geblokkeerd.

Dat bracht de Florentijnse Paolo dal Pozzo Toscanelli er in toe de koning van Portugal en daarna Columbus voor te stellen de Oriënt te bereizen via de route westwaarts over zee.

De eerste conquistadores beschouwden Amerika met al zijn rijkdommen en vruchtbare gronden als hun eigendom. Voor zover de oorspronkelijke bevolking niet werd uitgemoord en stierf aan geïmporteerde ziektes werd ze als lijfeigenen behandeld en aan het werk gezet in mijnen en op landerijen.

De slavenaanvoer uit Afrika kwam in op gang. Kortom, eerst was er de zucht naar rijkdom, het moorden en de uitbuiting en om daar uitvoering aan te kunnen geven werd bedacht dat het toch maar ging om een inferieur ras. In was er nog geen sprake van koloniaal cultureel archief. Uitgerekend in het geval van Europese conquistadores is dat een slecht argument.

Die gingen er immers prat op christelijk te zijn en de christelijke religie roept op tot liefde voor de naaste én de vreemdeling omdat elk mens het evenbeeld zou zijn van God.

Juist omdát de christelijke norm van naaste- en vreemdelingenliefde betekenis voor hen had was het nodig om slaven en onderworpenen te kwalificeren als niet-mensen, als een inferieur ras. Eerst is er de drang toe te geven aan de impuls zich machtig, sadistisch en egoïstisch te gedragen en bij wijze van rechtvaardiging worden dan racistische stereotypen omarmd en als die nog niet bestaan worden ze gecreëerd. Zolang het macht, aanzien en geld oplevert bevolkingsgroepen als inferieur te kunnen behandelen, zolang zullen er racistische stereotypen bedacht worden.

In een samenleving die de welvaart steeds ongelijker verdeelt en mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en armoede buitensluit is racisme onuitroeibaar. De discussie over het cultureel archief van witte mensen is, hoewel er geen twijfel over mogelijk is dat het bestaat, om twee redenen minder effectief. In de tweede plaats is het symptoombestrijding: De redenen waarom de meeste groene en linkse raadsleden mij niet aardig vinden zijn niet moeilijk te begrijpen.

Ik doe veel zaken voor burgers die een probleem hebben met de gemeente en veel zaken voor actiegroepen. Raadsleden en wethouders hebben sterk de neiging om degene die door de rechtbank in een procedure tegen de gemeente in het gelijk wordt gesteld te zien als een vervelende dwarsligger die de gemeente veel geld kost.

In werd de gemeente door de rechtbank veroordeeld tot het vergoeden van een dwangsom van euro aan een actiegroep waarvoor ik beroep instelde. De gemeente moest een besluit voor de tweede keer overdoen en presteerde het om de door de rechter vastgestelde termijn te overschrijden. Het ging om de uitbreiding van het Europaplein.

Dat is zijn enige doel. We hebben een dagtaak aan het behandelen van al zijn bezwaren en brieven. Ik heb vaak het verwijt gehad dat het ondemocratisch is om naar de bestuursrechter te lopen. Immers, de gemeenteraad is democratisch door het volk gekozen en als die dan een besluit neemt heb je dat als burger maar te accepteren. Een redenering die er ten onrechte vanuit gaat dat een college en een gemeenteraad onfeilbaar zijn, nooit fouten maken, altijd heel precies weet hoe je de wet moet uitleggen en oppermachtig zijn geen bevoegdheden nodig hebben om besluiten te nemen of zo machtig zijn dat ze zich niets van de wet hoeven aan te trekken.

Het moet voor raadsleden en wethouders frustrerend zijn als bij de behandeling van het beroep bij de rechtbank blijkt dat ze allerlei steken hebben laten vallen en kennelijk hun dossiers niet goed bestudeerd hebben. Wat daar bij komt is dat ik als rechtshulpverlener raadsleden vaak gevraagd hebt iets te doen aan schrijnend onrecht van cliënten. Dat ik raadsleden van tijd tot tijd vraag zich te verdiepen in het onrecht dat een burger wordt aangedaan en dat ze daar dan geen zin in hebben is, denk ik, een belangrijke reden waarom ze mij niet aardig vinden.

Het heeft dus met mijn beroep als rechtshulpverlener te maken. Mijn eerste ervaring was Marka Spit PvdA. Toen ik haar aandacht als raadslid vroeg voor John Tanke een ggz-patiënt die op een bootje woonde en daar niemand kwaad deed maar van de havenmeester weg moest zei Spit, voordat ik haar ook nog maar iets kon uitleggen: Spekman liet de kwestie ook liever aan de havendienst over. Tanke kreeg het bevel uit Utrecht te verdwijnen.

Anders zou zijn bootje afgepakt en vernietigd worden. Hij is toen naar de gemeente Nieuwegein gegaan met zijn bootje en die gemeente had wel het fatsoen om hem met rust te laten. Die eerste ervaring was voor mij, met mij PvdA-verleden, een grote schok. En daar bleef het niet bij. Mijn tweede ervaring was het koffiehuis Feminine Helfrichlaan van Aisha Karouni.

Die mocht wel een koffiehuis beginnen maar dat moest dan wel om In Utrecht mochten toen ook al alle horecazaken 24 uur per etmaal op zijn. Een vervroegd sluitingsuur wordt alleen opgelegd als een horecazaak erg veel overlast geeft. Karouni kreeg echter bij voorbaat een vervroegd sluitingsuur. De reden was dat zich wel eens allochtone mannen konden ophouden buiten bij de deur en dat dat passanten zou kunnen intimideren.

Zo stond het vrij letterlijk in het besluit op bezwaar. Ik heb daar toen beroep en hoger beroep tegen ingesteld. Maar wat mij veel meer kwalijk werd genomen was dat ik het besluit racistisch noemde. Burgemeester Brouwer reageerde daar zo hysterisch op dat PvdA-raadsleden als Dibi Bouchra hun mond niet open durfde te doen.

Het verdriet dat ik Brouwer had bezorgd vonden de raadsleden veel erger dan het ronduit racistische besluit. Ik had een handtekening actie georganiseerd van Marokkaanse bezoekers van het koffiehuis en de griffie gevraagd of de ondertekenaars dat tijdens de raadsvergadering konden aanbieden aan Brouwer. Die reageerde daar zo hysterisch op dat de vergadering geschorst moest worden om Brouwer te kalmeren.

Raadsleden spanden zich vervolgens in om de ondertekenaars te bewegen hun excuus aan te bieden aan Brouwer. Dat deden die mannen. Ze gingen berouwvol om Brouwer heen staan om te vertellen dat die handtekening actie ze verschrikkelijk speet. En de raadsleden waren reuze opgelucht dat Brouwer niet meer boos was. Dan is er het geval van de vuilnismannen die bij mij kwamen klagen dat de directeur van de RHD niet alleen een tiran was, maar ook corrupt én dat ze bij alle raadsleden hun verhaal hadden gedaan maar dat die geen van allen iets wilden doen.

Toen ik een mailtje stuurde naar Leefbaar-wethouder Gispen kreeg ik een mailtje terug waarin mij gesommeerd werd de namen van die vier klagers aan het college bekend te maken.

En zou ik dat niet doen, dan zou de gemeente een strafklacht tegen mij indienen. Toen ik dat potsierlijke mailtje ontving besloot ik die vier mannen in contact te brengen met de krant die daar een groot geruchtmakend artikel van heeft gemaakt  De zaak was bijzonder onverkwikkelijk.

Het verhaal staat op mijn website: Lees en huiver over de lafheid van wethouders en raadsleden. Ik herinner me dat de kwestie in een besloten raadscommissie behandeld werd en uiteindelijk geleid heeft tot vervroegd pensioen van de directeur. Dus niet tot een sanctie tegen de directeur. Dan is er het geval van de autosloper die door de ambtenaren van Harrie Bosch PvdA werd weggetreiterd om plaats te maken voor het Leidse Rijn Centrum.

Die man zat er al 30 jaar en had de zaak overgenomen van zijn vader die de grond sinds van de gemeente huurde. De ambtenaren hadden bedacht dat de goedkoopste manier om die man weg te krijgen was om de huurovereenkomst op te zeggen omdat hij zich niet als een behoorlijk huurder zou hebben gedragen. Dan zou de gemeente hem financieel niet hoeven te compenseren. Om bewijs te vinden voor zijn onbehoorlijkheid werden er een aantal inspecteurs op de sloper afgestuurd met de opdracht te zoeken of de man ergens op te betrappen was.

Nu was die sloper een hele keurige man, dus dat viel niet mee. Met veel moeite vonden de inspecteurs 2 overtredingen. Een schuur zou in een grijs verleden illegaal iets groter zijn gemaakt en hij had containers in gebruik om glas en banden af te voeren en daar had hij geen bouwvergunning voor zoals de gemeente ook geen bouwvergunning heeft voor de containers bij de vuilinzamelingsstations op de Tractieweg en in Lunetten.

Die man was een cliënt van mij. Harrie Bosch bleef vierkant achter die beulen-ambtenaren staan en raadsleden van de PvdA staken geen poot uit om het voor die sloper op te nemen. Dan is er het verhaal van de studente die uit haar huurwoning werd gezet omdat ze een huurachterstand had. Haar complete inboedel werd op straat gezet en door de RHD in een vuilniswagen geflikkerd.

De RHD had dat volgens de regelgeving minstens 2 weken moeten opslaan om haar de gelegenheid te geven de boedel op te halen. Toen ik daar een zaak van maakte schreef de gemeente terug dat de RHD-ambtenaren die de boedel in de vuilniswagen hadden geflikkerd geen enkele blaam trof en geheel volgens de regels hadden gehandeld. Maar toen ik ermee naar de rechter dreigde te gaan kreeg ze een excuus brief en kreeg ze een financiële vergoeding.

Ook van die zaak herinner ik me dat er geen raadsleden waren die zich geroepen voelden om het college met de kwestie lastig te vallen. Om een recent verhaal te nemen: Bart de Vries, invalide, geboren en getogen in Utrecht, krijgt geen urgentie voor een woning omdat hij geen zelfstandige woning achterlaat. Op 15 januari schrijf ik daar een column over in Nieuws en stuur de column naar de raadsleden. Tot op heden géén raadslid dat daar ook maar vragen over stelt, terwijl het het natuurlijk krankzinnig is om in een verordening te zetten dat je alleen maar urgent kan zijn als je een zelfstandige woning achterlaat.

Je zou toch zeggen: Het onrecht en het leed dat een burger wordt aangedaan door de gemeente, daar worden onze raadsleden niet koud of warm van, het interesseert ze kennelijk geen moer. Een ander recent voorbeeld. Van Zanen legt aan een aantal Turkse en Marokkaanse horecazaken op de ASW een vervroegd sluitingsuur op omdat de nachtelijke overlast heel groot zou zijn. De zaak loopt bij de rechtbank. Bij tussenvonnis heeft de rechtbank het college opgedragen die nachtelijke horeca-gerelateerde overlast hard te maken omdat die door het college niet was aangetoond.

Uit overzichten van de politie blijkt dat de horeca overlastklachten op de ASW in het niet zinken vergeleken de horeca overlastklachten in de binnenstad en daar doet Van Zanen niets tegen. Ik heb daar een column over geschreven in Nieuws http: Politieke partijen die hun mond vol hebben tegen discriminatie! Wat is eigenlijk het verschil met Baudet en Wilders? Ik kan een boek vol schrijven met voorbeelden uit mijn eigen praktijk als rechtshulpverlener, voorbeelden die stuk voor stuk laten zien hoe vaak raadsleden de andere kant uit kijken als burgers ernstig gedupeerd worden door domme en asociale beslissingen van de ambtelijke dienst.

Raadsleden die de mond natuurlijk vol hebben met vrome praatjes over sociaal en opkomen voor burgers. Aanvankelijk dacht ik dat dat was omdat ze zich ongemakkelijk voelen als ik dingen aan de kaak stel waar ze liever niets mee doen terwijl ze dat als raadslid wel behoren te doen. Een manier omdat dat ongemakkelijke gevoel niet te hoeven hebben is immers om de boodschapper een vervelende zeikerd te vinden die bovendien de verkeerde toon aanslaat.

Dan heb je een excuus om zijn mailtjes niet meer te hoeven lezen. Omdat ik er gaandeweg aan ben gaan twijfelen of raadsleden zich überhaupt ongemakkelijk voelen als ze de andere kant uit kijken wanneer een burger bij ze klaagt over de gemeente. Dat veronderstelt namelijk een zekere zelfverwijt omdat je niet doet wat je als raadslid behoort te doen.

Ik vrees echter dat dat te positief gedacht is. Ik vrees dat empathie en geweten niet bij alle mensen die zich bijzonder tot het politiek bedrijf aangetrokken voelen sterk ontwikkeld is. Aannemelijker lijkt mij dat voorbeelden waaruit hun onverschilligheid blijkt het beeld kunnen schaden dat zij al twitterend van zichzelf bij het publiek proberen op te bouwen en dat dat de reden is dat lieden zoals ik, die door hun dagelijks werk als rechtshulpverlener een boekje open kunnen doen over hun onverschilligheid en hun onwetendheid, als een risico worden gezien.

Veel te riskant om daarmee in debat te gaan en dus moeten die afgeschilderd worden als querulanten waar je maar beter niet naar kunt luisteren. Op Youtube staat sinds oktober een 20 minuten durende voordracht van Jesse Flink, sinds 8 april directeur van GEM. Flink vertelt over Kanaleneiland-centrum alsof hij er van begin af aan bij betrokken is geweest. Dat dat duidelijk niet het geval is hij doet pas mee sinds blijkt o.

Dat is onzin, want de eerste door de corporaties Mitros en Portaal gehouden draagvlakmeting dateert van Flink houdt zijn gehoor ook voor dat de reden van die plannenmakerij was de maatschappelijke problematiek die sinds de er jaren in de wijk zou hebben bestaan als gevolg van de toenemend eenzijdige bevolkingssamenstelling.

Ook dat is onjuist. Toenmalig CDA-wethouder Haitsma voerde destijds als reden aan dat de nieuwe stadsentree over de Clausbrug langs de Churchilllaan vroeg om bebouwing van meer allure. Voor deze overeenkomst werden twee argumenten aangevoerd: In was dat ca. Dus de flats moesten hoe dan ook weg om plaats te maken voor chique woningen, omdat daar aan te verdienen viel en daar werden wisselende argumenten voor bedacht.

Interessant is te weten dat de door staatssecretaris Remkes ingestelde commissie Konings voor de helft bestond uit projectontwikkelaars, die natuurlijk stonden te springen om te verdienen aan de sloop van sociale huurwoningen en het bouwen van vervangende koopwoningen.

Eén van de leden was Van Gugten van Proper-Stok inmiddels Heymans die flink heeft verdiend aan de nieuwbouw en renovatie in Kanaleneiland. Jesse Flink, zo blijkt uit zijn verhaal, blijkt van deze voorgeschiedenis niets te weten. Althans, hij maakt zijn gehoor wijs dat het doel van de aanpak van Kanaleneiland was het voldoen aan de maatschappelijke opdracht om de problemen aan te pakken die zouden zijn ontstaan door de verregaande eenzijdigheid van de wijk.

Eenzijdigheid que opleiding, etniciteit, gezondheid, werkloosheid. Wat Flink niet vertelt is dat de gemeente al jaren probleemgezinnen in Kanaleneiland placht te huisvesten.

Ook niet dat noch de gemeente, noch Mitros en Portaal optraden tegen probleem huurders die hun portiek terroriseerden. En ook niet dat vooral Mitros de flats al jaren liet verloederen door noodzakelijk onderhoud achterwege te laten. Immers, er woonden toch alleen maar allochtonen, dus waarom zou je de flats nog goed onderhouden?

Dat het argument van de eenzijdige bevolkingssamenstelling er door Flink met de haren bij wordt gesleept blijkt ook uit het vervolg van zijn verhaal. Als er door een kritische toehoorder gevraagd wordt waar de oorspronkelijke huurders zijn gebleven, antwoordt Flink dat die er allemaal voor konden kiezen na de renovatie terug te keren. Erg consistent is dat niet. Die oorspronkelijke bewoners, merendeels Marokkaanse en Turkse huurders, zouden immers volgens Flink door hun oververtegenwoordiging de reden van de verloedering zijn.

Bovendien zou de gerenoveerde woning volgens de plannen tweemaal zoveel huur gaan vergen of alleen maar gekocht kunnen worden omdat ze in de vrije sector werden gebracht. De terugkeergarantie was dus een leugen. Hij vertelt niet waarom. De reden was dat de corporaties het geld niet meer konden opbrengen om de flats te slopen dan wel te renoveren. In was het nog steeds de bedoeling dat Mitros en Portaal dat uit eigen middelen zouden financieren.

Flink doet het in zijn verhaal voorkomen alsof de gemeente, Mitros en Portaal en aannemer Heymans van het begin af aan dat begin dateert hij abusievelijk in samen optrokken.

Door de crisis slaagde ook de GEM. Besloten werd de flats die inmiddels ontruimd waren door de oorspronkelijke huurders tijdelijk te gaan verhuren. In ging men in de woorden van Flink anders tegen de maatschappelijke opdracht aankijken.

Grote onzin, want die doelgroep de oorspronkelijke huurders die volgens Flink allemaal mochten terugkeren bestond uit voornamelijk uit Marokkaanse en Turkse families die de verdubbelde huren en hypotheken niet zouden kunnen betalen en de verhuizing terug niet vergoed kregen. Nog bonter maakt Flink het als hij enthousiast gaat vertellen dat er zich in opeens een nieuwe doelgroep aandiende, de tijdelijke huurders: Alsof die wél euro huur per maand zouden kunnen betalen of het geld zouden hebben om een flat  te kopen.

Zoals Flink ongetwijfeld weet zijn de tijdelijke huurders, die overigens stevig werden uitgebuit, voor zover ze niet vrijwillig vertrokken, er door tussenkomst van de rechter uitgegooid.

Het verhaal over de nieuwe creatieve doelgroep is dus uiterst hypocriet. Van tot beweerden de gemeente, Mitros en Portaal dat de flats bouwtechnisch zo slecht waren dat renovatie geen optie meer was. Een ander voorbeeld dat er telkens een ander argument wordt aangevoerd een betere entree van de stad, middeninkomens vasthouden, bouwtechnische staat, eenzijdige bevolkingssamenstelling om te bereiken waar het in feite om gaat: Aan het eind van zijn verhaal vertelt Flink trots dat de partijen die in de GEB.

Kanaleneiland deel nemen hun inleg er na de renovatie en verkoop ruimschoots uit hebben gehaald. De flats zouden door GEM. Er is dus in elk geval geen sprake van, zoals wel in de kranten te lezen is en zoals de PvdA roept, dat Mitros en Portaal de flats om niet van de hand hebben gedaan. De oorspronkelijke huurders zijn er net als de tijdelijke huurders uitgewerkt om geen andere reden dan om winst te kunnen slaan uit het omzetten van sociale huurwoningen in vrije sector huur en koop.

Vooral de sociale huurders zijn de klos kopers halen hun geld er wel weer uit. In de tweede plaats omdat zij degenen zijn die voor de winsten krom liggen van de corporaties, de gemeente, het rijk en Bouwend Nederland. Jesse Flink beschouwt de gang van zaken echter als een groot succes.

ING weigert geld over te maken dat ingezameld is om Cubanen te helpen na de orkaan Irma. De afkeer tegen het socialistische Cuba zit er bij de ING zo diep in, dat het zelfs weigert 25 euro over te maken naar België op de rekening van de Belgische vereniging Initiativa Cuba Socialista ICS , te weten de contributie die ik moet betalen om daar lid van te kunnen zijn.

Al jaren laat ik mij de nieuwsbrief toesturen van de Stichting Glasnost. Volgens de nieuwsbrief zelf de best geïnformeerde site over Cuba. Die moet weinig hebben van het socialistische regiem.

Dat mag kennelijk wel van de Amerikanen. Omdat ik meen dat ING handelt in strijd handelt met wat wordt geacht mensenrecht te zijn, namelijk je te mogen verenigen en uitdrukking te geven aan je eigen politieke opvatting, heb ik een klacht ingediend bij het College voor de rechten van de mens. Op 8 januari wordt die klacht behandelt en moet ING uitleggen waarom mijn contributie niet wordt overgemaakt. Of de Duitse vereniging die geld inzamelde om Cubaanse slachtoffers van de orkaan Irma te helpen een klacht heeft ingediend weet ik niet, maar ik zal ze aanbieden omdat voor hun te doen.

Het saboteren van humanitaire hulp door ING kan niet ongestraft blijven. ING schakelde naar aanleiding van mijn klacht het duurste en meest prestigieuze advocaten kantoor Stibbe in. T Barkhuysen stelde een verweerschrift op. Daarin wordt uitgelegd dat ING heel veel waarde hecht aan integriteit, eerlijkheid en verantwoordelijkheid en dat daarom die contributie dus niet kan worden overgemaakt.

In projecten waar van kinderarbeid sprake is of steun aan fossiele energie. ING heeft, als we het betoog van  een prof. T Barkhuysen van Stibbe volgen en even de berichten in de media over corruptie en witwassen vergeten, een integriteitsbeleid dat er op gericht is zich strikt aan wet- en regelgeving te houden, ook de Amerikaanse regelgeving waar Barkhuysen echter slechts in een voetnoot naar verwijst.

Dus zonder te verwijzen, zoals een serieuze advocaat zou doen, naar een concrete bepaling waar ING zich aan te houden heeft.

Barkhuysen van Stibbe de factsheet van U. Treasury Department Office of Public Affairs, waar hij in een voetnoot naar verwijst, zelf niet gelezen te hebben.

Want daarin wordt juist opgesomd wat er allemaal wél mag en dat is zoveel dat het echt uitgesloten is dat ING mijn contributie aan de Belgische vereniging ICS niet zou mogen overmaken. Barkhuysen opgestelde verweerschrift roept de vraag op: Is alles en iedereen te koop?

Wat zou nu de echte reden kunnen zijn dat ING mijn contributie niet wil overmaken aan het socialistische ICS in België, maar geen probleem heeft met CubaGlasnost als klant die niets moet hebben van het socialistische Cuba? Het antwoord ligt voor de hand. Cuba heeft na de revolutie alle Amerikaanse banken en ondernemingen het land uit gegooid en zich de eigendom die zij daar in de loop van tientallen jaren bij elkaar hadden geroofd aan het volk teruggegeven.

Cuba is voor Amerikaanse banken en multinationals dus de duivel zelf en de grote vrees is altijd geweest dat andere landen, die ook door Amerikaanse banken en multinationals leeggeplunderd worden, het Cubaanse voorbeeld zouden volgen.

ING is al lang geen Nederlandse bank meer, ING is een grote internationale bank die er om zakelijke redenen op uit is goeie maatjes te zijn met Amerikaanse banken en multinationals. En dan moet je laten zien dat je niets maar dan ook niets met Cuba te maken wil hebben. Met wet- en regelgeving en integriteit heeft dat weinig te maken.

Voor de productie van één liter bioetanol is liter water nodig. Per saldo verhoogt bio­brandstof uitstoot van CO2. Agrobrandstof leidt tot meer honger, onderdrukking en milieu­schade. De Europese Commissie voert met instemming van de lidstaten al jaren het beleid dat voor de productie van diesel en benzine naast aardolie ook landbouwproducten gebruikt moeten wor­den.

Bioetanol alcohol wordt gewonnen uit biet, rietsuiker, graan, mais, e. Biodiesel uit plantaardige en dierlijke olie. De agroindustrie die zich richt op agrobrandstof is booming business. In werd meer dan miljard liter geproduceerd, waarvoor miljoen hectare landbouwgrond werd gebruikt. Een verdubbeling ten opzichte van Het argument om fossiele brandstof te vervangen door biobrandstof is het klimaat.

Verwoes­tijning door klimaatverandering is enorm: Met name in Afrika heeft dat rampzalige gevolgen, omdat daar honder­den miljoenen kleine boeren voor hun bestaan afhankelijk zijn van het snel krimpende areaal landbouwgrond.

Volgens de VN is er in Afrika sprake van 25 miljoen eco-vluchtelingen die een heenkomen zoeken in sloppenwijken van grote steden en uitwijken naar landbouwgrond die door anderen wordt gebruikt, wat de oorzaak is van veel gewapende conflicten. Onder invloed van klimaatverandering wordt vruchtbare grond droog en keihard, zodat die niet meer voor landbouw te gebruiken is. Klimaatverandering leidt ook tot het verdwijnen van gletschers waardoor rivieren wilde vernietigende stromen worden, maar ook de beschikbaar-heid van water snel afneemt.

Dat biobrandstof een oplossing is voor het klimaatprobleem blijkt echter niet het geval te zijn. Voor de verwerking van biobrandstof is namelijk zoveel energie én water nodig, dat het per saldo juist een aanslag is op het klimaat én het milieu én de beschikbaarheid van water. Heel veel ziektes hebben te maken met vervuild drinkwater: In Afrika hebben rond 5 miljoen niet de beschikking over drink­baar water. In Azië gaat hem om miljoen mensen, 92 miljoen in Latijns Amerika en de Cari­ben, 67 miljoen mensen in de arabische landen.

De hoeveelheid energie die nodig is voor de productie van biobrandstof is zo enorm, dat de  productie daarvan per saldo leidt tot een toename van CO2 in de atmosfeer in plaats van tot een afname. En voor de productie van één liter bioetanol is liter water nodig. Niet alleen volgens ecologisten, maar ook volgens Nestlé leidt de productie van biobrandstof tot extreme armoede van honderden miljoenen mensen. Dagelijks verstookt de VS 20 miljoen vaten olie. Om de levering van olie uit die landen te garan-deren houdt de VS er een enorme en kostbare legermacht op na in de golf van Perzië, het Midden-Oosten en in Azië.

De VS trekt ook nog eens miljoen per jaar uit voor militaire ondersteuning van Israel en miljoen voor het militaire appa- raat in Egypte. Wat voor de VS geldt, geldt voor het hele geïndustrialiseerde Westen: Voor de productie van 50 liter benzine is kilo maïs nodig.

In landen als Mexico en Zambia is maïs basisvoedsel. De keuze waar het om biobrandstof gaat is eenvoudig. In een volle tank gaat ongeveer wat een kind nodig heeft om een jaar te kunnen eten.

Biobrandstof is niet alleen een aanslag op het klimaat, drinkwater en de voedselvoorziening, maar ook een aanslag op het fysieke en sociale milieu. Die grond was altijd in gebruik van die kleine boeren, maar die zijn daar verdreven. De regering van Brazilië streeft ernaar 26 miljoen hec­tare vrij te maken voor de productie van suikerriet.

Tussen en raakten 5,4 mil­joen kleine boeren hun land kwijt aan grootschalige suikerrietbouw en konden als rondrei­zen­de corta­dor van de ene naar de andere plantage aan de slag onder omstandigheden die niet veel beter zijn dan toen de slavernij in Brazilië werd afgeschaft.

De suikerrietbouw slokt overigens niet alleen de grond van die kleine boeren op, maar ook steeds meer bosgrond. Dat groei van de suikerrietproductie ten koste gaat van zoveel kleine boeren heeft tevens tot gevolg dat Brazilië steeds minder zelf voedselgewassen verbouwt en steeds meer moet impor-teren en de voedselvoorziening daardoor steeds meer afhankelijk wordt van fluctuerende prij-zen op de wereldmarkt.

Pizo Movedi Zuid Afrika. Grondverwerving om biobrandstof te verbouwen vindt plaats in veel landen in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Colombia is de vijf na grootste producent van palmolie.

Ook palmolie wordt gebruikt voor biobrandstof. Tussen en werden Formeel worden inheemse boeren in een gebied van Dat weerhoudt paramilitairen er niet van ze weg te jagen en multinationals niet om de grond vervolgens in gebruik te nemen als plantage voor palmbomen.

De in gekozen president Álvaro Uribe onderhoudt banden met de paramilitairen en is vriend van de latifun-distas. De Angolese regering kondigde aan een half miljoen hectare te bestemmen voor de teelt van palmolie.

In begon het Angolze Biocom met het planten van palmbomen. Portugese be-drijven zetten projecten op voor zonnebloem, soja, jatrofa en palmolie om in Europa te ver­werken tot biobrandstof. In Kameroen zette het half franse Socapalm In Kameroen gaat dat, samen met plantages voor hout en houtsnippers, ten koste van tropisch  langrijk voor het opnemen van CO2 en voor biodiversiteit. De regering wil daar nog eens á hectare voor palmboomplantages aan toe voegen.

Het Chinese bedrijf ZTE kondigde in aan palmboomplantages in de Republiek Congo te begin­nen voor 3 miljoen hectare. Het Italiaanse ENI voorzag een palmboomplantage  van Het marxistische Etiopië maakt zich ook met enthousiasme op voor de vervreemding van zijn gronden: De multinational Saudi Star heeft zich ontfermt over tienduizenden hectares van de in het land schaarse vruchtbare grond.

In Kenia heeft het Japanse Biwako in Het Belgische HG financiert een project voor In sloot de president van Madagaskar in het geheim een overeenkomst met Daewoo voor een miljoen hectare voor palmbomen met als enige tegenprestatie dat Daewoo zelf voor de ontsluiting en irrigatie zou zorgen.

Toen dat uitkwam werd de president verjaagd en zijn op-volger ontbond het kontrakt. De boeren die het land in gebruik hadden hoorden er bij toeval van. De investeringen van Addax worden gefinancierd door de Europese Bank en de Afrikaanse Ontwikkelingsbank. Het probleem in Afrika is over het algemeen dat er geen kadaster bestaat, zeker niet voor grond buiten de stad.

Formeel is de grond van de staat en hebben gemeen­schappen van boeren recht van vruchtgebruik. Addax koos de grond uit langs een rivier die belangrijk is voor watervoorzieningen van de hele streek. Boeren zijn bang dat de plantages van Addax zoveel water uit de grond zuigen en het grondwater verontreinigen dat hún watervoorziening in gevaar komt.

In het contract voor 50 jaar is daar niets over geregeld. Addax heeft de boeren in het vooruitzicht gesteld dat zij bij Addax kunnen komen werken.

Er zouden arbeidsplaatsen komen, maar er werken er maar 50 en die verdienen niet meer dan 1,8 euro per dag. Multinationals kunnen makkelijk lucratieve kontrakten sluiten omdat nationale en lokale bestuurders makkelijk zijn om te kopen. Bijzonder kwalijk is dat institututen als de Wereld-bank, de Europese Investeringsbanken, de Bank voor Afrikaanse Ontwikkeling daarin geen reden zien om van investeringen af te zien. Biobrandstof brengen overal catastrofes teweeg.

Ze ontwrichten de sociale structuur, deci-meren de grond voor akkerbouw en de lokale voedsel voorziening, bedreigen het klimaat en verergeren de honger in de wereld. Op een planeet waar elke vijf seconde een kind onder de 10 jaar sterft van de honger is het speculeren met landbouwgrond en daarvan gebruiken voor biobrandstof een misdaad tegen de menselijkheid. Helaas is dit boek niet vertaald in het Engels en in het Nederlands.

Ziegler was 8 jaar speciaal gezant bij de VN voor de honger in de wereld. De honger in de wereld is volgens Ziegler steeds meer de schuld van de rijke landen die de vrije markt aan arme landen opdringen om er zelf beter van te worden.

De laatste is nota bene lid van de Franse socialistische partij. Het WTO staat daar los van. Daar zijn staten lid van. Marcel Mazoyer, hoogleraar verbonden aan het instituut voor agronomie in Parijs, hield de leden van de UNCTAD in voor dat de liberalisatie van wereldhandel voor wat betreft de landbouw de competitie bevorderde tussen extreem ongelijke producenten, wat alleen maar als gevolg kan hebben een verergering van de mondiale voedselcrisis, de economische- en de financiele crisis.

Je zou de ongelijke strijd kunnen vergelijken met een bokswedstrijd tussen de wereldkampioen zwaargewicht Mike Tyson en een ondervoede werkloze uit Bengalen. Het IMF en het WTO zijn vanaf hun oprichting de meest fervente vijanden van de universele eco­nomische-, sociale- en culturele rechten en in het bijzonder van het universele recht op voeding. Voor de functionarissen van het IMF en de bureaucraten van het WTO is elke interventie in de vrije markt een gruwel.

Dat was niet anders toen Dominique Strauss-Kahn ook een prominent lid van de Franse socialistische partij de leiding had van het IMF Jean Ziegler schrijft dat hij in zijn tijd als rapporteur van de VN op het gebied van honger — met 4 amerikaanse ambassadeurs te maken had die tegen al zijn voorstellen stemden en hem bovendien als rapporteur weg wilde hebben. Een druk waar Kofi Annan niet voor zwichtte. Twintig jaar na de oprichting van het WTO is de mondiale vrijhandel zo ver gevorderd dat de arme landen van hun nationale onafhankelijkheid, in elk geval op economisch gebied, compleet beroofd zijn.

Grenzen aan import en multinationals zijn er niet meer, ziekenhuizen en onderwijsinstellingen zijn goeddeels geprivatiseerd en het aantal slachtoffers van honger en ondervoeding neemt toe. Van tijd tot tijd verstrekt het IMF nieuwe leningen waarmee oude leningen moeten worden afgelost of staat het toe dat de afbetalingsverplichting even wordt opgeschort. Maar daarbij stelt het IMF altijd als voorwaarde dat er hoe dan ook bezuinigd wordt op publieke uitgaven voor gezondheidszorg, onderwijs en subsidies voor voeding.

Stijgende werkloosheid en extra honger is steevast het gevolg. Niger had een overheidsdienst voor veterinaire hulp. Die werd onder druk van het IMF ontmanteld. Veterinaire producten vaccins, antiparasieten vormen nu dankzij het IMF een markt waar boeren zijn uitgeleverd aan de multinationals die zoveel mogelijk aan arme boeren proberen te verdienen.

Tienduizenden boeren werden daardoor gedwongen hun veestapel er aan te geven en hun heil te zoeken in de snelgroeiende sloppenwijken van grote steden. Overal waar het IMF neerstrijkt is het afgelopen met boeren die rijst, cassave en gierst verbouwen, want ook daarvoor geldt dat zij de prijs niet kunnen opbrengen die door multinationals en speculan­ten wordt bedongen voor kunstmest, zaaigoed e. Het IMF eist bovendien dat er primair voor de export wordt geproduceerd koffie, cacao, thee, e.

Productie om de eigen bevolking te voeden moet daar volgens het IMF maar voor wijken. Behalve ervoor te zorgen dat arme landen geleend kapitaal terugbetalen ziet het IMF het als haar taak multinationals en speculanten toegang te verschaffen tot de interne markt van zuidelijke landen en lokale producenten uit te zuigen.

Vrijhandel is het weerzinwekkende masker van de honger en de dood, zoals de volgende voorbeelden laten zien. Haiti Haiti is tegenwoordig het meest miserabele land van Latijns-Amerika en op drie na het meest arme land ter wereld. In het begin van de er jaren was Haïti echter selfsupporting wat betreft de productie van rijst.

Niet alleen wordt de rijst in de VS door vergevorderde mechanisatie goedkoper geproduceerd, de VS-regering legt er bovendien nog eens veel subsidie op toe. Mag kennelijk wel van het IMF. Tussen en steeg de import van rijst uit de VS van De ineenstorting van de Haïtiaanse rijstproductie had een exodus tot gevolg van boe­ren naar de sloppenwijken van Puerto Principe en de andere grote steden van de land.

Dat viel door de mondiale crisis vanaf , waardoor de prijs van rijst drie keer over de kop ging, niet meer op te brengen. Sindsdien waart de honger door de straten van Cité Soleil. Zambia Zambia zucht sinds het begin van de jaren 90 onder de door het IMF opgelegde economische her­vormingen. Zambia is een prachtig land, waar de rivier Zambesi en het zachte klimaat zorgt voor groene heuvels.

Mais vormde altijd een belangrijk deel van de voeding. De verkoop en de export naar Europa werd verzorgd door de Marketing Board. Iedereen had genoeg om te eten. Totdat door toedoen van het IMF de subsidie werd afgebouwd. Niet alleen voor mais, maar ook voor kunstmest, zaaigoed en pesticiden. Het IMF wilde ook het einde van gratis ziekenhuizen en onderwijs.

De akkerbouw ging daarna snel achteruit en op het platteland en in de achterstandswijken in de stad moest de bevolking al snel genoegen nemen met een keer eten per dag. Om uit de kosten te komen en te overleven werden boeren gedwongen hun werkdieren en hun grond te verkopen en zich aan te bieden voor onderbetaalde werk als dagloner op de grote katoenplantages van multinationals. De jaarrapporten tonen het beeld van tevreden onverschilligheid.

In heette het: Voor de betrokken landen hebben de door het IMF opgelegde hervormingen desastreuze gevolgen. Ze nemen de bescherming weg die de lokale industrie nodig heeft om het op te kunnen nemen tegen de multinationals en de meerderheid van de publieke diensten raakt geprivatiseerd.

De revisie van de Employment and Land Act verorzaakt de ontbinding van sociale diensten, van vakbondsvrijheid en van het recht op een minimuminkomen. Het gevolg is werkloosheid, mateloze verhoging van de prijzen voor elementaire voeding en toenemende dakloosheid. De bureaucraten van het IMF weten de catastrofe die ze aanrichten nog als een succes te verkopen door te stellen dat de ongelijkheid tussen leefcondities in de stad en die in op het platteland in de periode — sterk is afgenomen.

Logisch, want de ellende in de stad is dramatisch toegenomen tot die welke gelijk is met die op het platteland. Ghana Na Ethiopië is Ghana het land ten zuiden van de Sahara dat het eerst onafhankelijk werd.

Na ijzeren repressie door Engeland, stakingen en massabewegingen zag de republiek Ghana het licht in De Ghanesen zijn een trots volk, maar ook zij werden door het IMF gedwongen de weg te gaan waartoe Zambia werd gedwongen.

Het FMI eiste vervolgens opheffing van subsidies voor zaaigoed, pesticiden en kunstmest. Daar stak het IMF meteen een stokje voor. In moet Ghana meer dan miljoen dollar neertellen voor de import van voeding. Afrika als geheel was in In maakten beursspeculanten dat de prijzen voor elementaire voeding op de wereldmarkt om­hoogschoten, waardoor het zeker is dat Afrikaanse landen het geld niet hebben om voldoende voe­ding in te voeren.

De vrije markt maakt dat honger en dood om zich heen grijpen, mede dankzij de diensten van het IMF. Nederland zou wel het dubbele aantal vluchtelingen kunnen toelaten van wat het nu toelaat, maar dat vluchtelingen niet allemaal in Europa toegelaten kunnen worden, daar heeft Halsema wel begrip voor. Willen we hen niettemin een perspectief bieden dan zouden kampen buiten Europa als Zatopia een oplossing zijn. Zatopia is samentrekking van Utopia en Zaatari. In Zatopia is waterleiding, riolering en zonne-energie.

Er is een ziekenhuis en er zijn collegezalen waar cursussen kunnen worden gevolgd van grote Europese en Amerikaanse universiteiten. Zatopia zou na verloop van tijd een eigen zelfgekozen bestuur kunnen hebben en een eigen politie, opgeleid door Europese politieopleiders. Iedereen krijgt een wooncontainer en basisloon, maar kan bijverdienen. Zatopia blijkt een succes.

Aldus de utopie van Halsema. Wat is er utopisch aan Zatopia? De eerste vraag die bij mij opkwam is: Europa geeft vele miljarden uit om vluchtelingen tegen te houden en terug te sturen. Aan Frontex, aan bedrijven gespecialiseerd in grensbewaking, aan ambtenaren die moeten beoordelen of vluchtelingen terecht een asielverzoek doen, aan juridische procedures, vreemdelin­genbewaring, gedwongen terugkeer.

Die Zatopias zijn wellicht goedkoper, zeker als vluchtelingen die daar terecht kunnen ook mogen werken om hun kost te verdienen. Wat maakt Zatopia tot een utopie, ér zou al lang een begin van uitvoering gemaakt kunnen worden. Waarom gebeurt dat niet?

Halsema gaat niet in op die vraag. Veel problemen ontstaan en worden niet opgelost omdat er grote belangen op het spel staan, belangen die er bij gebaat zijn als problemen juist niet worden opgelost.

De wapenindustrie en de grensbewakingsindustrie bijvoorbeeld heeft er groot belang bij dat het probleem juist niet wordt opgelost.

Hetzelfde geldt voor de hulpverleningsindustrie zie de Crisiskaravaan van Linda Polman en het leger van mensensmokkelaars.

..



Zoek slaaf sex met turkse vrouwen


Bericht versturen Stuur een bericht. Vorige Terug naar overzicht Volgende. Om te kunnen reageren, via email of telefoon, op advertenties van sexjobs moet je eenmalig verklaren dat: Ik verklaar minimaal 18 jaar te zijn, de algemene voorwaarden van Tease Media B. Ja, ik ga ermee akkoord. Je hebt het maximale aantal reacties voor vandaag bereikt.

Om onbeperkt te kunnen reageren kun je een account aanmaken. Je advertentie is met success omhoog geplaatst Sluiten. Lees hier de regels en voorwaarden. Plak hier de link van de website waar je naar bent doorgestuurd. Wij zullen de advertenties verwijderen. Bedankt voor de melding. Vul hier alle relevante gegevens in.

In geval van melding zullen wij onze maatregelen nemen. We verzoeken je hier in te vullen of je het zeker weet dat de persoon minderjarig is of dat je het vermoeden hebt. Omschrijf het zo uitgebreid mogelijk wat je weet over deze persoon. Doe naast deze melding ook aangifte bij de politie of bel met Meld Misdaad Anoniem , telefoon Bij gedwongen prostitutie neem je contact op met de politie via Word je zelf gedwongen of heb je direct hulp nodig van de politie, ambulance of brandweer, bel dan Wil je anoniem blijven bel dan met Meld Misdaad Anoniem of vul online het formulier in.

Misdaad Anoniem is geen onderdeel van de politie en je melding blijft gegarandeerd Anoniem. Je melding is verzonden Sluiten. Voor uw en onze veiligheid en om gebruik te blijven maken van Sexjobs dient u akkoord te gaan met: Het marxistische Etiopië maakt zich ook met enthousiasme op voor de vervreemding van zijn gronden: De multinational Saudi Star heeft zich ontfermt over tienduizenden hectares van de in het land schaarse vruchtbare grond.

In Kenia heeft het Japanse Biwako in Het Belgische HG financiert een project voor In sloot de president van Madagaskar in het geheim een overeenkomst met Daewoo voor een miljoen hectare voor palmbomen met als enige tegenprestatie dat Daewoo zelf voor de ontsluiting en irrigatie zou zorgen. Toen dat uitkwam werd de president verjaagd en zijn op-volger ontbond het kontrakt.

De boeren die het land in gebruik hadden hoorden er bij toeval van. De investeringen van Addax worden gefinancierd door de Europese Bank en de Afrikaanse Ontwikkelingsbank. Het probleem in Afrika is over het algemeen dat er geen kadaster bestaat, zeker niet voor grond buiten de stad.

Formeel is de grond van de staat en hebben gemeen­schappen van boeren recht van vruchtgebruik. Addax koos de grond uit langs een rivier die belangrijk is voor watervoorzieningen van de hele streek.

Boeren zijn bang dat de plantages van Addax zoveel water uit de grond zuigen en het grondwater verontreinigen dat hún watervoorziening in gevaar komt. In het contract voor 50 jaar is daar niets over geregeld. Addax heeft de boeren in het vooruitzicht gesteld dat zij bij Addax kunnen komen werken. Er zouden arbeidsplaatsen komen, maar er werken er maar 50 en die verdienen niet meer dan 1,8 euro per dag.

Multinationals kunnen makkelijk lucratieve kontrakten sluiten omdat nationale en lokale bestuurders makkelijk zijn om te kopen. Bijzonder kwalijk is dat institututen als de Wereld-bank, de Europese Investeringsbanken, de Bank voor Afrikaanse Ontwikkeling daarin geen reden zien om van investeringen af te zien. Biobrandstof brengen overal catastrofes teweeg. Ze ontwrichten de sociale structuur, deci-meren de grond voor akkerbouw en de lokale voedsel voorziening, bedreigen het klimaat en verergeren de honger in de wereld.

Op een planeet waar elke vijf seconde een kind onder de 10 jaar sterft van de honger is het speculeren met landbouwgrond en daarvan gebruiken voor biobrandstof een misdaad tegen de menselijkheid. Helaas is dit boek niet vertaald in het Engels en in het Nederlands.

Ziegler was 8 jaar speciaal gezant bij de VN voor de honger in de wereld. De honger in de wereld is volgens Ziegler steeds meer de schuld van de rijke landen die de vrije markt aan arme landen opdringen om er zelf beter van te worden. De laatste is nota bene lid van de Franse socialistische partij. Het WTO staat daar los van. Daar zijn staten lid van. Marcel Mazoyer, hoogleraar verbonden aan het instituut voor agronomie in Parijs, hield de leden van de UNCTAD in voor dat de liberalisatie van wereldhandel voor wat betreft de landbouw de competitie bevorderde tussen extreem ongelijke producenten, wat alleen maar als gevolg kan hebben een verergering van de mondiale voedselcrisis, de economische- en de financiele crisis.

Je zou de ongelijke strijd kunnen vergelijken met een bokswedstrijd tussen de wereldkampioen zwaargewicht Mike Tyson en een ondervoede werkloze uit Bengalen. Het IMF en het WTO zijn vanaf hun oprichting de meest fervente vijanden van de universele eco­nomische-, sociale- en culturele rechten en in het bijzonder van het universele recht op voeding.

Voor de functionarissen van het IMF en de bureaucraten van het WTO is elke interventie in de vrije markt een gruwel. Dat was niet anders toen Dominique Strauss-Kahn ook een prominent lid van de Franse socialistische partij de leiding had van het IMF Jean Ziegler schrijft dat hij in zijn tijd als rapporteur van de VN op het gebied van honger — met 4 amerikaanse ambassadeurs te maken had die tegen al zijn voorstellen stemden en hem bovendien als rapporteur weg wilde hebben.

Een druk waar Kofi Annan niet voor zwichtte. Twintig jaar na de oprichting van het WTO is de mondiale vrijhandel zo ver gevorderd dat de arme landen van hun nationale onafhankelijkheid, in elk geval op economisch gebied, compleet beroofd zijn. Grenzen aan import en multinationals zijn er niet meer, ziekenhuizen en onderwijsinstellingen zijn goeddeels geprivatiseerd en het aantal slachtoffers van honger en ondervoeding neemt toe. Van tijd tot tijd verstrekt het IMF nieuwe leningen waarmee oude leningen moeten worden afgelost of staat het toe dat de afbetalingsverplichting even wordt opgeschort.

Maar daarbij stelt het IMF altijd als voorwaarde dat er hoe dan ook bezuinigd wordt op publieke uitgaven voor gezondheidszorg, onderwijs en subsidies voor voeding. Stijgende werkloosheid en extra honger is steevast het gevolg. Niger had een overheidsdienst voor veterinaire hulp. Die werd onder druk van het IMF ontmanteld. Veterinaire producten vaccins, antiparasieten vormen nu dankzij het IMF een markt waar boeren zijn uitgeleverd aan de multinationals die zoveel mogelijk aan arme boeren proberen te verdienen.

Tienduizenden boeren werden daardoor gedwongen hun veestapel er aan te geven en hun heil te zoeken in de snelgroeiende sloppenwijken van grote steden. Overal waar het IMF neerstrijkt is het afgelopen met boeren die rijst, cassave en gierst verbouwen, want ook daarvoor geldt dat zij de prijs niet kunnen opbrengen die door multinationals en speculan­ten wordt bedongen voor kunstmest, zaaigoed e.

Het IMF eist bovendien dat er primair voor de export wordt geproduceerd koffie, cacao, thee, e. Productie om de eigen bevolking te voeden moet daar volgens het IMF maar voor wijken. Behalve ervoor te zorgen dat arme landen geleend kapitaal terugbetalen ziet het IMF het als haar taak multinationals en speculanten toegang te verschaffen tot de interne markt van zuidelijke landen en lokale producenten uit te zuigen. Vrijhandel is het weerzinwekkende masker van de honger en de dood, zoals de volgende voorbeelden laten zien.

Haiti Haiti is tegenwoordig het meest miserabele land van Latijns-Amerika en op drie na het meest arme land ter wereld. In het begin van de er jaren was Haïti echter selfsupporting wat betreft de productie van rijst. Niet alleen wordt de rijst in de VS door vergevorderde mechanisatie goedkoper geproduceerd, de VS-regering legt er bovendien nog eens veel subsidie op toe. Mag kennelijk wel van het IMF.

Tussen en steeg de import van rijst uit de VS van De ineenstorting van de Haïtiaanse rijstproductie had een exodus tot gevolg van boe­ren naar de sloppenwijken van Puerto Principe en de andere grote steden van de land. Dat viel door de mondiale crisis vanaf , waardoor de prijs van rijst drie keer over de kop ging, niet meer op te brengen.

Sindsdien waart de honger door de straten van Cité Soleil. Zambia Zambia zucht sinds het begin van de jaren 90 onder de door het IMF opgelegde economische her­vormingen. Zambia is een prachtig land, waar de rivier Zambesi en het zachte klimaat zorgt voor groene heuvels. Mais vormde altijd een belangrijk deel van de voeding.

De verkoop en de export naar Europa werd verzorgd door de Marketing Board. Iedereen had genoeg om te eten. Totdat door toedoen van het IMF de subsidie werd afgebouwd. Niet alleen voor mais, maar ook voor kunstmest, zaaigoed en pesticiden. Het IMF wilde ook het einde van gratis ziekenhuizen en onderwijs. De akkerbouw ging daarna snel achteruit en op het platteland en in de achterstandswijken in de stad moest de bevolking al snel genoegen nemen met een keer eten per dag.

Om uit de kosten te komen en te overleven werden boeren gedwongen hun werkdieren en hun grond te verkopen en zich aan te bieden voor onderbetaalde werk als dagloner op de grote katoenplantages van multinationals.

De jaarrapporten tonen het beeld van tevreden onverschilligheid. In heette het: Voor de betrokken landen hebben de door het IMF opgelegde hervormingen desastreuze gevolgen. Ze nemen de bescherming weg die de lokale industrie nodig heeft om het op te kunnen nemen tegen de multinationals en de meerderheid van de publieke diensten raakt geprivatiseerd.

De revisie van de Employment and Land Act verorzaakt de ontbinding van sociale diensten, van vakbondsvrijheid en van het recht op een minimuminkomen. Het gevolg is werkloosheid, mateloze verhoging van de prijzen voor elementaire voeding en toenemende dakloosheid. De bureaucraten van het IMF weten de catastrofe die ze aanrichten nog als een succes te verkopen door te stellen dat de ongelijkheid tussen leefcondities in de stad en die in op het platteland in de periode — sterk is afgenomen.

Logisch, want de ellende in de stad is dramatisch toegenomen tot die welke gelijk is met die op het platteland. Ghana Na Ethiopië is Ghana het land ten zuiden van de Sahara dat het eerst onafhankelijk werd.

Na ijzeren repressie door Engeland, stakingen en massabewegingen zag de republiek Ghana het licht in De Ghanesen zijn een trots volk, maar ook zij werden door het IMF gedwongen de weg te gaan waartoe Zambia werd gedwongen. Het FMI eiste vervolgens opheffing van subsidies voor zaaigoed, pesticiden en kunstmest.

Daar stak het IMF meteen een stokje voor. In moet Ghana meer dan miljoen dollar neertellen voor de import van voeding. Afrika als geheel was in In maakten beursspeculanten dat de prijzen voor elementaire voeding op de wereldmarkt om­hoogschoten, waardoor het zeker is dat Afrikaanse landen het geld niet hebben om voldoende voe­ding in te voeren.

De vrije markt maakt dat honger en dood om zich heen grijpen, mede dankzij de diensten van het IMF. Nederland zou wel het dubbele aantal vluchtelingen kunnen toelaten van wat het nu toelaat, maar dat vluchtelingen niet allemaal in Europa toegelaten kunnen worden, daar heeft Halsema wel begrip voor.

Willen we hen niettemin een perspectief bieden dan zouden kampen buiten Europa als Zatopia een oplossing zijn. Zatopia is samentrekking van Utopia en Zaatari. In Zatopia is waterleiding, riolering en zonne-energie.

Er is een ziekenhuis en er zijn collegezalen waar cursussen kunnen worden gevolgd van grote Europese en Amerikaanse universiteiten. Zatopia zou na verloop van tijd een eigen zelfgekozen bestuur kunnen hebben en een eigen politie, opgeleid door Europese politieopleiders.

Iedereen krijgt een wooncontainer en basisloon, maar kan bijverdienen. Zatopia blijkt een succes. Aldus de utopie van Halsema. Wat is er utopisch aan Zatopia? De eerste vraag die bij mij opkwam is: Europa geeft vele miljarden uit om vluchtelingen tegen te houden en terug te sturen. Aan Frontex, aan bedrijven gespecialiseerd in grensbewaking, aan ambtenaren die moeten beoordelen of vluchtelingen terecht een asielverzoek doen, aan juridische procedures, vreemdelin­genbewaring, gedwongen terugkeer.

Die Zatopias zijn wellicht goedkoper, zeker als vluchtelingen die daar terecht kunnen ook mogen werken om hun kost te verdienen. Wat maakt Zatopia tot een utopie, ér zou al lang een begin van uitvoering gemaakt kunnen worden.

Waarom gebeurt dat niet? Halsema gaat niet in op die vraag. Veel problemen ontstaan en worden niet opgelost omdat er grote belangen op het spel staan, belangen die er bij gebaat zijn als problemen juist niet worden opgelost. De wapenindustrie en de grensbewakingsindustrie bijvoorbeeld heeft er groot belang bij dat het probleem juist niet wordt opgelost.

Hetzelfde geldt voor de hulpverleningsindustrie zie de Crisiskaravaan van Linda Polman en het leger van mensensmokkelaars. En voor oorlogvoerende naties die de stromen vluchtelingen gebruiken om hun geo-politieke doelen na te jagen.

Misschien heeft het zijn redenen en is het een grote illusie te denken dat ze ooit van de grond komen. Waarom willen wij vluchtingen niet opvangen? Halsema gaat wel in op de vraag: Die kwetsbare bevolking zou steeds meer voor de PVV kunnen kiezen.

Om dat te vermijden is een hard asiel- en migratiebeleid begrijpelijk p. Waarom onze welvaart onverantwoord op de tocht zou komen te staan als het asiel- en migratiebeleid minder hard en barbaars zou zijn, daar gaat zij niet op in. Ook Ruud Lubbers en Paul van Seters pleitten voor de toelating van veel meer migranten: De stelling dat onze welvaart onverantwoord op de tocht komt te staan bij een veel ruimhartiger asiel- en migratie-beleid is op zijn minst discutable en dus had Halsema daar niet zonder motivering vanuit moe­ten gaan.

Hoe komt het dat de gevolgen vooral voor de kwetsbare bevolking zijn? Verder, Halsema gaat er kennelijk als vanzelfsprekend vanuit dat de komst van asielzoekers en migranten in de eerste plaats gevolgen heeft voor de kwetsbare bevolking die in hun straten, wijken en dorpen in moeten schikken om plaats te maken voor de nieuwkomers p. Hoewel dat helaas vaak de praktijk is, is dat niet onvermijdelijk want een politieke keuze. Gemeenten zouden veel vaker ook in de meer welgestelde wijken voor huisvesting kunnen zorgen voor vluchtelingen.

Dat de huisvesting van vluchtelingen ten koste gaat van de kwetsbare bevolking heeft alles te maken met het feit dat het beleid van de overheid landelijk en gemeentelijk gericht is op terugdringen van het percentage sociale huurwoningen onder andere door het op grote schaal slopen en vervangen ervan door vrije sector huur- en koop. In Utrecht was het aandeel sociale huur in ca. Dat beleid heeft een naam: Dat sloopbeleid is in andere grote steden niet anders.

Dat de kwetsbare bevolking met lede ogen aanziet dat de slinkende sociale woningvoorraad met vluchtelingen gedeeld moet worden is logisch, maar wel het product van beleidskeuzes van gematigde partijen die het kwetsbare electoraat op die manier in de armen van de PVV drijft. Afkeer van vreemdelingen als gezonken cultuurgoed Volgens Halsema is het het volk dat zich verzet tegen een ruimhartig vluchtelingenbeleid.

Aan gematigde partijen zou het niet liggen, maar die hebben nu eenmaal rekening te houden met de dreigende volkswoede. Die gematigde partijen scheppen niet alleen omstandigheden die maken dat vluchtelingen door de kwetsbare bevolking worden beschouwd als concurrenten op bijvoorbeeld de woningmarkt, zij zijn het die ook als eerste roepen dat er een rem moet worden gezet op de toelating van vluchtelingen en vreemdelingen.

In werd de nieuwe vreemdelingenwet aangenomen die een zeer aan­zienlijke verscherping van het toelatingsbeleid inhield waarmee de politiek een duidelijk signaal gaf: Beslissingen van de staatssecretaris en uitspraken van rechtbanken en de Afdeling Bestuursrechtspraak zijn vaak zo meedogenloos dat het volk daartegen in opstand komt: Nee, afkeer van vreemdelingen komt niet van het volk, maar wordt door voorname en geleerde partijgangers in gang gezet.

De groep Wilders, later de PVV, verscheen overigens pas in op het toneel, lang nadat Bolkestein, Scheffer, Fortuyn de trend hadden gezet. Met kennelijke instemming, waarbij zij zich op Popper beroept, citeert zij Paul Scheffer: Vrijheid zonder enige begrenzing leidt ertoe dat de bullebak de zachtmoedige onderwerpt en vrijheid moet er niet toe­leiden dat aan intolerantie geen halt wordt toegeroepen. Een pleidooi voor open grenzen is dus zin­loos, aldus Halsema.

Het is duidelijk dat Halsema hier twee betekenissen van het begrip grens laat samenvallen die weinig met elkaar te maken hebben.

Popper betoogt dat vrijheid zonder dat daar beperkingen aan worden gesteld ten koste gaat van de vrijheid van de zachtmoedige en dat vrijheid niet zover mag gaan dat intolerantie zijn gang kan gaan. Waarom Halsema daaruit de conclusie trekt dat aan anderen, c. Het lijkt mij dat Popper juist een argument aandraagt om grenzen te stellen aan de vrijheid van welvarende mensen om vluchtelingen buiten te sluiten en te laten creperen. De natiestaat biedt behalve bescherming ook veel onderdrukking De grens tussen de tegenwoordig bestaande natiestaten is tamelijk toevallig, niet door het volk gekozen, maar door potentaten aan het volk opgelegd die het volk min of meer beschouwden als hun eigendom.

Dat zij het volk gedwongen hebben die natiestaat te gehoorzamen, willen dat kinderen op school leren dat Coen een held was in plaats van een massamoordenaar, willen dat kinderen op school het Wilhelmus zingen en be­reid zijn in oorlogen voor de natie te sterven maakt dat niet anders. Halsema betoogt in navolging van Scheffer: De identificatie van inwoners met het gebied binnen de grens is zo sterk geworden dat de opheffing of de verschuiving ervan leidt tot revolutie en geweld p.

Daarmee voert Halsema nog een argument aan tegen al te open grenzen. De vraag is echter of een niet geïndoctrineerd volk dat ook zo ziet of dat de politieke elite wil dat het volk dat zo ziet om een middel te hebben waarmee het volk tegen vreemdelingen en vluchtelingen kan worden opgezet. Om het volk tot aanvaarding van het staatsgezag te brengen is het aanzetten tot angst en afkeer van vreemdelingen een middel dat al duizenden jaren door machthebbers wordt gebruikt.

Het volk moet tot de overtuiging worden gebracht dat het voor zijn welvaart, geborgenheid, zekerheid, veiligheid door de politieke elite beschermd moet worden tegen vreemdelingen, gevaarlijke ideologieën en andere oorlogszuchtige natiestaten.

Alleen dan is het volk bereid zich verregaand te laten controleren, haar privacy en vrijheid op geven en te accepteren dat een kleine elite zich gruwelijk ten koste van het volk verrijkt. Dat is bepaald niet de open samenleving die Popper voor ogen stond. Popper zou niet naar Zatopia gestuurd willen worden Op de achterflap van het boek staat dat Halsema aan de hand van de ideeën van Popper een antwoord probeert te vinden op een onverminderd dringende vraag: Popper zou tegen het utopisch vergezicht van Halsema hebben aangevoerd: Poppers open samenleving staat voor diversiteit Het ideaal van Poppers open samenleving gaat in de eerste plaats uit van diversiteit: Dat betekent dat niemand er op uit moet zijn zijn cultuur en identiteit aan anderen op te dringen, dus ook de autochtone meerderheid niet.

Hij onderkent dat er lieden zijn die het daar moeilijk mee hebben, maar die moeten zich daar maar over heen zetten ter wille van de vrijheid die wij voor iedereen nastreven. Maar wat doet Halsema met Poppers idee van de open samenleving? Waarom niet stuksgewijs afbouwen van grenzen? Het veranderen en ontwikkelen bij stukjes en beetjes, zodat je kan bijsturen en de kans op onverwachte gevolgen zo klein mogelijk is. In plaats van het stuksgewijs afbouwen van hekken spannen Europese regeringen en de EU zich in om nog veel meer hekken te plaatsen en die hekken steeds meer te verschuiven naar de landen waar vluchtelingen vandaan komen.

Globalisering is alleen voor rijke westerse mensen en bedrijven De vraag hoe naties de leefwereld moeten inrichten zodat er geen burgers het slachtoffer worden van een globaliserende wereld wordt door Halsema beantwoord door de globalisering aan vluchtelingen te ontzeggen.

Globalisering is voor rijke westerse mensen en bedrijven. Die gebruiken hun macht en hun geld om zich toegang te verschaffen tot de hele wereld. Voor vakantie, om er te wonen, er bedrijven te vestigen en voor een appel en ei grondstoffen uit de bodem te halen, grond te kopen en de arme bevolking daar te verdrijven.

Globalisering is ook in de visie van Halsema niet voor mensen die op de vlucht zijn voor geweld waarin rijke westerse landen een belangrijk aandeel hebben en niet  voor arme sloebers waarvan het bestaan wordt bedreigd en onmogelijk gemaakt door klimaatverandering waarin het rijke westen een groot aandeel heeft, door grondroof, oneerlijke concurrentie, omkopen van lokale bestuurders, het opzetten en van wapens voorzien van subversieve bewegingen die regeringen van arme landen moeten verhinderen zich minder door de belangen van westerse landen en bedrijven te laten leiden.

Globalisering is niet voor vluchtelingen, die moeten naar Zatopia, want wij kunnen onze welvaart niet op onverantwoorde manier op de tocht zetten. Onbegrijpelijk en teleurstellend Wat het betoog van Halsema extra onbegrijpelijk en teleurstellend maakt is dat zij niet alleen een vooraanstand lid is van GroenLinks, maar ook  bestuursvoorzitter is van de Stichting Vluchteling en er in haar boekje blijkt van geeft heel goed op de hoogte te zijn van het gruwelijke leed van vluchtelingen die door hekken worden tegen gehouden die er ook volgens haar moeten blijven staan.

Claire Rodier, Xénophobie business. A quoi servent les contrôles migratoires? Parus La Découverte De Haat tegen het Westen, het verhaal van de economische oorlog tussen arme en rijke landen,. Politici als Asscher, Buma, Pechtold, Segers en Wilders hebben geen goed woord over voor de bekladding van de voordeur van Thierry Baudet en voegen zich in het verontwaardigde koor van de Telegraaf, de Dagelijkse Standaard, maar ook de NRC.

De meest milde kritiek is van Opzij en van Anne Fleur Dekker: Voor het middel van de bekladding van de voordeur van Baudet is er vrijwel geen bijval. De kritiek spitst zich toe op twee punten: Is de actie effectief en zijn er geen meer passende middelen? Is de actie betamelijk , omdat begrip maar eens te gebruiken dat gebruikt wordt in de omschrijving van de onrechtmatige daad 2. Effectiviteit Om met de vraag naar de effectiviteit te beginnen. Tegen elke actie, argument, discussie of tactiek kan je wel aanvoeren dat het misschien niet effectief is.

Het schrijven van ingezonden brieven is zel­den effectief, ook als ze geplaatst worden. Politici die ze zouden moeten lezen nemen namelijk de tijd niet om ze te lezen omdat de conclusies ze niet aanstaan of omdat ze het te druk hebben met twit­teren.

En waar politici geen aandacht aan besteden, dat haalt ook meestal de media niet. Wat ook zelden effectief is, is aangifte doen van belediging of discriminatie. Of bezwaar maken en beroep instellen bij de bestuursrechter tegen een besluit van de burgemeester om niet te handhaven tegen overlast en seksuele intimidatie op straat. Wat helemaal niet effectief is, is probe­ren politici niet alleen Baudet of Wilders er met redelijke argumenten van te overtuigen dat ze on­gelijk hebben. Daar hebben ze immers geen boodschap aan.

En wat ook niet effectief is, is preken voor de eigen parochie op facebook. In onze democratie wordt er wel geluisterd naar meningen die maar een beetje afwijken van wat in de politiek en in de media geldt als serieus argument.

Meningen die daar fundamenteel van af­wijken worden echter afgedaan als onrealistisch en naïef of stuiten op een muur van onverschil­ligheid. Vrouwen zouden natuurlijk eigenlijk nooit aan seks mee moeten hoe­ven doen, ook niet betaald, als ze daar geen zin in hebben. Dat is echter zo ver verwijderd van de reali­teit, dat wordt niet op de politieke agenda gezet.

In Zweden wordt de klant van de prostituee ver­volgd, daar hoef je in Nederland niet over te beginnen. Sinds is seks waar dwang aan te pas komt ook bij niet-fysieke dwang wordt dat gedefinieerd als verkrachting binnen het huwelijk en de relatie strafbaar.

Er worden 24 aangiftes van verkrachting gedaan per week, maar het echte aan­tal schijnt 8 keer hoger te zijn. Bij verreweg de meeste verkrachtingen is de dader bekende van het slachtoffer. Wil je het probleem op de politieke agenda krijgen, dan moet je dus wel met taarten gooien of deu­ren bekladden. De vraag is of je de radicale feministen een verwijt moet maken dat ze op een andere manier het probleem niet op de agenda krijgen. Overigens is het maar de vraag of het bekladden van de deur van een Baudet of de ambtenaar die verantwoordelijk was voor het uitzetten van uitgeprocedeerde asielzoekers niet effectief is.

De ra­dicale feministen zijn er met hun actie in geslaagd de weerzinwekkende uitlatingen van Baudet nog eens goed onder de aandacht te brengen. En het zou heel goed zo kunnen zijn dat het daardoor tot steeds meer men­sen doordringt dat Baudet er hele nare en griezelige opvattingen op na houdt en verspreidt. Je komt daar moeilijk achter omdat redelijke en aardige mensen niet zo de nei­ging heb­ben om hun mening van de daken te schreeuwen. Wat de zwijgende meerderheid vindt is vaak niet hetzelfde als wat de schreeuwende minderheid beweert.

De uitlatingen van Baudet zijn dermate weerzinwekkend dat misschien veel mensen juist wél vinden dat het middel van de bekladding terecht is, maar dat niet zeggen omdat prominente politici de bekladding met veel verontwaardiging veroordeelden. Dat onbetamelijke middelen als bekladding, boe roepen, belachelijk maken, beledigen, uitschelden, orde verstoren, werkbelemmering, ongeoorloofd betogen, kalken van leuzen op straat, het uitstor­ten van mest voor het stadhuis, imagobeschadiging van malafide huisjesmelkers, bezetting van open­bare gebouwen, kraken van leegstaande panden kortom alle acties waar tegen in wordt gebracht  dat onze democratie voldoende mogelijkheden biedt om door redelijk argumen­teren een probleem op de politieke agenda te krijgen niet effectief zouden zijn is in zijn algemeenheid niet waar.

De bezetting door studenten van het Maagdenhuis in heeft belangrijk bijgedragen aan de demo­cratisering van de universiteit. Dat dat naderhand verwaterd is doet daar niets aan af. De inbraak van Wijnand Duyvendak in in het ministerie van economische zaken, waarbij plannen werden buit­gemaakt en geopenbaard voor nieuwe kerncentrales, was een groot succes.

Het op grote schaal slopen van woningen en stadsdelen in de er jaren werd voorkomen door ze te kraken en te bezetten. De voorgenomen sluiting van de abortuskliniek Bloemenhove werd af­ge­blazen doordat activisten de kliniek bezetten en de inval onmogelijk maakten.

De regering besloot daarna geen vervolging in te stellen bij een abortus binnen 13 weken. Als het gaat om een actie tegen een politicus die door zijn publie­ke functie in de gelegenheid wordt gesteld om weerzinwekkende en vooral voor  vrouwen en migranten kwetsende opvat­tingen te propageren is bekladding van zijn voordeur waarschijnlijk bijzonder effec­tief, effectiever dan politici bereid zijn om toe te geven.

Betamelijkheid Dan de vraag naar de betamelijkheid. Dat is waar de geciteerde politici zich het meest druk om maken. Dat zou horen bij de vrije meningsui­ting. Daar komt dan het argument bij dat Baudet geacht wordt, omdat hij politicus is, een mening te geven die onder een flink deel van het electoraat leeft en dat dat er recht op heeft een mening uit te dragen, ook al is die mening geheel in strijd met onze zo geprezen normen en waarden.

De voorstelling van zaken dat het in het geval van Baudet slechts gaat om een mening is niet juist. Het feit van de ongelijk­heid van de sekse wordt er door de uitlatingen van Baudet nog eens flink ingewreven. Vrouwen die verkracht zijn moeten uit de uitlatingen van Baudet begrijpen dat er onder hen zijn die daar heimelijk van genoten. Woorden kunnen net zoveel kwaad doen als een stomp in je maag. Woorden kun­nen bedoeld zijn en overkomen als een gebaar van verachting.

Sinds wanneer wordt onder de vrijheid van meningsuiting verstaan het recht om mensen met woorden in hun maag stompen en te verachten? Baudet is een politicus die er bovendien prat opgaat een intellectueel te zijn. Veel sim­pele mannen die altijd al dachten dat vrouwen graag tegen hun zin seks hebben zullen in de uitlatingen van Baudet een rechtvaardiging zien voor hun bejegening van vrouwen.

Zolang meningen alleen maar meningen zijn zouden die ook alleen met meningen kunnen worden bestreden. Dat wil zeggen, als de media en de politiek  ook aandacht zouden besteden aan meningen die kritisch zijn ten aanzien van de dominante mening.

Maar als meningen die te berde worden gebracht in feite beledigingen en ver­ach­tingen zijn en aanzetten tot vernederende behandeling en als de kritiek daarop in de media en in de politiek nauwelijks serieus worden genomen valt niet in te zien waarom het onbetamelijk zou zijn om ze anders dan door middel van redelijke argumenten te bestrijden.

Je zou wel de eis kunnen stellen dat het middel niet disproportioneel is, maar het  valt niet in te zien waarom het bekladden van de voordeur van Baudet dat zou zijn. De schade of het leed dat hem daardoor wordt toegebracht is bepaald minder dan dat van de verkrachte vrouw die te ho­ren krijgt dat ze niet moet klagen omdat ze er heimelijk van geniet en iemand die er voor kiest in een publieke functie zijn meningen breed uit te meten en probeert daar steun voor te krijgen moet er tegen kunnen dat zijn voordeur wordt beklad.

Repressieve tolerantie Betamelijkheid is een kwestie van regels en gedragsnormen. Die regels en gedragsnormen zijn niets anders dan conventies afspraken. De opvatting over wat betamelijk is en wat niet verandert voortdurend. Ooit gold staken als onbetamelijk en was zelfs strafbaar. De vraag wat betamelijk is en wat niet is een politieke strijdvraag. Onder invloed van het activisme in de jaren 60 begin werd de grens van het onbetamelijke wat opgeschoven, zodat stakingen, bezettingen, demonstraties, provocaties en demonstraties minder vaak met politiegeweld uit elkaar werden geslagen en prominente activis­ten wisten door te dringen in de kaders van politieke partijen, vakbeweging en gesubsidieerde!

Daarop volgde een reactie. Onder het mom van democratisering werden regels en procedures be­dacht en in de wet vastgelegd die burgers de mogelijkheid zouden bieden van redelijke overleg, in­spraak, bezwaar en beroep.

Allemaal regels en procedures die alleen geschikt zijn voor mensen die kennis hebben van die ingewikkelde regels en procedures inspraakbegeleiders, juristen, ambtena­ren en er niet tegen opzien en er zelfs hun brood mee verdienen om jaren te vergaderen en aan procedures mee te doen die niets veranderen.

Regels en procedures bovendien die in de loop van jaren steeds verder zijn uitgehold. Manieren dus waar de politici zich niets van hoeven aan te trekken omdat ze er niet eens iets van merken, laat staan er last van hebben. Marcuse had nog niet bedacht dat regels en procedures die ontwikkeld heten te zijn om te zorgen dat kritiek en klachten van het gewone volk door de politieke elite worden gehoord functioneren als een middel om de burger juist te ontmoedigen zijn mening te geven en tegen de burger kunnen worden gebruikt als hij toch naar het middel van de actie grijpt om hem of haar onbetamelijk gedrag te kunnen verwijten, voor terrorist te kunnen uitmaken en te kun­nen vervolgen.

De radicale feministen die de deur van Baudet bekladden hebben ook om die reden juist goed werk gedaan. Als onrechtmatige daad worden aangemerkt een inbreuk op een recht en een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht of met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt , een en ander behoudens de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond.

Discriminatie op grond van ras, huidskleur, nationaliteit en geloof geldt als onbeschaafd. Daarom grijpen islamofoben het argument aan dat vreemdelingen een bedreiging zijn van onze westerse cultuur. Wat opvalt is echter dat lieden die roepen dat onze westerse cultuur wordt bedreigd door migranten en vluchtelingen daar zelf weinig van moeten hebben. In zijn column schrijft Cliteur terecht dat de rechtsstaat, de democratie en mensenrechten essentiële ingre­diënten zijn van de westerse cultuur.

Interessant is dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens UVRM werd vastgesteld in zonder inbreng van islamitische staten toen veel van die staten nog zuchtten onder koloniaal bestuur en vooral vanuit een westerse visie op mensenrechten werd geformuleerd. Inderdaad, zoals Cliteur schrijft: Neder­land is vaak door het EHRM op de vingers getikt. Dat wijst erop dat die westerse cultuur hen niet echt aan het hart gaat maar dat ze een argument zoeken tegen vreemdelingen, in het bijzonder vreemdelin­gen met een islamitische achtergrond.

Evenmin consequent is dat islamofoben voorgeven dat het hen om het behoud van de westerse cul­tuur gaat maar zich tegelijk opwerpen als verdedigers van de ouderwetse nationale staat. Immers,  als gezegd, het na de WO II in verdragen vastleggen van mensenrechten en het oprichten van supranationale organisaties was niet alleen bedoeld om nationale staten van het voeren van oorlogen af te houden, maar ook om burgers te bescher­men tegen de tirannie van hun eigen nationale staat.

Kortom, partijen en ideologen die zich keren tegen het toelaten van migranten en vluchtelingen bedienen zich ten onrechte van het argument van de westerse cultuur.

Ze moeten er eigenlijk weinig van hebben. Tot pak weg werd het als onbeschaafd beschouwd te pleiten voor nationalisme. En daarmee was nationalisme, 60 jaar na de verschrikkingen van WO II weer acceptabel geworden. Volgens artikel 33 van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen is het verboden vluchte­lin­gen terug te sturen naar een land waar hun leven of vrijheid wordt bedreigd.

Vluchtelin­gen beletten uit landen te vluchten waar zij gevaar lopen en beletten de Middellandse Zee over te steken komt op hetzelfde neer als terugsturen. Dat druist in tegen het Verdrag uit , maar stuit bij de huidige generatie politici in Nederland en de EU nauwelijks op kritiek.

Volgens artikel 25 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens heeft iedereen, waar ook ter wereld, recht op onderdak, voeding, kleding en medische zorg. Ruim 60 jaar later lijdt, volgens de FAO UN organisatie voor voeding en landbouw 1 miljard mensen aan ondervoeding. Volgens Unicef sterven er elk jaar 10 miljoen kinderen onder de 5 jaar, in de meeste gevallen door honger. Wat maakt dat ondervoeding in de wereld niet uitgebannen wordt maar juist toeneemt?

Het Westen dwingt arme landen handelsbelemmeringen achterwege te laten, zodat de agrobusiness uit de VS en Europa met sub­sidies en belastingvoordelen de lokale landouw in arme landen kapot kan concurreren om vervolgens de prijs van hun geïmporteerde voedingsmiddelen op te schroeven. Westerse mogendheden houden of brengen dicta­to­riale regimes in arme landen aan de macht die bereid zijn westerse ondernemingen te laten profiteren van goedkope grondstoffen, goedkope arbeid en vruchtbare grond.

Honger is vaak het gevolg van klimaatverande­ring en van oorlogen die vooral een gevolg zijn van de obsessie van het westen met economische groei en de geopolitiek met betrekking tot met name aardolie. De westerse cultuur, waarin de rechten van de mens en de democratie volgens Cliteur een belangrijke plaats in­nemen, wordt niet door vreemdelingen bedreigd maar door de welgestelde elites in het westen die kennelijk menen dat universele mensenrechten alleen gelden voor mensen in het westen en dat alleen voor de mensen daar die niet in armoede leven en voor hun rechten kunnen opkomen.

Wie de westerse cultuur als een argument tegen de komst van vreemdelingen gebruikt verwart de strijd voor het behoud van de westerse cul­tuur met die voor de bevoorrechte positie van de welgestelde elite in het wes­ten. Dat bedrag was bedoeld als contributie omdat ik lid wil worden van die vereniging.

ING motiveert haar weigering als volgt:. Deze beslissing is van invloed op: Ik heb mij over de weigering bij de ING beklaagd op Dat ING een overschrijving weigert te doen aan Initiativa Cuba Socialista, maar er kennelijk geen probleem in ziet om Cuba Glasnost als rekeninghouder te accepteren is niet consequent.

Het enige verschil tussen Initiativa Cuba Socialista enerzijds en Cuba Glasnost anderzijds is een verschil in appreciatie van de zittende regering. Initiativa Cuba Socialista is pro de socialistische regering van Cuba, Cuba Glasnost is tegen die regering.

Ik ben van mening dat het voor ING niet zou mogen uitmaken wat mijn politieke voorkeur is en dat ik met mijn voorkeur voor het Cubaans socialisme op dezelfde manier behandeld moet worden als Cuba Glasnost die niets moet hebben van het Cubaans socialisme. Door te weigeren mijn contributie over te maken aan Initiativa Cuba Socialista maakt ING inbreuk op mijn recht om mij aan te sluiten bij de vereniging van mijn politieke voorkeur recht van vereniging en op mijn recht mijn politieke voorkeur te volgen.

Hoewel dat aan de principiële kant van de zaak niets afdoet wil ik er op wijzen dat banken die zich niet schuldig maken aan politieke discriminatie in de praktijk van het internationaal betalingsverkeer veelal van de ING afhankelijk zijn. Ik verzoek u de handelwijze van ING te veroordelen omdat die in strijd is met het grondrecht op vereniging en politieke overtuiging.

Voor wie het ernstig neemt met westerse waarden als democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten moet het moeilijk zijn om het Westen niet te haten. Ben is een Chanees die Cliteur 30 jaar geleden ontmoette op het strand van Labadi beach Ghana en erg trots was op zijn land. We zijn gaan denken dat we niet arrogant mogen zijn, niet eurocentrisch. Als Cliteur zegt dat wij de Ben in ons zijn kwijtgeraakt, bedoelt en schrijft hij: Op de column van Cliteur valt o.

Om aan te geven wat hij met westerse cultuur bedoelt, noemt hij de Verlichting, democratie, rechtsstaat en mensenrechten. Ik ben ook gehecht aan de westerse cultuur zoals Cliteur die aanduidt, maar ik voel geen liefde voor en ben niet trots op het land waar ik toevallig geboren en opgegroeid ben.

Ik zie ook niet waarom het één noodzakelijk met het ander verbonden is. Onze regeringen hebben de mond vol over westerse waarden, maar handelen daar niet naar. De Eerste Kamer heeft het wetsvoorstel verworpen dat een eind moest maken aan de strafrechtelijke immuniteit van overheidsdienaren.

Ambtenaren en bestuurders mogen dus liegen en bedriegen zolang dat plaatsvindt in het kader van de uitoefening van een exclusieve overheidstaak. Moet ik trots zijn op een land waar men dat accepteert? Als je democratie, rechtsstaat en mensenrechten bijvoorbeeld het recht op voeding en medische zorg superieure waarden vindt, waarom zou je dan liefde moeten voelen voor je eigen land, dat zich er nauwelijks om bekommert dat er talloze mensen buiten, maar ook in het Westen zijn ten aanzien van wie die waarden niet worden nageleefd.

Voor wie het ernstig neemt met westerse waarden als democratie, rechtsstaat en mensenrechten moet het moeilijk zijn om het Westen niet te haten. Gloria Wekker, destaca la importancia para el racismo en los Países Bajos de su pasado como colonizadores después años. Según los sociólogos Norbert Elias y John L. Elias y Scotson llevaron a cabo una investigación en la ciudad de Leicester Inglaterra.

La única diferencia entre los establecidos y los marginados fue que, los primeros vivían en Leicester desde siempre y los marginados habían llegado allí recientemente procedentes de otras ciudades inglesas a vivir en los nuevos barrios de posguerra.

La manera en que los establecidos miraron a los marginados tiene, según la investigación de Elias y Scotson, una gran similitud con la manera que, hoy en día, los establecidos blancos miran a los extranjeros de color, procedente de otras partes del mundo. Muy interesante es el hecho que los establecidos y los marginados comparados por Elias y Scotson tenían el mismo color de piel, la misma religión, la misma etnicidad y la misma posición socioeconómica.

Lo que hace que la investigación de Elias y Scotson sea muy interesante es que demuestra que la discriminación empieza con la exclusión de los recién llegados. Por ejemplo, exclusión de la vida social de la ciudad: A los niños de los establecidos no se les permite jugar con los niños de los recién llegados.

Para justificar su postura de rechazo, los establecidos buscan diferencias: Otra religión u otro color de piel o etnicidad solamente es importante como una característica distintiva en el caso que esta coincide con la diferencia entre los establecidos y los marginados.

Básicamente, le buscan la quinta pata al gato. En suma, cualquier diferencia viene bien para justificar la exclusión de grupos de personas que no son bienvenidas. La pregunta que no es mencionada por Elias y Scotson es: La experiencia en los Países Bajos es que no hubo una aversión significativa cuando la primera generación de los trabajadores extranjeros llegaron de España, Italia, Grecia y Marruecos en los años 60 y La aversión ha aparecido cuando la población autóctona perteneciente a los grupos de ingresos bajos empezó considerar a los recién llegados como competidores en el mercado de trabajo y de viviendas baratas.

Esta fue el caso cuando el crecimiento de la economía se estancó hacia y aún más cuando la desigualdad de los ingresos aumentaba por la introducción de las políticas neoliberales. La desigualdad en la sociedad parece un factor muy importante. El sentimiento de no compartir en la prosperidad se incrementa si la gente de bajos ingresos ven que hay una elite que vive en la abundancia.

Después hacia ¡las políticas neoliberales! Para defender su posición privilegiada apuntan a los trabajadores extranjeros e inmigrantes como causantes de los problemas por los cuales los autóctonos se quejan y se sienten perjudicado.

Para la elite y la clase media-alta es muy provechoso enfrentar a el grupo de autóctonos perjudicados con el grupo de extranjeros y recién llegados también perjudicados, lo que se hace para denigrar a la religión, la cultura y la etnicidad de los extranjeros e inmigrantes. Es muy importante de destacar que la política de extranjería cruel de los Países Bajos y la política de explotación de las países pobres del tercer mundo se ha designado y determinado con el apoyo de los intelectuales, unidos en el partido de socialdemócratas y el partido de liberales progresistas.

En términos de la sociología, la aversión contra los extranjeros y los inmigrantes, contra sus religiones, sus etnicidades y colores de piel se explica como un complejo de valores y opiniones originalmente perteneciente a la elite para enfrentar  la población contra los extranjeros! En esta explicación, el racismo no tiene que ver con el historia del colonialismo de los Países Bajos, si no con la desigualdad en una sociedad capitalista. Een duidelijk voorbeeld van hoe arme landen onderontwikkeld worden gemaakt en gehouden door het rijke Westen en instellingen als het IMF is Niger.

Zeer aan te raden voor politici die maar niet willen begrijpen waarom er zoveel mensen het Afrikaanse continent proberen te ontvluchten. Het aantal inwoners was in ruim 18,5 miljoen. Dat betekent een grote afhankelijkheid van veeteelt en visserij.

Niger heeft 20 miljoen stuks vee: Niger gaat gebukt onder schulden en gaat gebukt onder de ijzeren wet van het IMF. Om geld van het IMF te kunnen lenen moest Niger zijn nationale veterinaire dienst afschaffen, wat voor multinationale ondernemingen die zich toeleggen om veterinaire producten betekende dat de boeren  volledig van hen afhankelijk werden, dat zij konden rekenen wat ze wilden en dat er geen enkel toezicht is van de staat op de kwaliteit van vaccins, medicamenten en middelen om parasie­ten te bestrijden.

Het klimaat is hard en de kosten om het vee gezond te houden zijn dankzij het IMF dus niet meer op te brengen. Boeren wachten niet tot het vee sterft, maar proberen er voor die tijd nog wat voor te vangen. Met hun families trekken ze vervolgens naar sloppenwijken rond de steden in de hoop daar wel in hun onderhoud te kunnen voorzien.

Honger is in Niger een regelmatig terugkerend probleem, namelijk elke keer als het land door extreme droogte of sprinkhanenplagen geteisterd wordt. Miljarden sprinkhanen vreten in korte tijd alles kaal: De boeren met hun familie kunnen niets anders doen dan schuilen in hun hutten en wachten tot het voorbij is.

Er valt weinig tegen te doen want bestrijding met giftige pesticiden maakt ook de akkers voor jaren onbruikbaar. Niger stelde zich op de onvermijdelijke sprinkhanenplagen in door grote voorraden gerst, gierst en tarwe aan te leggen.

Het IMF heeft het land echter gedwongen die voorraden af te stoten die de regering dus achter de hand hield voor rampen. Volgens het IMF leverden die grote voorraden een beperking op voor de vrije markt.

Dankzij het IMF wordt Niger nu gemiddeld om het jaar door ernstige hongersnood getroffen. Niger is een neokolonie van Frankrijk. Het land is rijk aan uranium. Dat uranium wordt gewonnen door Areva, een Franse staatsonderneming.

Daar profiteert Niger nauwelijks van, want vrijwel de hele opbrengst is winst voor Areva. In besloot president Mamadou Tanja in te gaan op een voorstel van China om samen het bedrijf Somina op te zetten. Niger zou daardoor ook wat aan de eigen uraniumvoorraad kunnen verdienen.

Prompt volgde een legercoup onder leiding van Salou Djibo, die meteen een streep haalde door het plan en ervoor zorgde dat het Franse Areva het monopolie be­hield van de uraniumwinning in Niger. Al jaren is sprake van een enorm irrigatieproject, waardoor Daar heeft Niger dus geen geld voor doordat de winst op de winning van uranium in de zak van de Franse staatsonderneming  Avera verdwijnt.

De ellende waarin de bevolking leeft heeft in het noorden van Niger geleid tot het ontstaan van groepen terroristen behorend tot het netwerk van Al Qaeda del Magreb Islámico, die het met name op Europeanen hebben voorzien.

Het kost Al Qaeda niet de minste moeite soldaten te werven onder de talloze jongeren die dankzij het IMF en het Franse neokolonialisme een permanent miserabel leven leiden. Van het boek, oor­spronkelijk in het Frans geschreven, bestaat geen Engelse vertaling.

Eigenlijk ben je een grote slapjanus als je vasthoudt aan morele waarden, internationale vluchtelingenverdragen en aan mensenrechten, is de strekking het betoog van Van Middelaar. Je moest eens weten hoe ontzettend moeilijk politici als Samsom, Rutte, Asscher en Timmermans het er mee hadden Turkije-deal en hebben vluchtelingenverdragen te ontduiken en vluchtelingen te laten verhongeren, te laten verdrinken en in handen te laten vallen van wrede mensenhandelaren om rechtse populisten te verhinderen hetzelfde te doen en om Europa van de ondergang te redden.

Aldus in het kort het misnoegen van Van Middelaar over de rechte rug van Klaver. Maar zijn morele gelijk zal Klaver spoedig opbreken want straks moet Rutte de PvdA binnen halen om aan een meerderheid te komen en dan gaat minister Samsom  goeie sier maken met het klimaat. Aldus Luuk van Middelaar. Om met het laatste te beginnen. Samsom liet de tegenstanders van de verbreding van de A27 bij Utrecht weten dat hij vierkant achter die verbreding stond en onder de regering Rutte-Samsom werd groen licht gegeven voor nieuwe kolencentrales, beroep ingesteld tegen de Urgenda uitspraak en werden alle zeilen bijgezet om de Europese regelgeving voor schone lucht te ontduiken.

Klaver hoeft zich dus niet echt zorgen te maken over een goeie klimaatsier van Samson en de PvdA. Wat de Turkije-deal betreft die volgens Van Middelaar, de VVD, de CU, het CDA, D66 en de PvdA een goed voorbeeld is voor afspraken die ook met regeringen en dictaturen gemaakt zouden moeten worden ten noorden en ten zuiden van de Sahara, die heeft bepaald geen einde gemaakt zoals Van Middelaar beweert aan het aantal verdrinkingsdoden in de Middellandse Zee.

Het feit dat de korte route tussen Turkije en Griekenland hermetisch afgesloten werd heeft tot gevolg dat er meer gebruikt wordt gemaakt van de langere en dus gevaarlijker route in het midden van de Middellandse Zee.

Maar het massale aantal vluchtelingen dat in de Middellandse Zee nog steeds verdrinkt is duidelijk niet waar Van Middelaar het meest over in zit. Waar Van Middelaar ook niet over in zit is het feit dat de Turkije-deal door te bedenker daarvan, Klaus, inmiddels beschouwd wordt als totaal mislukt.

In de eerste plaats omdat Turkije helemaal geen veilig land is. In de tweede plaats omdat ook landen als Nederland Griekenland voor de opvang van vluchtelingen laat opdraaien en dus vluchtelingen in Griekenland in de steek laat. Van de bescheiden opvang van Die hogere waarheid zou dan volgens Van Middelaar zijn dat Europa een eiland blijft van vrijheid, een heuse rechtstaat.

Maar wel alleen voor ons soort wel doorvoede mensen en niet voor uitgemergelde mensen en mensen die voor oorlogen op de vlucht slaan. Die oorlogen zijn er echter om het Westen van goedkope olie klimaat! En die uitgemergelde mensen zijn er omdat arme landen een regime van vrijhandel en corruptie wordt opgedrongen waar zij steeds armer van worden en wij steeds rijker.

Kortom, de woede die Jesse Klaver over zich heeft afgeroepen door aan zijn morele gelijk vast te houden is volstrekt begrijpelijk: En dat moet met veel heilige verontwaardiging over Jesse Klaver aan het publieke oog onttrokken worden. Dat ligt ook eigenlijk zo erg voor de hand, dat je je moet afvragen of het beschimpen van de Islam en het aanwakkeren van afkeer tegen moslims niet eigenlijk de bedoeling heeft extremisme en terrorisme uit te lokken om daardoor het volk bang te maken, wat bepaalde politieke partijen in de kaart speelt en de overheid de mogelijkheid biedt de schuld voor armoede, woningnood, criminaliteit en werkloosheid af te schuiven op de islamitische gemeenschap.

Inleiding Dat het geloof mensen ertoe brengt terroristische acties te bedenken en uit te voeren is grote onzin. Dat het islamitisch geloof gelovigen tot terroristen maakt is net zo min het geval als dat het christelijk geloof of het joodse geloof dat gedaan zou hebben of nog zou doen. Wie denkt dat het een bepaald orthodox of fundamentalistisch geloof is dat mensen ertoe brengt terrorist te worden zou er goed aan doen zich meer in de psychologie van het extremisme te verdiepen in plaats van in de teksten en preken van religieuze leiders.

Een expert op het gebied van de psychologie van het extremisme is sinds jaar en dag de Amerikaanse hoogleraar Arie Kruglanski. Volgens hem spelen drie factoren een belangrijke rol:. Need for personal significance In veel gevallen blijken het losers te zijn die zich ontwikkelen tot terrorist. Om twee redenen kunnen deze losers zich ontpoppen als gewelddadig extremist.

De eerste is dat zij niets te verliezen hebben. Ze raken hun baan niet kwijt want die hebben en krijgen ze toch niet.

Dat pers en publieke opinie negatief en vijandig op hun extremisme reageert doet ze niets, want dat deden ze ook toen zij alleen nog maar losers waren. De tweede is dat zij door iets verschrikkelijks te doen een daad kunnen stellen waarmee zij het gevoel hebben aan zichzelf en aan anderen te laten zien er wel degelijk toe te doen.

Een motief waarbij ook een gevoel van wraak meespeelt: Mensen passen hun opvattingen aan aan wat hen in bepaalde omstandigheden het beste uitkomt en aan wat zij denken dat hun sociale omgeving van hen verwacht, Een belangrijke functie van opvattingen en religies is dat zij het gedrag van mensen rechtvaardigen. Dat is waarom Marx van ideologieën spreekt. Het ligt ook besloten in de theorie van de cognitieve dissonantie.

Volgens Kruglanski zijn het niet religies die mensen tot extremisme aanzetten, maar is het omgekeerde het geval: Elke religie valt door extremisten uit te leggen als een rechtvaardiging voor geweld. Social network De functie van het sociale network voor extremisten is volgens Kruglanski tweeërlei.

De eerste is dat de informatie op basis waarvan extremisten hun wereldbeeld vormen sterk bepaald wordt door het social network waartoe zij willen behoren. Hetzelfde zie je bij mensen die hun afkeer van de Islam en van vreemdelingen koesteren: En daar hebben mensen veel voor. Conclusie Wie zich een beetje in de theorie van Kruglanski verdiept zal al snel begrijpen dat er geen betere manier is om extremisme en terrorisme aan te wakkeren dan het voortdurend beschimpen van de religie van een gediscrimineerde bevolkingsgroep.

Dat ligt ook eigenlijk zo erg voor de hand, dat je je moet afvragen of het beschimpen van de Islam en het aanwakkeren van afkeer tegen moslims niet eigenlijk de bedoeling heeft extremisme en terrorisme uit te lokken om daardoor het volk bang te maken,  wat bepaalde politieke partijen in de kaart speelt en de overheid de mogelijkheid biedt de schuld voor armoede, woningnood, criminaliteit en werkloosheid af te schuiven op de islamitische gemeenschap.

Progreso en el país más rico del mundo. Unos de los aspectos atractivos de Cuba es que es un país opuesto a una sociedad de usar y tirar. La basura que los cubanos ponen de vez en cuando por delante de su casa para que sea recogida entra en una bolsa de plástico y consiste solamente de desperdicios de cocina.

Y no hay las estaciones de la basura en que se pueden desechar frigoríficos, lavadoras, armarios de cocina, teles, computadores, camas, mesas, sillas, sofás, cortinas, alfombras, bicis. Semejantes bienes no se desechan en Cuba. Incluso clavos usados y oxidados no se desechan sino se negocia y se reutiliza. El poder de compra de un cubano común es un cuarto de lo que un holandés o un belga gasta y un quinto de lo que un estadounidense.

Los cubanos pueden gastar solamente lo que es estrictamente necesario para su sustento: La enseñanza y la atención sanitaria son gratuitas.

Lo que no se puede comprar no se puede tirar. Y si no se puede comprar, no es necesario de trabajar. La búsqueda de más y más progreso no se cuestiona en Holanda o Bélgica. Una pregunta importante es: Dividido por el número de los habitantes resulta en el PBN per cápita. Sin embargo, el PBN no es una medida realista para indicar el progreso de una nación, como muestran los siguientes ejemplos. A fines de los años 60 gran parte del canal histórico en torno de la vieja ciudad de Utrecht fue terraplenado y reemplazado por una carretera.

Resultó en una aumenta del PBN, porque fue un proyecto costoso. A finales de los años 90 el ayuntamiento decidió restablecer el canal en su antiguo esplendor. Esto también significa un aumento del PBN, porque también es un proyecto costoso. Al final todo vuelve a ser como era, pero el PBN ha sido aumentado dos veces.

En el ayuntamiento de Utrecht decidió de demoler Tanto la demolición como la construcción de las viviendas nuevas contribuyeron al PBN, pero el progreso a fin de cuentas no aumentó.