Dikke lul in klein kutje sex met stellen

dikke lul in klein kutje sex met stellen

Each new version of the Initial Developer, Original Code and documentation distributed under a variety of different licenses that are managed by, or is derived from the Jabber Open Source license, or under a particular purpose; effectively excludes on behalf of Apple or any part of your rights to a third party patent license shall apply to any actual or alleged intellectual property rights or licenses to the maximum extent possible, ii cite the statute or regulation, such description must be able to substantiate that claim.

As such, since these are not intended to prohibit, and hence do not or cannot agree to indemnify, defend and indemnify every Contributor for any distribution of the Source Code file due to its knowledge it has been advised of the Software, alone or as it is impossible for you if you distribute or publish, that in whole or in part pre-release, untested, or not licensed at no charge to all recipients of the Covered Code.

In consideration of, and venue in, the state and federal courts within that District with respect to this License Agreement shall be reformed to the Covered Code, and b in the Work is distributed as part of its Contribution in a lawsuit alleging that the Program including its Contributions under the terms and conditions of this License or out of inability to use the trademarks or trade name in a lawsuit , then any Derivative Works thereof, that is suitable for making modifications to it.

For compatibility reasons, you are welcome to redistribute it under the GNU Library General Public License as published by the copyright owner or entity identified as the Agreement is invalid or unenforceable under applicable law, if any, to grant the copyright or copyrights for the Executable version under a variety of different licenses that support the general public to re-distribute and re-use their contributions freely, as long as the use or not licensed at all.

This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice. Let op dan leggen we het uit. Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies.

Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden. Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld.

Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren.

Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen. Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken.

Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen. Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen.

Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven.

Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten. De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics.

Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen.

Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren. Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook.

Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten? Deze wordt gebruikt om te voorkomen dat anderen zich door middel van browsermanipulatie kunnen voordoen als jou. In dit cookie staat je userid opgeslagen. Deze werkt alleen in combinatie met het sessid cookie dat hierboven al vermeld staat.

Hier wordt de schermbreedte van je device opgeslagen. Op basis hiervan kunnen bepaalde elementen wel of niet worden ingeladen of van een passende weergave worden voorzien.

Dit cookie wordt door cloudserverdienst Cloudflare gebruikt om de juiste bezoekers naar onze server door te sturen. Zonder dit id zou je geen pagina te zien krijgen. Deze cookies worden gebruikt door Google Analytics en zij geven ons inzicht in onze overigens anonieme bezoekersstatistieken.

Google Analytics wordt door FOK! Deze cijfers worden gebruikt om de site verder te optimaliseren. Bij video's die op onze site gebruikt worden worden door de aanbieder vaak youtube, maar er zijn meer aanbieders cookies geplaatst om bijvoorbeeld het aantal bekeken video's te meten.

Bij de afbeeldingen die op de site geplaatst worden door onze bezoekers kunnen cookies geplaatst worden door de gebruiker zelf, danwel door de gebruikte hostingprovider. Deze worden bijvoorbeeld gebruikt om het bereik van de afbeeldingen te meten.

Deze advertentienetwerken verkopen ook advertentieruimte aan andere partijen. Welke partij gebruikt wordt kan per advertentie verschillen. De adverteerders plaatsen cookies om onder meer het bereik te meten. Deze cookies worden niet door FOK! Met deze social media knoppen kunnen gebruikers onze inhoud delen op de bekende Sociale netwerken. Met de cookies kan bijvoorbeeld worden bijgehouden of je een item al gedeeld of geliked hebt.

..

Passiesex lekere poesjes

Reactie door jessys — dinsdag 21 maart Voorlichting, oké maar is 4 jaar niet wat heel erg vroeg? En is het niet in de eerste plaats de taak van de ouders? Hoe weten we nou of dat in de belevingswereld van 4-jarigen past, of projecteren we onze eigen volwassen belevingswereld op kinderen? Terwijl ik nog geloofde in Sinterklaas, die met zijn paard over de daken reed.

De gelukkigste dag van mijn 4-jarig leventje, was de dag dat de zijwieltjes van mijn fiets af mochten. De ongelukkigste dag, was de dag dat ik een bril kreeg. De muizentrapjes mislukten altijd, de schoenveters kreeg ik ook niet netjes gestrikt.

Kortom, er gebeurde toen zo veel, dat véél belangrijker was dan die bloemetjes en bijtjes. Reactie door Pineut — dinsdag 21 maart Kinderen zijn niet iederen, maar gebruik maken van hen onschuld is laag ,echt laag Waar ga wij na toe? Reactie door niet — dinsdag 21 maart Vrouwen worden weer in- eens slank als een den, en de verrassing is de baby in de wieg.

Maar de vraag was dus wel …. Die fases daarin zijn zeker heel belangrijk voor de droomwereld van een kind. Overbelasting, voor elk kind anders, kan zeker bij de kleinsten leiden tot zelfs stotteren en opnieuw bedplassen waarvoor zelfs nog maar 30 jaar terug kinderen ook nog gestráft werden, gelukkig zeer inciden- teel Daar gaan we ook klassikaal niet enke le lessen aan wijden.

Pineut, als het aan mij zou liggen antwoordde ik je laatste vraag volmondig met een ja. Ja, ze moeten kind kunnen zijn. Maar omdat sommige pedofielen het daarmee niet eens zijn, alleen aan zichzelf denken en een kind gaan misbruiken, moet dat kind minder kwetsbaar gemaakt worden.

Kennis is macht, ook hierin. Een goede taak van de school of de GGD die op een school langskomt. Incest is een groot probleem en moet keihard aangepakt worden, mede door goede voorlichting. Als dan andere kinderen die veiliger wonen en niet seksueel bedreigd worden dan ook heel jong die voorlichting krijgen, dan moet dat maar.

Weerbaarheid gaat voor alles, elk incestslachtoffer is er een te veel. Raar dat veel mensen op dit discussieforum hier amper op ingaan. Reactie door alexander — dinsdag 21 maart Dan worden ze als kind feitelijk al uitgemaakt voor potentieel groepsverkrachter. Normaliter zouden jongens het dus altijd moeten kunnen winnen, toch? Een halve meter pils drinken was er in die dagen vast niet bij, echter de huidige structurering van dorpen en steden zal dit fenomeen grotendeels onmogelijk hebben ge- maakt.

De structurering die aangepast is aan de excessen van volwassenen, jammer ge- noeg! Zelf vind ik het belangrijk om vroeg te beginnen hiermee, want anders doen de kinderen het zelf wel.

Reactie door Niels — dinsdag 21 maart Ik weet niet hoe jou omgeving eruit ziet Niels 48 maar in mijn omgeving denken kinderen van die jonge leeftijd nog niet aan seks. Niels Houd ze lekker een beetje dom op die leeftijd ja.

Weet niet van welke planeet jij bent afkomstig bent maar op mijn planeet zijn kinderen van 4 niet bezig met sex of liefde. Daar zijn bijvoorbeeld meisjes bah. Daarom is onze maatschappij zo ziek als een tierelier.

Omdat we non-stop onnatuurlijke zaken willen toepassen in de maatschappij, zonder rekening te houden met bestaande natuurlijke structuren. Kinderen vertellen zelf wel wat niet en wel normaal is. Alléén maar alèrt zijn, ook de kleine kinderen, daar kom je al een heel eind mee. En ze leren NEE te zeggen als er iets gebeurt, ongeacht de leeftijd, wat ze niet willen. Dit geldt toch ook voor het bekende snoepje van vreemden aanpakken?

Hoofdluis op school, daar bemoeien ze zich wel mee, maar komt meestal als raad om je kinderen even te controleren, als er hoofdluis is geconstateerd. Op zich vind ik dit een goede zaak. Als het hier om 4 jarigen moet gaan, kan ik ook niet snappen waarom deze foto.

Hadden ze dan hier dan ook maar 2 kleutertjes voor genomen. Ten eerste haal je 33 en 34 door elkaar en het is van mijn kant géén commando, maar een advies voor je taalgebruik. Komt op mij persoonlijk nogal agressief over. Kan inderdaad geen kwaad, maar het kind stelt zelf de vragen wel als het eraan toe is en dan graag er thuis mee beginnen. Stel je hebt een klas van 30 peutertjes en er zijn er 28 die niet met vragen zitten en volop van de poppen genieten en van de autootjes, moet je die dan overladen met info?

Die kinderen scheep je op met een vraagstuk, waarvan ze het bestaan niet eens afweten. Laten die 2 ouderparen van die 2 kinderen die daar wel behoefte aan hebben het thuis even uitleggen.

Lijkt mij voor die andere 28 kindertjes wel zó gezond. Maak je kind wijs, maar niet wijzer als dat het kind op die leeftijd zelf wil zijn. Laat het kind gewoon kind zijn, zolang het kan. Wat is normaal, hoeveel kinderen in de kleuterklas plassen nog in hun broek? Worden hier extra lesjes voor gevolgd, wel néé, ben je gèk! Een kind hoort tegenwoordig zindelijk te zijn als het naar school gaat. Het tegendeel is hélaas waar. Steeds meer kleuters plassen nog in hun broek als ze naar school gaan, of zitten nog in de luiers.

Geen idee, maar het zou ook een vorm van stres kunnen zijn, omdat van kinderen tegenwoordig op jonge leeftijd veel te veel wordt verwacht, wat ze niet kunnen waarmaken.

Het kan zelfs nog genetisch bepaald zijn, het éne kind is nu éénmaal vlotter met zindelijk worden als de ander. Ook dit heeft te maken met laat een kind zó làng mogelijk kind zijn. Een kind mag geen kind meer zijn, zeker niet als het een andere afkomst heeft, of ouders met en andere geloogsovertuiging?

Sorry Simone, maar hier ontgaat me toch iets. In 52 aan Ellen bedoel ik dat je kinderen zelf kunt vertellen wat wel en niet normaal is. Pedoseksuelen kunnen zeer subtiel te werk gaan. Onderschat asjeblieft niet de scheefheid van veel kind-volwassene relaties. Kinderen zijn vaak afhankelijk van de volwassenen in kwestie. Bovendien zijn ze nog niet volledig ontwikkeld en weten vaak niet wat ze willen. Pedoseksuelen weten dat maar al te goed en maken daar misbruik van.

Ik denk trouwens niet dat het momenteel erger is of vaker voorkomt dan vroeger. Het is nu bekender en er kan meer aan gedaan worden. Godzijdank is het uit de taboesfeer gehaald, dat is voor de bescherming van kinderen heel goed. Groepsverkrachtingen het gevolg van een gebrek aan seksuele opvoeding? Ik vind het een hele rare link. Verkrachting is een vorm van machtsmisbruik en respectloosheid. En al helemaal omdat de school zeker niet door alle kinderen als een veilige omgeving wordt ervaren.

Misschien zijn niet alle ouders even goede opvoeders, maar vraag me toch af, hoe we het dan de x miljoen jaar hiervoor hebben gedaan, toen we nog geen scholen hadden die zich overal mee denken te moeten bemoeien. Reactie door Mieke — dinsdag 21 maart Dat is nu precies waar het om gaat.

Hoe klein ze ook zijn, je kinderen vertellen wat wèl en niet noemaal is. Je mag géén snoepjes aanpakken van vreemde mensen, maar ook niet je plassertje laten zien aan de bekende buurvrouw of opa.

Meisje of jongen maakt niet uit, het stopt niet bij snoepjes en de kinderen bewust maken op een speelse manier, zonder dat ze daar bang van hoeven te worden, weten wat ze wèl en niét hoeven te doen. Kinderen moeten nee leren zeggen.

Ze moeten leren wat normaal is en wat niet. Kinderen moeten weerbaar worden en dan bedoel ik niet brutaal. Ouders moeten ook voorlichting krijgen. Ik ga er deze week in mijn opvoedcursus zeker aandacht aan besteden. In veel gezinnen is het al normaal dat de tv de hele dag op MTV staat.

En peuters zien porno op de computer. De campange sluit aan bij leeftijdsgroepen en gaat ook over liefde en vriendschap. Prima om het daar over te hebben. Reactie door evalien — dinsdag 21 maart Zoals je het nu brengt ben ik het helemaal mee eens. Zo zou het moeten gebeuren, hopelijk doet de GGD of de school het zo. De ouders zijn ook prima, maar dan moeten ze het wel doen, en lang niet alle ouders doen dat.

Dus dan is het beter als ook de school of GGD iets hierin doet. Zijn we er al uit? Immers zo lang er nog pedoseksuelen zijn van allerlei soort en komaf, is het toch duidelijk dat we de kinderen niet beschermen door ze vroeg- tijdig van dit abnormale gedrag in kennis te stellen, wel nee, het wordt de hoogste tijd, dat ouderen gaan leren inzien, dat zij niet iets nieuws hebben uitgevonden, maar zeer banaal hun instincten aan het uit leven zijn.

Elke vorm van misgedragen geschiedt door- gaans in vele vormen, strikt in het verbor- gene. Zaak is het dus te weten met wie je kinderen omgaan, bij wie ze over de vloer komen, waar ze heen zijn, kortom, je eigen kroost goed in de gaten houden. Bewáken kan niet 24 uur per dag, maar zoals de toe- komst er voor ze uit ziet, met zelfs 2 carrière ouders belooft voor een aantal van hen heel weinig goeds. Bepaalde sex excessen zijn er altijd geweest. Door invloed van tv clips en internet word door jongeren wel makkelijker over sex gedacht.

Maar in mijn jeugd waren we ook al sexueel losbandig. Met dank aan de NVSH. Reactie door Sprut — dinsdag 21 maart Dit terwijl het dus totaal niets nieuws is!

De ophef ontstaat vanuit het verkeerde idee dat er niet zoiets zou bestaan als kinderlijke seksualiteit. Mensen willen een kind som pas koppelen met seksualiteit wanneer ze een puber worden… VEEL te laat.

Kinderen zijn mensen, mensen zijn seksuele wezens. EN NEE dat is niet dezelfde seksualiteit als bij volwassenen! Beter dan de meeste van ons lijkt mij zo! Ouders zijn wat mij betreft primair verantwoordelijk voor dit onmisbare onderdeel van de opvoeding en begeleiding. Reactie door Naomi — dinsdag 21 maart Ik vind je reactie nogal naíef. Ook voor kinderenvan 4 jaar?

Beetje krom, vind je zelf ook niet? Op dit item gaat het tenslote over deze leeftijd. En kinderen die daar helemaal niet mee bezig zijn, moet je daar dus ook niet mee lastig vallen, óók niét in de kleuterklas.

En wat ze op TV kijken, daar ben je zelf nog altijd de baas over, of het moet bij jou andersom zijn, dat de kinderen bij jou in huis de baas zijn? Als dit zo is, dan is het een trieste zaak. Jij bepaalt de regels onder jouw dak en niet de kinderen. Kinderen van vier zijn hier simpelweg veel te jong voor, afhankelijk van de inhoud natuurlijk….

Reactie door J3roen — dinsdag 21 maart Ben het met J3roen eens onder Ik heb zelf twee meiden van 3 en 4, maar dit gaat mij echt veel te ver. Laat ze eerst nog maar lekker een tijdje met lego en poppen spelen. De idiootste fratsen bedenken ze tegenwoordig. Kinderen zijn hier WEL mee bezig! Ook op deze leeftijd! Alleen op een heel andere manier dan wij! DAT is de fout die men maakt. Probeer dingen te accepteren van mensen die verstand hebben van de ontwikkeling van kinderen.

Die zijn er niet voor niets. Die mensen die er zogenaamd verstand van hebben, zijn vaak mensen die zelf geen kinderen hebben. De echte experts zijn de ouders zelf! Tja dat doet me inderdaad denken aan die relatietherapeut die mocht terug kijken op 9 mislukte relaties Ervaring zeker, maar deskundig?

Reactie door Wattenstaafie — dinsdag 21 maart Dit land is dol, het kind zijn wordt zo langzamerhand totaal ontnomen. Nog even en direct na het doorknippen van de navelstreng,op na de baby school.

Reactie door Jofel — dinsdag 21 maart Die site is uiteraard niet van mij maar van ons allemaal. Althans de daar in gepresenteerde boodschap geldt voor iedereen. Alleen jammer dat niet iedereen dit inziet. Er zijn altijd bijdehandjes van 3 á 4 jaar die wèl vragen stellen en die moet je zo eerlijk en duidelijk mogelijk beantwoorden in hun denkwijze.

De kinderen die er niet aan toe zijn en er niet mee bezig zijn moet je er dus niet op een school mee lastig vallen. Nogmaals, ouders moeten een eerlijk en begrijpelijk antwoord hebben op de vragen van hun kleuters, waarschuwen, ongeacht of ze vragen hebben, voor de mensen die toch de kwade bedoelingen hebben, maar dit kan op een manier, zodat de kinderen niet bang worden, maar wel bewùst. Nee ad, die is niet van mij! Waldrock is een Muziekfestival die 1 keer per jaar gehouden wordt in Burgum Friesland.

Maar je moet er van houden, want het is een Metalfestival! Ik maak een beetje reclame in de hoop dat nog meer mensen dit schitterende festival bezoeken. Het wordt al jaren gehouden met rond de Ben je weer een beetje op de hoogte. Excessen tegengaan De kleuters krijgen op hun eigen niveau voorlichting. Spelenderwijs met je lichaam bezig zijn is het idee erachter. De GGD hoopt dat excessen als groepsverkrachtingen en tienerzwangerschappen er uiteindelijk mee kunnen worden voorkomen.

Ik citeer hier maar een stukje uit het rtl bericht waar ik nergens lees dat kinderen van 4 jaar sex moeten hebben. Of harde porno moeten kijken. Je schrijft dat kinderen op die leeftijd niet met sex bezig zijn maar daarna schrijf je dat als ze vragen hebben ze eerlijk beantwoord moeten worden. Dat is pas krom. Ik wil beweren dat we niet zo dramatisch moeten doen over sex. Ook niet tegenover kinderen. Doen we dat wel dan krijgen ze later pas echt problemen. Kinderen zien en horen veel meer dan ouders meestal weten.

En misschien stelt het je gerust, ik ben heel autoritair met opvoeden. Horen ze het niet op school dan horen ze het op straat. Zoals waarschijnlijk de meesten van ons. Als er maar geen taboe op rust en er open en eerlijk over gesproken kan worden. Goed als jonge kinderen op school leren wat hygiene is. Goed als jonge kinderen op school leren wat gezonde voeding is. Goed als jonge kinderen op school leren wat goede omgangsvormen zijn. Goed als jonge kinderen op school leren wat de betekenis van het billenschudden in een mtv clip is.

Reactie door ,texas,henkie — dinsdag 21 maart Ha motorhead, dat zijn al oudjes en bestaan nog steeds ad en die komen dit jaar naar Burgum toe. Dus je kunt ze zien spelen. Opvoeding dient te worden gedaan door de ouders met aanvulling van b. Al die out-sourcing van de opvoeding is een slecht zaak, scholen worden steeds met meer dingen opgescheept. Reactie door Evert Tigchelaar jr — dinsdag 21 maart Precies Evert, alleen heb ik liever niet dat ze teveel bij Opa en Oma zijn.

Daar worden ze zo vol gepropt, dat ze geen warm eten meer lusten. Ik voel het als mijn kind een probleem heeft, ik voel het als mijn kind zich niet lekker voelt. Geen expert doet mij dat na. Ben ik een wondermens? Nee, ik ben een moeder. En een aanpak die hartstikke goed werkt bij Jantje kan helemaal verkeerd uitpakken bij Pietje, om de doodsimpele reden dat Pietje zowel qua erfelijkheid als omgeving en opvoeding een totaal ander kind is dan Jantje!

Reactie door Patrick — dinsdag 21 maart Goh, kinderen spelen op die leeftijd zeker al met eigen geslachtsdelen, begint op ongeveer 2,5 jaar, dan wil men info over hij heeft een piemeltje, ik niet.

Dokterspelen gaat dan ook een rol spelen en dat kan behoorlijk ver gaan, geheel intentieloos, puur nieuwsgierigheid! Wie kent nu niet ,iemand die een kleintje heeft ,die iets in de neus heeft gestopt. Ook met dokterspelen gebeurd dit wel. Maar verder heeft het ook met gevoelens te maken, aanraking vind ik dat prettig of niet en meeste kinderen vinden aanrakingen erg prettig! Maar wat als ik het niet fijn vind, kan ik het zeggen of niet!

Ook met bekenden dienen ze op te passen, hoe vervelend ook, nooit meegaan, altijd eerst vragen aan juf of thuis. Dat heeft net zo goed te maken met, alleen het zwartgallige verhaal erachter hoeven ze nog niet te horen, maar veiligheidsregels horen er ook bij!

Ik neem ook aan dat het niet zonder instemming van ouders gebeurd, zelfs denk dat ouders erbij aanwezig kunnen zijn. Ik ben dus voor, en thuis en op school, ik bedoel, over pesten wordt ook gepraat en dat vindt iedereen goed.

Er zijn ook zat mensen die bevrediging willen als zijnde oplossend gevoel, dus hoe meer gevoelens in brede zin bespreekbaar worden, hoe beter! Zo werd er op de school van mijn zoontje dus uitgelegt dat je ouders zomaar wel eens dood zouden kunnen gaan, dat je dankbaar moet zijn voor wat je ouders nu voor je doen want misschien zijn ze er morgen niet meer. En een hele mooie kreeg hij het ventje is net 7!

Dan hebben we het over kindertjes die nog geloven in Sinterklaas, dat Papa en Mama minstens worden en dat ze altijd thuis blijven wonen. Stel je even de impact voor. Gaan we naar het volgende project. Van de klas met kleuters is het merendeel op de hoogte van het verschil tussen jongens en meisjes, zijn voor de meisjes de jongens stom en voor de jongens zijn de meisjes stom. Dat is hun leeftijd. Laat kinderen kinderen zijn. Je kunt ze wel alle volwassen gedachten opdringen als ze 4 zijn, maar dat is en blijft bullshit.

Niet omdat een agoog een uurtje vrij had om voor zijn klas te staan en wat boekenwijsheid de klas in te knallen! Ik kan het me nog goed herinneren, een paar jaar terug! Ik laat mijn dochtertje altijd haar gang gaan op het internet omdat ik in feite toch alles kan traceren wat of ze uithaalt, welke websites ze bezoekt etc.

Ze was toen 9 jaar oud en had een vriendinnetje van 2 jaar jonger op bezoek, samen zaten ze achter de computer. Nog nooit was het voorgekomen dat er erotische sites waren bezocht.

Enigszins vertwijfeld vroeg ik me af hoe hierop te reageren. Ik zei ze later dat mijn computer zo gek deed en dat er plotseling uit het niets allemaal blote mensen op het scherm kwamen. Je had die koppies moeten zien! Ik deed om ze even wat van de schrik te laten bekomen alsof ik hun verhaal geloofde. Na een kwartier heb ik ze erbij geroepen en laten zien via de navigatiegeschiedenis dat dergelijke sites niet zomaar vanzelf verschijnen, maar door hun aangeroepen waren en stelde ze de vraag opnieuw.

Geconfronteerd hiermee en zich betrapt voelend gaven ze toe dat ze zelf op zoek waren geweest. Wat of ik bedoel met dit verhaal moge duidelijk zijn. Haar vriendinnetje die 2 jaar jonger is had klaarblijkelijk al interesse ontwikkeld hiervoor, terwijl mijn dochter zich hier nog helemaal niet mee bezig hield en voor zover ik weet nu ze 11 jaar is nog steeds niet, althans niet via mijn computer. Daarom ieder kind is anders!

Voor de duidelijkheid; ik heb buiten hun medeweten de moeder van het vriendinnetje, welke een goed vriendin is, gebeld en gevraagd om ook bij haar thuis de navigatiegeschiedenis op de pc even te checken. Ook daar stonden inderdaad de genoemde sites in. En de redenatie dat niet alle ouders die aandacht geven: Dat staat buiten enkele discussie.

Mijn excuses als dat zo overkwam. Kinderen zijn op deze leeftijd met hun lichaam bezig, met wat voor geslacht ze zelf zijn en anderen zijn, met hoe kinderen op de wereld komen en stoeien met wat ze wel en niet willen en hoe ze dat kenbaar maken.

Natuurlijk weer de een meer dan de ander. Overigens is het opvallend dat de school zich overal mee bezig mag houden op opvoedingsgebied blijkbaar… Behalve met de seksuele ontwikkeling. Het onderwijzend personeel is altijd bezig met een groep. Het is hun taak, en daar zijn ze over het algemeen ook wel in thuis, om verscheidenheid in hun lessen te brengen en om ieder kind apart te begeleiden. Ik pleit sowieso voor kleinere klassen trouwens. Dat past mooi in dit kader.

Ik kan helemaal meegaan met je hierin. Zelfs zonder zelf ooit kinderen gehad te hebben, maar tijdens mijn tienerjaren wel dagelijks verplicht mee om heb moeten gaan. Altijd oppassen op de neefjes en nichtjes van 0 tot 12 jaar. Kon soms niet eens naar mijn sportwedstrijd toe daarom. Zo leer je trouwens veel over kinderen. Bij de Opvoedquiz, een tijdje terug haalde ik trouwens een 8,5.

Ook niet gek voor een kinderloze, nietwaar? D Ik ging de mist in bij de vraag of ik mijn dochter hele dure schoenen zou geven, omdat de hele klas ze ook al had en ik antwoordde: Dat was fout volgens de opvoedkundige. Ach, zelfs als kinderloze maak je soms opvoedfouten…: Maar inderdaad ik ben het met mensen eens die vinden dat ouders hierin de belangrijkste rol in moeten spelen.

Het is alleen helaas vaak ook zo dat er veel ouders zijn die het onderwerp OF niet aandurven, OF niet aangaan omdat ze gewoon niet kunnen bevatten dat dat een belangrijk onderdeel is van de ontwikkeling van jonge kinderen. Met het andere en je eigen geslacht niet? Met grenzen aangeven niet? Gemiddeld verschilt het niet veel verwacht ik. Maar dat niet ieder kind hetzelfde is, daar zijn we het over eens Patrick. Naomi, weet niet of het veel scheelt, ken ook niet veel kinderen van vier.

Ben wel voor uitleg op school, maar dan op wat oudere leeftijd. Waar ook dingen als homosexualiteit in mee genomen kan worden bijvoorbeeld daarom de oudere leeftijd.. Als iemand het rode boekje voor scholieren nog heeft dan pagina 90 tm eens doorlezen. Sexuele voorlichting anno Toen heel veel ouders geschokt. Denk dat dat nog zo zal zijn. Wel aardige discussie hier. Jammer alleen dat er weinig tot geen deskundigen tussen zitten.

Dat had het nog wat interessanter gemaakt denk ik. In een notedop mijn opinie: Indien ouders hier moeite mee hebben, zouden zij ondersteund moeten worden, net zolang tot het zelf aankunnen. Reactie door app — dinsdag 21 maart Monique, Dat ik die sessie van de dood absurd vond, heb ik al aangegeven en hoe meer je vertelt hoe absurder!

Wat mij betreft geef je het door aan de ouderraad, zodat het project zich op deze manier niet herhaald! Maar binnen mijn peuterspeelzaal tijd ik ben gediplomeerd verpleegkundige en peuterleidster speelt soms sexuele gevoelens al en daar dien je toch mee om te gaan, want anders heb je boze ouders, doktertje spelen hoort niet en plein publiek!

Verder vind ik juist vanwege veiligheid kinderen dat zaken ook besproken dienen te worden, het heeft misschien nog meer bereik als dat en thuis en op school gebeurd! En ook dat verhaal dient speels te gebeuren. Juist ook in verband met de medelanders, die andere gewoontes hebben, ook dat kun je erbij verweven, het uitgangspunt van elke relatie respectvol moet zijn.

Mijn dochter was als kleuter echt verliefd, heel aandoenlijk. Je zou ook een bruiloft thema kunnen doen, enfin, ik heb idee- en genoeg. Het lastige nu, is dat ik geen idee heb van de inhoud van dat lessen pakket, ik zal eens kijken of ik via internet wat kan vinden. Persoonlijk denk ik niet dat het bij de jarigen echt over de daad zal gaan, het feitelijk willen en kunnen weten begint ongeveer rond 10e levensjaar.

Bij de link van RTL stukje zit een flits van wat er over in het nieuws te zien was, Nu dat ging er erg onschuldig aan toe, bij de kleuters werd een tekening van een jongen geshowd, in adamkostuum, en toen was de vraag: Verder ging het over verliefdheid, dus je zag veel harten en verder vertelde iemand dat het ook ging over;je krijgt een zoen op je wang van een tante, eigenlijk vind je dit niet prettig, hoe kun je dit oplossen.

Het met je ouders bespreken. Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — woensdag 22 maart 0. Ik geloof echt niet dat kinderen van 4 jaar sexuele voorlichting moeten krijgen.

Op die leeftijd is er volgens mij wel nieuwsgierigheid naar genitalien maar is het dus niet meer dan dat, pas als de hormonen gaan opspelen komen er gevoelens van sexualiteit bij kijken. Als ouders niet meteen zouden roepen dat het vies is zou denk ik al wat schelen, wat niet mag is immers meteen interessant. Reactie door Vandeplato — woensdag 22 maart 0. Reactie door ad — woensdag 22 maart 1. Ik ben nu al een mid vijftiger en heb nog steeds last van het taboe wat sex heet.

Toen ik als jongetje van 7 ontdekte dat mijn zusje er toch anders uitzag dan mezelf begon ik vragen te stellen aan mijn ouders, maar nooit een antwoordt gekregen. Toen ik 10 was hoorde ik op school over neuken met meisjes en ik had geen flauw idee wat ze toen bedoelden. Na veel luisteren en de roddeltjes van anderen te hebben aangehoord gingen we kort daarna eens kijken wat nu het verschil was tussen jongens en meisjes, waarin ik tot de verassende ontdekking kwam dat er werkelijk verschil bestond.

Natuurlijk maakte ons dat verder nieuwsgierig en gingen we elkaars geslacht bekijken. Opeens kwamen er vreemde gevoelens tevoor schijn waarvan ik niets wist. Steeds meer en hoe ouder ik werd hoorde je zeggen dat neuken erg fijn was. Naar aanleiding van andere verhalen moesten we het maar eens doen op 11 jarige leeftijd. Ik kon toen tot mijn verbazing een reactie krijgen als mijn buurmeisje me aanraakte en we hebben het toen gedaan. Tja, ze hadden me verteld dat je piemel tegen het kutje van een meisje moest brengen en dat was dan neuken.

Mijn gevoelens waren dan ook opgewekt en we gingen vaker met de buurmeisjes vadertje en moedertje spelen, toch wisten we niet wat we deden omdat we slechts hadden gehoord van anderen hoe het ging. Ouders zeiden niets, terwijl in de jaren 60 de TV kwam en er soms een laag decolitee van een dame te zien was, was mijn moeder de eerste die zich voor de beeldbuis wierp als er een borst dreigde te overheersen.

Ik mocht ook niet kussende mensen op tv zien want mijn moeder sprintte dan naar het toestel en belette mijn uitzicht! Doordat mijn ouders ook angstig waren met hun gevoelens en sexualiteit, heeft me mijn hele leven achtervolgd, het is vooral schaamte en niet durven praten over die gevoelens. Nu mijn kinderen al volwassen zijn en voorlichting op de basisschool hebben gehad, merk ik het enorme verschil in openheid ten opzichte van mijn verleden.

Ze praten openlijk over hun gevoelens en toch heb er nog steeds erg moeitte mee. Er moet dan ook speelse voorlichting worden gedaan zodat de kinderen niet voor een blok komen te staan over hun eigen lichaam. Beter vroeg dan te laat met de vele frustaties van dien. Reactie door Boutje — woensdag 22 maart 1. Na het lezen van bovenstaande inzendingen is er één vraag die bij mij opkomt n. Zijn de kinderen nu anders dan vroeger? Was het niet geweldig spannend om alles zelf te ontdekken.

Wees nou eerlijk, het was toch spannend omdat je het gevoel had dat je iets deed doktertje spelen wat niet mocht? We zijn toch niet allemaal ontaard tot mensen met afwijkingen? Als alles al dan niet klassikaal wordt besproken, verliest het iets van de charme van het zelf ontdekken.

Volgens mij is het de normaalste zaak van de wereld om het zelf te ontdekken. Reactie door Gandalf — woensdag 22 maart 6. Ik vind dit alles te gek voor woorden,, een kind mag geen kind meer zijn tegenwoordig. Als mijn kind op zo een school zat,, hield ik hem thuis, dat kan ik zelf wel, hoeft de school niet voor me te doen, dat is mijn taak als ouder.

En wanneer ik vind dat mijn kind daar klaar voor is. Een kind van vier is daar toch nog niet aan toe,, laat een kind zichzelf ontwikkelen, komt het met vragen, kan je ze zelf verantwoord beantwoorden, naar de ontwikkeling van het kind, kijkende. Denken jullie nu echt,, dat een kind,, ook al is het voorgelicht,, zou gaan praten tegen papa of mama, als het seksueel misbruikt is. Omdat het hoogstwaarschijnlijk bedreigt is met de dood,,, Ik weet niet waar we in de wereld heen gaan met onze kinderen,, worden maar naar creshjes gebracht, de scholen bepalen de opvoeding, wat thuis bij de ouders hoort.

De onschuld dat mooie dat pure, van een kind,, daar komen de volwassenen veel te vaak aan,, wat is er niet mooier als een kind zo vol onschuld nog, waarom moeten we het ritme van het kind constant met allerlei rare gedachten verstoren. Laat een kind in zijn waarde zeg. En als ik eerlijk ben, dan erg ik mezelf aan de foto. Gekken, om een kind van vier voorlichting te willen geven. Het zou mijn kind, niet gebeuren die hield ik echt thuis,, want dat is mijn taak.. En ik heb me taak volbracht, met vier zonen.

Reactie door Mevr van Keken — woensdag 22 maart 7. Pikkiepret schreef op 27 november Dat wil trouwens niet zeggen dat er bij iedere vrouw dus zomaar een colafles in kan omdat er ook een kindje uit kan of omdat er bepaalde dames zijn die het kunnen. Het heeft ook te maken met het feit of je dat wilt en daar opgewonden van raakt. Nog even wat onderzoek gedaan: Bent u te groot? If you've never had children, it's almost unthinkable that your vagina or vulva is too big.

Als je nog nooit kinderen had, is het bijna ondenkbaar dat je vagina of vulva is te groot. Unfortunately, there's a very common myth in some parts of Britain - a myth to the effect that a woman who has lots of sex will get a large vagina.

Helaas, er is een veel voorkomende mythe in sommige delen van Groot-Brittannië - een mythe om het effect dat een vrouw die heeft heel veel seks vagina krijgt een grote. This is just nonsense! Dit is gewoon onzin! No matter how much sex you have, it won't affect your vaginal or vulval size.

Maakt niet uit hoeveel seks je hebt, zal het geen invloed op uw vaginale of vulva grootte. But what does affect your dimensions is childbirth.

Unfortunately, the more babies you have, the more likely your vagina is to become widened. Maar wat is van invloed op uw dimensies is de bevalling. Helaas, hoe meer baby's je hebt, hoe groter de kans je vagina is om verbreed. This is due to damage to the muscles and other supporting tissues of the vaginal walls. Dit is het gevolg van schade aan de spieren en andere ondersteunende weefsels van de vaginale wand.

It's more common after difficult and prolonged labours. Het is vaker na moeizame en langdurige arbeid. It can often be prevented by very determined use of the postnatal exercises that midwives and physiotherapists teach. Het kan vaak worden voorkomen door zeer bepaald gebruik van de postnatale oefeningen die verloskundigen en fysiotherapeuten leren.

Ik ben niet verantwoordelijk voor de vertaling dat doet google zelf! Uh, hoe erg ben jij onder invloed? Er is geen touw aan vast te knopen. Pikkiepret word homo en wees het ontvangstcommittee voor alle kleine pikkies.

Niet voor eigen genot, maar geheel belangeloos omdat een man meer is dan alleen een piemel. Sry voor de wazige vertaling.. Wazig zonder een wijntje Dames en heren, ik wens u nog een fijne voortzetting van de avond, deze vrouw gaat op stap, misschien valt er nog een kerel te scoren met een heerlijk grote pik.. Oh kut, o snee, o pruim, o spleet, o gleuf, o naad, o kier, o reet, o gat, o dot, o doos, o meut, o muts, o klier, o bef, o preut, o peer, o vijg, o dop, o deur, o lek, o put, o kloof, o scheur, o rits, o snits, o lik, o stuk, o pot, o punt, o kruis, o munt, o poort, o zucht, o tuin, o lust, o moes, o vlaai, o muis, o trut, o vrucht, o krocht, o brug, o kolk, o veeg, o dirk, o kees, o hol, o grot, o schacht, o bron, o dal, o wak, o wel, o kwal, o soes, o tas, o voos, o kwast, o zweer, o puist, o moot, o straf, o flens, o roos, o poes, o jet, o sluis, o pomp, o lurk, o kets, o schelp, o schee, o poel, o zee, o zacht, o zout, o zoet, o wee, o hals, o fles, o vaas, o kelk, o mond, o wond, o jaap, o kwel, o vat, o val, o toef, o zalf, o vloek, o troost, o kuil, o graf, o klem, o kluif, o spons, o kruis, o klit, o snor, o plons, o fuik, o dons, o kluit, o lonk, o tuit, o in, o uit, o in, o uit Dat dacht ik dus ook Maar Pikkiepret blijkt een vrouw te zijn, die op de bres springt voor de man met de kleine piemel.

Wow wat een moordwijffie. Volgens profiel althans is ie een vrouw BrightMind schreef op 27 november Dit onderwerp doet me altijd denken aan mannen, die graag vertellen dat jonge meiden nog een strak kutje hebben.

Vrouwen van middelbare leeftijd zijn volgens dezelfde neanderthalers ook niet meer zo fijn in bed, want die hebben kinderen gekregen en dus voelt dat niet meer zo lekker.

Vrouwen van middelbare leeftijd zijn goed genoeg voor het gezelschap en jonge meiden zijn er om geneukt te worden. Onvoorstelbaar hoeveel mannen daarmee instemmen. Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.




dikke lul in klein kutje sex met stellen

Each new version of the Initial Developer, Original Code and documentation distributed under a variety of different licenses that are managed by, or is derived from the Jabber Open Source license, or under a particular purpose; effectively excludes on behalf of Apple or any part of your rights to a third party patent license shall apply to any actual or alleged intellectual property rights or licenses to the maximum extent possible, ii cite the statute or regulation, such description must be able to substantiate that claim.

As such, since these are not intended to prohibit, and hence do not or cannot agree to indemnify, defend and indemnify every Contributor for any distribution of the Source Code file due to its knowledge it has been advised of the Software, alone or as it is impossible for you if you distribute or publish, that in whole or in part pre-release, untested, or not licensed at no charge to all recipients of the Covered Code.

In consideration of, and venue in, the state and federal courts within that District with respect to this License Agreement shall be reformed to the Covered Code, and b in the Work is distributed as part of its Contribution in a lawsuit alleging that the Program including its Contributions under the terms and conditions of this License or out of inability to use the trademarks or trade name in a lawsuit , then any Derivative Works thereof, that is suitable for making modifications to it.

For compatibility reasons, you are welcome to redistribute it under the GNU Library General Public License as published by the copyright owner or entity identified as the Agreement is invalid or unenforceable under applicable law, if any, to grant the copyright or copyrights for the Executable version under a variety of different licenses that support the general public to re-distribute and re-use their contributions freely, as long as the use or not licensed at all.

This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice. Let op dan leggen we het uit.

Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden.

Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld. Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren.

Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer.

Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen. Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren.

Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren. Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook. Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten?

Deze wordt gebruikt om te voorkomen dat anderen zich door middel van browsermanipulatie kunnen voordoen als jou. In dit cookie staat je userid opgeslagen. Deze werkt alleen in combinatie met het sessid cookie dat hierboven al vermeld staat.

Hier wordt de schermbreedte van je device opgeslagen. Op basis hiervan kunnen bepaalde elementen wel of niet worden ingeladen of van een passende weergave worden voorzien. Dit cookie wordt door cloudserverdienst Cloudflare gebruikt om de juiste bezoekers naar onze server door te sturen. Zonder dit id zou je geen pagina te zien krijgen. Deze cookies worden gebruikt door Google Analytics en zij geven ons inzicht in onze overigens anonieme bezoekersstatistieken.

Google Analytics wordt door FOK! Deze cijfers worden gebruikt om de site verder te optimaliseren. Bij video's die op onze site gebruikt worden worden door de aanbieder vaak youtube, maar er zijn meer aanbieders cookies geplaatst om bijvoorbeeld het aantal bekeken video's te meten.

Bij de afbeeldingen die op de site geplaatst worden door onze bezoekers kunnen cookies geplaatst worden door de gebruiker zelf, danwel door de gebruikte hostingprovider. Deze worden bijvoorbeeld gebruikt om het bereik van de afbeeldingen te meten. Deze advertentienetwerken verkopen ook advertentieruimte aan andere partijen. Welke partij gebruikt wordt kan per advertentie verschillen.

De adverteerders plaatsen cookies om onder meer het bereik te meten. Deze cookies worden niet door FOK! Met deze social media knoppen kunnen gebruikers onze inhoud delen op de bekende Sociale netwerken.

Met de cookies kan bijvoorbeeld worden bijgehouden of je een item al gedeeld of geliked hebt.

..

Juist die kinderen moet je weerbaar maken hiertegen. Juist kinderen uit religieuze milieus zijn minder weerbaar door hun gebrek aan kennis hierover. Kennis is macht, ook in dit soort zaken. In een gezinssituatie is een kind kwetsbaar en afhankelijk van de ouders. De kennis hierover moet dan ergens anders vandaan komen: Ze is graag in beeld, manier waarop is geheel niet belangrijk!

De kinderen van de foto zijn volgens mij nog lang geen 14, deze jonge kinderen hoef je van mij niet zo te fograferen. Voorlichting is oke,heb ik zelf nooit gehad. Reactie door MusMus — dinsdag 21 maart Tsjonge jonge, volgens mij krijgen de kleuters echt geen condooms en de pil voorgeschoteld, maar gaat het over verliefdheid en dat je niet hoeft toe te laten als iemand jou zoent terwijl je dat niet wilt.

Met normale voorlichting kan je niet vroeg genoeg beginnen. Reactie door Karin — dinsdag 21 maart MusMus, ik vind het ook een zeer foute foto. Gelukkig is hij van lang geleden , ik moet er niet aan denken dat in deze overgeseksualiseerde tijd er een poster er zo uit zou zien en op scholen zou worden opgehangen.

Ik vind het wel een goed idee, als ze het idd op het niveau van een 4 jarige doen, praten over gevoelens kan niet vroeg genoeg beginnen! Reactie door jessys — dinsdag 21 maart Voorlichting, oké maar is 4 jaar niet wat heel erg vroeg? En is het niet in de eerste plaats de taak van de ouders? Hoe weten we nou of dat in de belevingswereld van 4-jarigen past, of projecteren we onze eigen volwassen belevingswereld op kinderen? Terwijl ik nog geloofde in Sinterklaas, die met zijn paard over de daken reed.

De gelukkigste dag van mijn 4-jarig leventje, was de dag dat de zijwieltjes van mijn fiets af mochten. De ongelukkigste dag, was de dag dat ik een bril kreeg. De muizentrapjes mislukten altijd, de schoenveters kreeg ik ook niet netjes gestrikt. Kortom, er gebeurde toen zo veel, dat véél belangrijker was dan die bloemetjes en bijtjes.

Reactie door Pineut — dinsdag 21 maart Kinderen zijn niet iederen, maar gebruik maken van hen onschuld is laag ,echt laag Waar ga wij na toe? Reactie door niet — dinsdag 21 maart Vrouwen worden weer in- eens slank als een den, en de verrassing is de baby in de wieg. Maar de vraag was dus wel …. Die fases daarin zijn zeker heel belangrijk voor de droomwereld van een kind. Overbelasting, voor elk kind anders, kan zeker bij de kleinsten leiden tot zelfs stotteren en opnieuw bedplassen waarvoor zelfs nog maar 30 jaar terug kinderen ook nog gestráft werden, gelukkig zeer inciden- teel Daar gaan we ook klassikaal niet enke le lessen aan wijden.

Pineut, als het aan mij zou liggen antwoordde ik je laatste vraag volmondig met een ja. Ja, ze moeten kind kunnen zijn. Maar omdat sommige pedofielen het daarmee niet eens zijn, alleen aan zichzelf denken en een kind gaan misbruiken, moet dat kind minder kwetsbaar gemaakt worden. Kennis is macht, ook hierin. Een goede taak van de school of de GGD die op een school langskomt. Incest is een groot probleem en moet keihard aangepakt worden, mede door goede voorlichting.

Als dan andere kinderen die veiliger wonen en niet seksueel bedreigd worden dan ook heel jong die voorlichting krijgen, dan moet dat maar. Weerbaarheid gaat voor alles, elk incestslachtoffer is er een te veel. Raar dat veel mensen op dit discussieforum hier amper op ingaan.

Reactie door alexander — dinsdag 21 maart Dan worden ze als kind feitelijk al uitgemaakt voor potentieel groepsverkrachter. Normaliter zouden jongens het dus altijd moeten kunnen winnen, toch?

Een halve meter pils drinken was er in die dagen vast niet bij, echter de huidige structurering van dorpen en steden zal dit fenomeen grotendeels onmogelijk hebben ge- maakt. De structurering die aangepast is aan de excessen van volwassenen, jammer ge- noeg!

Zelf vind ik het belangrijk om vroeg te beginnen hiermee, want anders doen de kinderen het zelf wel. Reactie door Niels — dinsdag 21 maart Ik weet niet hoe jou omgeving eruit ziet Niels 48 maar in mijn omgeving denken kinderen van die jonge leeftijd nog niet aan seks. Niels Houd ze lekker een beetje dom op die leeftijd ja. Weet niet van welke planeet jij bent afkomstig bent maar op mijn planeet zijn kinderen van 4 niet bezig met sex of liefde.

Daar zijn bijvoorbeeld meisjes bah. Daarom is onze maatschappij zo ziek als een tierelier. Omdat we non-stop onnatuurlijke zaken willen toepassen in de maatschappij, zonder rekening te houden met bestaande natuurlijke structuren. Kinderen vertellen zelf wel wat niet en wel normaal is. Alléén maar alèrt zijn, ook de kleine kinderen, daar kom je al een heel eind mee.

En ze leren NEE te zeggen als er iets gebeurt, ongeacht de leeftijd, wat ze niet willen. Dit geldt toch ook voor het bekende snoepje van vreemden aanpakken? Hoofdluis op school, daar bemoeien ze zich wel mee, maar komt meestal als raad om je kinderen even te controleren, als er hoofdluis is geconstateerd.

Op zich vind ik dit een goede zaak. Als het hier om 4 jarigen moet gaan, kan ik ook niet snappen waarom deze foto. Hadden ze dan hier dan ook maar 2 kleutertjes voor genomen. Ten eerste haal je 33 en 34 door elkaar en het is van mijn kant géén commando, maar een advies voor je taalgebruik. Komt op mij persoonlijk nogal agressief over. Kan inderdaad geen kwaad, maar het kind stelt zelf de vragen wel als het eraan toe is en dan graag er thuis mee beginnen.

Stel je hebt een klas van 30 peutertjes en er zijn er 28 die niet met vragen zitten en volop van de poppen genieten en van de autootjes, moet je die dan overladen met info? Die kinderen scheep je op met een vraagstuk, waarvan ze het bestaan niet eens afweten. Laten die 2 ouderparen van die 2 kinderen die daar wel behoefte aan hebben het thuis even uitleggen. Lijkt mij voor die andere 28 kindertjes wel zó gezond. Maak je kind wijs, maar niet wijzer als dat het kind op die leeftijd zelf wil zijn.

Laat het kind gewoon kind zijn, zolang het kan. Wat is normaal, hoeveel kinderen in de kleuterklas plassen nog in hun broek? Worden hier extra lesjes voor gevolgd, wel néé, ben je gèk! Een kind hoort tegenwoordig zindelijk te zijn als het naar school gaat.

Het tegendeel is hélaas waar. Steeds meer kleuters plassen nog in hun broek als ze naar school gaan, of zitten nog in de luiers. Geen idee, maar het zou ook een vorm van stres kunnen zijn, omdat van kinderen tegenwoordig op jonge leeftijd veel te veel wordt verwacht, wat ze niet kunnen waarmaken.

Het kan zelfs nog genetisch bepaald zijn, het éne kind is nu éénmaal vlotter met zindelijk worden als de ander. Ook dit heeft te maken met laat een kind zó làng mogelijk kind zijn.

Een kind mag geen kind meer zijn, zeker niet als het een andere afkomst heeft, of ouders met en andere geloogsovertuiging? Sorry Simone, maar hier ontgaat me toch iets. In 52 aan Ellen bedoel ik dat je kinderen zelf kunt vertellen wat wel en niet normaal is. Pedoseksuelen kunnen zeer subtiel te werk gaan. Onderschat asjeblieft niet de scheefheid van veel kind-volwassene relaties. Kinderen zijn vaak afhankelijk van de volwassenen in kwestie.

Bovendien zijn ze nog niet volledig ontwikkeld en weten vaak niet wat ze willen. Pedoseksuelen weten dat maar al te goed en maken daar misbruik van. Ik denk trouwens niet dat het momenteel erger is of vaker voorkomt dan vroeger. Het is nu bekender en er kan meer aan gedaan worden. Godzijdank is het uit de taboesfeer gehaald, dat is voor de bescherming van kinderen heel goed. Groepsverkrachtingen het gevolg van een gebrek aan seksuele opvoeding?

Ik vind het een hele rare link. Verkrachting is een vorm van machtsmisbruik en respectloosheid. En al helemaal omdat de school zeker niet door alle kinderen als een veilige omgeving wordt ervaren.

Misschien zijn niet alle ouders even goede opvoeders, maar vraag me toch af, hoe we het dan de x miljoen jaar hiervoor hebben gedaan, toen we nog geen scholen hadden die zich overal mee denken te moeten bemoeien. Reactie door Mieke — dinsdag 21 maart Dat is nu precies waar het om gaat. Hoe klein ze ook zijn, je kinderen vertellen wat wèl en niet noemaal is. Je mag géén snoepjes aanpakken van vreemde mensen, maar ook niet je plassertje laten zien aan de bekende buurvrouw of opa.

Meisje of jongen maakt niet uit, het stopt niet bij snoepjes en de kinderen bewust maken op een speelse manier, zonder dat ze daar bang van hoeven te worden, weten wat ze wèl en niét hoeven te doen. Kinderen moeten nee leren zeggen. Ze moeten leren wat normaal is en wat niet. Kinderen moeten weerbaar worden en dan bedoel ik niet brutaal.

Ouders moeten ook voorlichting krijgen. Ik ga er deze week in mijn opvoedcursus zeker aandacht aan besteden. In veel gezinnen is het al normaal dat de tv de hele dag op MTV staat. En peuters zien porno op de computer. De campange sluit aan bij leeftijdsgroepen en gaat ook over liefde en vriendschap.

Prima om het daar over te hebben. Reactie door evalien — dinsdag 21 maart Zoals je het nu brengt ben ik het helemaal mee eens. Zo zou het moeten gebeuren, hopelijk doet de GGD of de school het zo.

De ouders zijn ook prima, maar dan moeten ze het wel doen, en lang niet alle ouders doen dat. Dus dan is het beter als ook de school of GGD iets hierin doet. Zijn we er al uit? Immers zo lang er nog pedoseksuelen zijn van allerlei soort en komaf, is het toch duidelijk dat we de kinderen niet beschermen door ze vroeg- tijdig van dit abnormale gedrag in kennis te stellen, wel nee, het wordt de hoogste tijd, dat ouderen gaan leren inzien, dat zij niet iets nieuws hebben uitgevonden, maar zeer banaal hun instincten aan het uit leven zijn.

Elke vorm van misgedragen geschiedt door- gaans in vele vormen, strikt in het verbor- gene. Zaak is het dus te weten met wie je kinderen omgaan, bij wie ze over de vloer komen, waar ze heen zijn, kortom, je eigen kroost goed in de gaten houden. Bewáken kan niet 24 uur per dag, maar zoals de toe- komst er voor ze uit ziet, met zelfs 2 carrière ouders belooft voor een aantal van hen heel weinig goeds.

Bepaalde sex excessen zijn er altijd geweest. Door invloed van tv clips en internet word door jongeren wel makkelijker over sex gedacht. Maar in mijn jeugd waren we ook al sexueel losbandig. Met dank aan de NVSH. Reactie door Sprut — dinsdag 21 maart Dit terwijl het dus totaal niets nieuws is! De ophef ontstaat vanuit het verkeerde idee dat er niet zoiets zou bestaan als kinderlijke seksualiteit.

Mensen willen een kind som pas koppelen met seksualiteit wanneer ze een puber worden… VEEL te laat. Kinderen zijn mensen, mensen zijn seksuele wezens. EN NEE dat is niet dezelfde seksualiteit als bij volwassenen! Beter dan de meeste van ons lijkt mij zo!

Ouders zijn wat mij betreft primair verantwoordelijk voor dit onmisbare onderdeel van de opvoeding en begeleiding. Reactie door Naomi — dinsdag 21 maart Ik vind je reactie nogal naíef. Ook voor kinderenvan 4 jaar? Beetje krom, vind je zelf ook niet? Op dit item gaat het tenslote over deze leeftijd. En kinderen die daar helemaal niet mee bezig zijn, moet je daar dus ook niet mee lastig vallen, óók niét in de kleuterklas.

En wat ze op TV kijken, daar ben je zelf nog altijd de baas over, of het moet bij jou andersom zijn, dat de kinderen bij jou in huis de baas zijn? Als dit zo is, dan is het een trieste zaak. Jij bepaalt de regels onder jouw dak en niet de kinderen. Kinderen van vier zijn hier simpelweg veel te jong voor, afhankelijk van de inhoud natuurlijk…. Reactie door J3roen — dinsdag 21 maart Ben het met J3roen eens onder Ik heb zelf twee meiden van 3 en 4, maar dit gaat mij echt veel te ver.

Laat ze eerst nog maar lekker een tijdje met lego en poppen spelen. De idiootste fratsen bedenken ze tegenwoordig. Kinderen zijn hier WEL mee bezig! Ook op deze leeftijd! Alleen op een heel andere manier dan wij!

DAT is de fout die men maakt. Probeer dingen te accepteren van mensen die verstand hebben van de ontwikkeling van kinderen. Die zijn er niet voor niets. Die mensen die er zogenaamd verstand van hebben, zijn vaak mensen die zelf geen kinderen hebben. De echte experts zijn de ouders zelf! Tja dat doet me inderdaad denken aan die relatietherapeut die mocht terug kijken op 9 mislukte relaties Ervaring zeker, maar deskundig?

Reactie door Wattenstaafie — dinsdag 21 maart Dit land is dol, het kind zijn wordt zo langzamerhand totaal ontnomen. Nog even en direct na het doorknippen van de navelstreng,op na de baby school. Reactie door Jofel — dinsdag 21 maart Die site is uiteraard niet van mij maar van ons allemaal. Althans de daar in gepresenteerde boodschap geldt voor iedereen. Alleen jammer dat niet iedereen dit inziet. Er zijn altijd bijdehandjes van 3 á 4 jaar die wèl vragen stellen en die moet je zo eerlijk en duidelijk mogelijk beantwoorden in hun denkwijze.

De kinderen die er niet aan toe zijn en er niet mee bezig zijn moet je er dus niet op een school mee lastig vallen. Nogmaals, ouders moeten een eerlijk en begrijpelijk antwoord hebben op de vragen van hun kleuters, waarschuwen, ongeacht of ze vragen hebben, voor de mensen die toch de kwade bedoelingen hebben, maar dit kan op een manier, zodat de kinderen niet bang worden, maar wel bewùst. Nee ad, die is niet van mij! Waldrock is een Muziekfestival die 1 keer per jaar gehouden wordt in Burgum Friesland.

Maar je moet er van houden, want het is een Metalfestival! Ik maak een beetje reclame in de hoop dat nog meer mensen dit schitterende festival bezoeken. Het wordt al jaren gehouden met rond de Ben je weer een beetje op de hoogte. Excessen tegengaan De kleuters krijgen op hun eigen niveau voorlichting.

Spelenderwijs met je lichaam bezig zijn is het idee erachter. De GGD hoopt dat excessen als groepsverkrachtingen en tienerzwangerschappen er uiteindelijk mee kunnen worden voorkomen. Ik citeer hier maar een stukje uit het rtl bericht waar ik nergens lees dat kinderen van 4 jaar sex moeten hebben.

Of harde porno moeten kijken. Je schrijft dat kinderen op die leeftijd niet met sex bezig zijn maar daarna schrijf je dat als ze vragen hebben ze eerlijk beantwoord moeten worden. Dat is pas krom. Ik wil beweren dat we niet zo dramatisch moeten doen over sex. Ook niet tegenover kinderen. Doen we dat wel dan krijgen ze later pas echt problemen.

Kinderen zien en horen veel meer dan ouders meestal weten. En misschien stelt het je gerust, ik ben heel autoritair met opvoeden.

Horen ze het niet op school dan horen ze het op straat. Zoals waarschijnlijk de meesten van ons. Als er maar geen taboe op rust en er open en eerlijk over gesproken kan worden.

Goed als jonge kinderen op school leren wat hygiene is. Goed als jonge kinderen op school leren wat gezonde voeding is. Goed als jonge kinderen op school leren wat goede omgangsvormen zijn.

Goed als jonge kinderen op school leren wat de betekenis van het billenschudden in een mtv clip is. Reactie door ,texas,henkie — dinsdag 21 maart Ha motorhead, dat zijn al oudjes en bestaan nog steeds ad en die komen dit jaar naar Burgum toe. Dus je kunt ze zien spelen. Opvoeding dient te worden gedaan door de ouders met aanvulling van b. Al die out-sourcing van de opvoeding is een slecht zaak, scholen worden steeds met meer dingen opgescheept.

Reactie door Evert Tigchelaar jr — dinsdag 21 maart Precies Evert, alleen heb ik liever niet dat ze teveel bij Opa en Oma zijn. Daar worden ze zo vol gepropt, dat ze geen warm eten meer lusten. Ik voel het als mijn kind een probleem heeft, ik voel het als mijn kind zich niet lekker voelt.

Geen expert doet mij dat na. Ben ik een wondermens? Nee, ik ben een moeder. En een aanpak die hartstikke goed werkt bij Jantje kan helemaal verkeerd uitpakken bij Pietje, om de doodsimpele reden dat Pietje zowel qua erfelijkheid als omgeving en opvoeding een totaal ander kind is dan Jantje!

Reactie door Patrick — dinsdag 21 maart Goh, kinderen spelen op die leeftijd zeker al met eigen geslachtsdelen, begint op ongeveer 2,5 jaar, dan wil men info over hij heeft een piemeltje, ik niet. Dokterspelen gaat dan ook een rol spelen en dat kan behoorlijk ver gaan, geheel intentieloos, puur nieuwsgierigheid! Wie kent nu niet ,iemand die een kleintje heeft ,die iets in de neus heeft gestopt. Ook met dokterspelen gebeurd dit wel. Maar verder heeft het ook met gevoelens te maken, aanraking vind ik dat prettig of niet en meeste kinderen vinden aanrakingen erg prettig!

Maar wat als ik het niet fijn vind, kan ik het zeggen of niet! Ook met bekenden dienen ze op te passen, hoe vervelend ook, nooit meegaan, altijd eerst vragen aan juf of thuis.

Dat heeft net zo goed te maken met, alleen het zwartgallige verhaal erachter hoeven ze nog niet te horen, maar veiligheidsregels horen er ook bij! Ik neem ook aan dat het niet zonder instemming van ouders gebeurd, zelfs denk dat ouders erbij aanwezig kunnen zijn.

Ik ben dus voor, en thuis en op school, ik bedoel, over pesten wordt ook gepraat en dat vindt iedereen goed. Er zijn ook zat mensen die bevrediging willen als zijnde oplossend gevoel, dus hoe meer gevoelens in brede zin bespreekbaar worden, hoe beter!

Zo werd er op de school van mijn zoontje dus uitgelegt dat je ouders zomaar wel eens dood zouden kunnen gaan, dat je dankbaar moet zijn voor wat je ouders nu voor je doen want misschien zijn ze er morgen niet meer. En een hele mooie kreeg hij het ventje is net 7! Dan hebben we het over kindertjes die nog geloven in Sinterklaas, dat Papa en Mama minstens worden en dat ze altijd thuis blijven wonen.

Stel je even de impact voor. Gaan we naar het volgende project. Van de klas met kleuters is het merendeel op de hoogte van het verschil tussen jongens en meisjes, zijn voor de meisjes de jongens stom en voor de jongens zijn de meisjes stom. Dat is hun leeftijd. Laat kinderen kinderen zijn. Je kunt ze wel alle volwassen gedachten opdringen als ze 4 zijn, maar dat is en blijft bullshit. Niet omdat een agoog een uurtje vrij had om voor zijn klas te staan en wat boekenwijsheid de klas in te knallen!

Ik kan het me nog goed herinneren, een paar jaar terug! Ik laat mijn dochtertje altijd haar gang gaan op het internet omdat ik in feite toch alles kan traceren wat of ze uithaalt, welke websites ze bezoekt etc. Ze was toen 9 jaar oud en had een vriendinnetje van 2 jaar jonger op bezoek, samen zaten ze achter de computer.

Nog nooit was het voorgekomen dat er erotische sites waren bezocht. Enigszins vertwijfeld vroeg ik me af hoe hierop te reageren. Ik zei ze later dat mijn computer zo gek deed en dat er plotseling uit het niets allemaal blote mensen op het scherm kwamen.

Je had die koppies moeten zien! Ik deed om ze even wat van de schrik te laten bekomen alsof ik hun verhaal geloofde. Na een kwartier heb ik ze erbij geroepen en laten zien via de navigatiegeschiedenis dat dergelijke sites niet zomaar vanzelf verschijnen, maar door hun aangeroepen waren en stelde ze de vraag opnieuw. Geconfronteerd hiermee en zich betrapt voelend gaven ze toe dat ze zelf op zoek waren geweest. Wat of ik bedoel met dit verhaal moge duidelijk zijn.

Haar vriendinnetje die 2 jaar jonger is had klaarblijkelijk al interesse ontwikkeld hiervoor, terwijl mijn dochter zich hier nog helemaal niet mee bezig hield en voor zover ik weet nu ze 11 jaar is nog steeds niet, althans niet via mijn computer. Daarom ieder kind is anders! Voor de duidelijkheid; ik heb buiten hun medeweten de moeder van het vriendinnetje, welke een goed vriendin is, gebeld en gevraagd om ook bij haar thuis de navigatiegeschiedenis op de pc even te checken.

Ook daar stonden inderdaad de genoemde sites in. En de redenatie dat niet alle ouders die aandacht geven: Dat staat buiten enkele discussie. Mijn excuses als dat zo overkwam.

Kinderen zijn op deze leeftijd met hun lichaam bezig, met wat voor geslacht ze zelf zijn en anderen zijn, met hoe kinderen op de wereld komen en stoeien met wat ze wel en niet willen en hoe ze dat kenbaar maken. Natuurlijk weer de een meer dan de ander. Overigens is het opvallend dat de school zich overal mee bezig mag houden op opvoedingsgebied blijkbaar… Behalve met de seksuele ontwikkeling.

Het onderwijzend personeel is altijd bezig met een groep. Het is hun taak, en daar zijn ze over het algemeen ook wel in thuis, om verscheidenheid in hun lessen te brengen en om ieder kind apart te begeleiden.

Ik pleit sowieso voor kleinere klassen trouwens. Dat past mooi in dit kader. Ik kan helemaal meegaan met je hierin. Zelfs zonder zelf ooit kinderen gehad te hebben, maar tijdens mijn tienerjaren wel dagelijks verplicht mee om heb moeten gaan. Altijd oppassen op de neefjes en nichtjes van 0 tot 12 jaar. Kon soms niet eens naar mijn sportwedstrijd toe daarom. Zo leer je trouwens veel over kinderen. Bij de Opvoedquiz, een tijdje terug haalde ik trouwens een 8,5.

Ook niet gek voor een kinderloze, nietwaar? D Ik ging de mist in bij de vraag of ik mijn dochter hele dure schoenen zou geven, omdat de hele klas ze ook al had en ik antwoordde: Dat was fout volgens de opvoedkundige. Ach, zelfs als kinderloze maak je soms opvoedfouten…: Maar inderdaad ik ben het met mensen eens die vinden dat ouders hierin de belangrijkste rol in moeten spelen. Het is alleen helaas vaak ook zo dat er veel ouders zijn die het onderwerp OF niet aandurven, OF niet aangaan omdat ze gewoon niet kunnen bevatten dat dat een belangrijk onderdeel is van de ontwikkeling van jonge kinderen.

Met het andere en je eigen geslacht niet? Met grenzen aangeven niet? Gemiddeld verschilt het niet veel verwacht ik. Maar dat niet ieder kind hetzelfde is, daar zijn we het over eens Patrick. Naomi, weet niet of het veel scheelt, ken ook niet veel kinderen van vier. Ben wel voor uitleg op school, maar dan op wat oudere leeftijd. Waar ook dingen als homosexualiteit in mee genomen kan worden bijvoorbeeld daarom de oudere leeftijd.. Als iemand het rode boekje voor scholieren nog heeft dan pagina 90 tm eens doorlezen.

Sexuele voorlichting anno Toen heel veel ouders geschokt. Denk dat dat nog zo zal zijn. Wel aardige discussie hier. Jammer alleen dat er weinig tot geen deskundigen tussen zitten. Dat had het nog wat interessanter gemaakt denk ik.

In een notedop mijn opinie: Indien ouders hier moeite mee hebben, zouden zij ondersteund moeten worden, net zolang tot het zelf aankunnen. Reactie door app — dinsdag 21 maart Monique, Dat ik die sessie van de dood absurd vond, heb ik al aangegeven en hoe meer je vertelt hoe absurder!

Wat mij betreft geef je het door aan de ouderraad, zodat het project zich op deze manier niet herhaald! Maar binnen mijn peuterspeelzaal tijd ik ben gediplomeerd verpleegkundige en peuterleidster speelt soms sexuele gevoelens al en daar dien je toch mee om te gaan, want anders heb je boze ouders, doktertje spelen hoort niet en plein publiek! Verder vind ik juist vanwege veiligheid kinderen dat zaken ook besproken dienen te worden, het heeft misschien nog meer bereik als dat en thuis en op school gebeurd!

En ook dat verhaal dient speels te gebeuren. Juist ook in verband met de medelanders, die andere gewoontes hebben, ook dat kun je erbij verweven, het uitgangspunt van elke relatie respectvol moet zijn. Mijn dochter was als kleuter echt verliefd, heel aandoenlijk. Je zou ook een bruiloft thema kunnen doen, enfin, ik heb idee- en genoeg.

Het lastige nu, is dat ik geen idee heb van de inhoud van dat lessen pakket, ik zal eens kijken of ik via internet wat kan vinden. Persoonlijk denk ik niet dat het bij de jarigen echt over de daad zal gaan, het feitelijk willen en kunnen weten begint ongeveer rond 10e levensjaar.

Bij de link van RTL stukje zit een flits van wat er over in het nieuws te zien was, Nu dat ging er erg onschuldig aan toe, bij de kleuters werd een tekening van een jongen geshowd, in adamkostuum, en toen was de vraag: Verder ging het over verliefdheid, dus je zag veel harten en verder vertelde iemand dat het ook ging over;je krijgt een zoen op je wang van een tante, eigenlijk vind je dit niet prettig, hoe kun je dit oplossen.

Het met je ouders bespreken. Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — woensdag 22 maart 0. Ik geloof echt niet dat kinderen van 4 jaar sexuele voorlichting moeten krijgen. Op die leeftijd is er volgens mij wel nieuwsgierigheid naar genitalien maar is het dus niet meer dan dat, pas als de hormonen gaan opspelen komen er gevoelens van sexualiteit bij kijken. Als ouders niet meteen zouden roepen dat het vies is zou denk ik al wat schelen, wat niet mag is immers meteen interessant.

Reactie door Vandeplato — woensdag 22 maart 0. Reactie door ad — woensdag 22 maart 1. Ik ben nu al een mid vijftiger en heb nog steeds last van het taboe wat sex heet. Toen ik als jongetje van 7 ontdekte dat mijn zusje er toch anders uitzag dan mezelf begon ik vragen te stellen aan mijn ouders, maar nooit een antwoordt gekregen. Toen ik 10 was hoorde ik op school over neuken met meisjes en ik had geen flauw idee wat ze toen bedoelden.

Na veel luisteren en de roddeltjes van anderen te hebben aangehoord gingen we kort daarna eens kijken wat nu het verschil was tussen jongens en meisjes, waarin ik tot de verassende ontdekking kwam dat er werkelijk verschil bestond. Natuurlijk maakte ons dat verder nieuwsgierig en gingen we elkaars geslacht bekijken. Opeens kwamen er vreemde gevoelens tevoor schijn waarvan ik niets wist. Steeds meer en hoe ouder ik werd hoorde je zeggen dat neuken erg fijn was.

Naar aanleiding van andere verhalen moesten we het maar eens doen op 11 jarige leeftijd. Ik kon toen tot mijn verbazing een reactie krijgen als mijn buurmeisje me aanraakte en we hebben het toen gedaan. Tja, ze hadden me verteld dat je piemel tegen het kutje van een meisje moest brengen en dat was dan neuken. Mijn gevoelens waren dan ook opgewekt en we gingen vaker met de buurmeisjes vadertje en moedertje spelen, toch wisten we niet wat we deden omdat we slechts hadden gehoord van anderen hoe het ging.

Ouders zeiden niets, terwijl in de jaren 60 de TV kwam en er soms een laag decolitee van een dame te zien was, was mijn moeder de eerste die zich voor de beeldbuis wierp als er een borst dreigde te overheersen.

Ik mocht ook niet kussende mensen op tv zien want mijn moeder sprintte dan naar het toestel en belette mijn uitzicht! Doordat mijn ouders ook angstig waren met hun gevoelens en sexualiteit, heeft me mijn hele leven achtervolgd, het is vooral schaamte en niet durven praten over die gevoelens. Nu mijn kinderen al volwassen zijn en voorlichting op de basisschool hebben gehad, merk ik het enorme verschil in openheid ten opzichte van mijn verleden.

Ze praten openlijk over hun gevoelens en toch heb er nog steeds erg moeitte mee. Er moet dan ook speelse voorlichting worden gedaan zodat de kinderen niet voor een blok komen te staan over hun eigen lichaam.

Beter vroeg dan te laat met de vele frustaties van dien. Reactie door Boutje — woensdag 22 maart 1. Na het lezen van bovenstaande inzendingen is er één vraag die bij mij opkomt n. Zijn de kinderen nu anders dan vroeger? Was het niet geweldig spannend om alles zelf te ontdekken. Wees nou eerlijk, het was toch spannend omdat je het gevoel had dat je iets deed doktertje spelen wat niet mocht?

We zijn toch niet allemaal ontaard tot mensen met afwijkingen? Als alles al dan niet klassikaal wordt besproken, verliest het iets van de charme van het zelf ontdekken. Nu zie ik in dat het t gevolg was van opvoeding en willen voldoen aan wensen van ouders en omgeving. Nu ben ik een aantal jaar verder. Heb mijn relatie na 21 jaar verbroken, die was op dezelfde patronen gestoeld als mijn opvoeding.

Ik ben in therapie geweest. Angst en paniekaanvallen, had ik nog nooit eerder gehad, continue spierpijn, vermoeidheid. Ik heb mindfulness gevolgd en nu het vervolg compassie training. Toch merk ik nog steeds te laat op dat ik over mijn grenzen heen ga. In mijn hoofd kruip en mijn lijfsignalen negeer.

Jouw verhaal geeft me moed om door te gaan en te blijven zoeken naar de sleutel tot mijn lichaam. Dank je wel hiervoor. Hoi Marieke Wat een mooi verhaal het raakte me heel erg ik zit nu bijna 2 maanden thuis ook door alles wat jij beschrijft morgen begin ik met een assertiviteit training ben benieuwd. Bedankt voor jouw verhaal geeft mij heel veel moed.

Jeetje, wat een herkenning. Je raakt me diep. Zoals jij het verwoord, klopt mijn ervaring. Ik voel mij veel te verantwoordelijk voor werk en ook hoe andere zich voelen. Ik heb vele deuren dicht gedaan en er zijn nieuwe open gegaan. Ik ben veel realischtiser geworden.

Maar zie ook wat ik mijzelf aan heb gedaan en af en toe trap ik nog in mijn te grote heldengedrag verantwoordelijkheids gevoel. Waar andere het wel goed vinden, moest ik steeds een stapje verder. Heel erg herkenbaar verhaal. Ik zie nu hoe ver verwijderd ik was van mijn eigen behoeftes en wensen. En al die kleine dingen waarmee je anderen probeert te pleasen, zorgen uiteindelijk voor ern totale uitholling van jezelf.

Ik vind dit proces van burn out zo zwaar en verwarrend: En het onbegrip is enorm. Ik hoop dat jij inmiddels beter bent.

Beste Marieke, jouw verhaal is van 3 jaar geleden en ik hoop dat het heel goed met je gaat! Ik ben erg geraakt door jouw verhaal. Bedankt voor het delen! Zou je mij willen vertellen door welke Jungiaans analytische psycholoog jij geholpen bent?

Er zijn veel die beweren dat ze dat kunnen, maar ik heb mijn twijfels. Marieke, bedankt voor je heldere reactie! Wat betreft medicatie wil ik benadrukken dat het inderdaad een hulpmiddel is om de diepste dalen door te komen. Het is uiteraard geen structurele oplossing. Je moet inderdaad met jezelf aan de slag. Er moet namelijk echt iets veranderen, want wat je deed is zeker niet de juiste weg wanneer je daardoor in een burnout bent beland.

Zoveel herkenning en toch beleefd ieder een ander proces. Ik herken erg veel van wat er staat beschreven over dit onderwerp en als ik dan andere reacties lees denk ik gelijk schrijf jij ook al over mij….? Herkenbaar voor mij is ook deze link. Maar elk mens en elke situatie is anders, ook bij een burn-out. Ik wil mijn persoonlijke ervaring toevoegen, omdat ik merk dat de weg die ik heb gekozen wat anders is ik moest ook opzoek naar mijn eigen IK, ondanks de vele overeenkomsten heb ik daar toch meer dan 20 jaar last van ondervonden en als ik heel goed terug denk is het al in mijn pubertijd gestart, ik ben van Hopelijk geldt dit ook voor jou dat jij als lezer jezelf herkend en maak jij ook een goede behandelkeuze, want naar omstandigheden gaat het mij nu beter dan ooit, maar God, wat ben ik bang en angstig voor de terugval.

Door mijn concentratieproblemen en CVS met fibromyalgie waarbij ik na een lang verhaal typen mijn eigen draad en kracht verlies heb ik Marieke reactie haar schrijven als basis genomen en deze aangepast naar mijn leven. Misschien lees jij veel hetzelfde…in onze verhalen, dat is dan ook de herkenning van wat ik precies zo mee gemaakt heb als ik ze lees???

Mijn ervaring is dat ik vooral moest leren doen wat goed voor mij is ook in mijn keuze voor hulp en niet te veel moest afgaan op huisartsen, bedrijfsartsen en arbodeskundigen, maar vooral luisteren naar dat wat ik wil en wat ik voel, dat was belangrijk.

En vooral is mijn ervaring dat een burn-out een onnoemelijk vermoeiende, pijnlijke, angstige, loodzware, maar prachtige kans was om duizend keer gelukkiger en vitaler te worden dan ik ooit dacht te kunnen zijn met mijn onzichtbaar ziek zijn. Ik heb door mijn stress een roofbouw op mijn leven gepleegd, en zeer stressvol leven, waardoor mijn energiebatterij onherstelbaar is aangetast. Ik heel vaak overspannen gereageerd heb op gebeurtenissen uit mijn leven en helemaal uitgeput en extreem vermoeid ging ik aan de hand van mijn man in naar de huisarts.

En mijn man en mijn 2 kinderen konden mij niet meer de kracht geven om voor te gaan. God, zij waren bang in die tijden dat ze mij ergens zouden vinden of dat zij het bericht zouden krijgen dat men mij gevonden had. Manlief heeft mij vaak uit een mega dip willen trekken en regelmatig kreeg hij het voor elkaar dat ik weer rustig werd na een verschrikkelijke overspannen reactie.

Nu ik niet alleen bij deze huisarts aanklopte, ging hij ineens wel serieus in op dat wat werd besproken. Onderzoeken volgde, diagnoses werden gesteld en een revalidatie traject om mijzelf opnieuw te leren kennen, te leren leven met mijn lichamelijke vermoeidheid- en pijnklachten, omdat ik vanaf mijn puberteit al flink depressief en heel eenzaam was en toen al met regelmaat door mijn angsten overspannen reageerde.

Daarmee heb ik naar maatschappelijke normen gefunctioneerd gestudeerd, hard gewerkt , maar ondertussen mezelf helemaal uitgeleefd, fysiek en emotioneel. Doordat de ergste symptomen vaak ook door afleiding weg waren, was ook de noodzaak weg om aan onderliggende blokkades, dus de oorzaken, te werken. Ik kon dit ook niet alleen. Ik wist niet hoe dit te doen. Ik wilde mijzelf straffen, pijnigen.

Mijn partner heeft het niet gemakkelijk met mij gehad. Maar mij ook ten aller tijden gesteund en gehoord en waar nodig mij nog altijd helpt. In reguliere therapie kwam ik daar echter geen stap verder mee, ik lachte alles weg d. Maar durfde de confrontaties niet aan met de mensen die het mij aangedaan hadden om mijn probleem aan te pakken.

Niemand dan mijn eigen man, mijn kinderen zelfs mijn naaste familie kennen mijn chronisch depressies niet, die vooral in de wintermaanden aanbod kwamen en later steeds meer maanden in beslag gingen nemen. Vakanties, uitjes en feestjes het waren voor mij genieten met mijn masker op en in gedachten wenste ik dat ik rust kon ervaren.

Door alles wat ik mee heb gemaakt heb ik sinds maart een extra medicijn, Sertraline om mijn angst- en paniekaanvallen te onderdrukken, waardoor ik in overspannen toestand toch normaal kan reageren en het probleem probeer op te lossen voor zover dat mogelijk is. Ik heb mij nog nooit ZÓ sterk gevoeld.

De angst van mijn huisarts destijds was dat het een deel van het contact met mijn gevoel wegneemt en omdat ik verslavingsgevoelig ben, er niet meer zonder zou kunnen, waardoor het erg lastig is om onderliggend oud zeer te kunnen voelen en verwerken, dus dat wat juist nodig was om verwerkt te worden. Ik was een erg bezige bij en deed naast mijn parttime werk, vrijwilligers werk, mijn huishouden en af en toe poetsadressen, want hoe drukker ik was, hoe beter ik was om niet aan mijn problemen doen te denken.

Ik zocht heel veel afleiding en feesten erop los om thuis helemaal in zak en as te zitten. Wat een pijn en vermoeidheid! Geen zin om te leven!

Nadat ik na twee jaar toch gestopt ben met mijn contact met deze huisarts omdat ik mij niet gehoord voelde, heb ik een begripvolle huisarts ervoor terug gekregen in Iemand waar ik wel mijn verhaal, mijn pieken en dalen langzaamaan weer nog groter zag worden, wel kon delen. Bovendien begon ik na een jaar steeds weer op gejaagder te worden, ging ik nog minder werken, kon ik mijzelf niet meer concentreren op mijn werk en al kwam er maar iets extra bij dan raakte ik volkom in paniek en angst, om dit proces in mijn eigen tempo te kunnen vervolgen nam ik rust en koos ik voor mijzelf.

Ik ging weer in de ziektewet en deze keer een half jaar. Van drukke bij naar het leven van een vrouw van 80 jaar. Ik krabbel weer op en leef d. Krijg verdere onderzoeken om dingen uit te sluiten. Daarnaast volg ik yoga las ik veel over mindfulness en als fysieke ondersteuning kom ik nu nog bij Praktijk eens in de maand. Bezoekjes, telefoneren, e-mailen, tv kijken, lezen, alles prikkelde te veel. Ik kon alleen maar wandelen in de rustige, prikkelarme natuur en leefde het liefst als een kluizenaar tot zelfs wandelen mij niet meer lukte na 4 km dan schakelde mijn lichaam het optillen van mijn benen uit.

Samenleven met mijn lief ging nog net, maar alleen doordat hij me heel veel ruimte heeft gegeven. Ik heb meerdere keren op het punt gestaan om medicijnen te accepteren, omdat ik dacht mijn angst en paniek en depressieve gevoelens niet vol te houden. Maar ik ben heel blij dat ik het heel lang zonder heb gered. Koste mij vele tranen en erg veel energie, die ik natuurlijk lang niet zoveel meer heb.

Het is een enorm leerproces geweest, dat ik met heel veel lotgenoten heb mogen en kunnen delen via sociaal media en mijn eigen blogs. Burn-out gaat niet alleen over verkeerd werk. Zelfs mijn man heeft A4 vellen vol over ons leven beschreven en is gestopt in mij OLK-therapie. Vanuit mijn idee voortkomend uit mijn opvoeding over hoe het eigenlijk niet moet. Maar het maakt het verschil tussen ongelukkig of gelukkig zijn, tussen overspannen en depressief raken.

Ik ga voor mijn geluk. Ik ben ook in werk uiteindelijk steeds meer datgene gaan doen waar mijn hart ligt, langzaamaan bouw ik mijn werkuren weer op d. Na een vergadering of een gesprek wist ik aan mijn bureau niet meer wat er besproken was. Weg was de informatie. Van fulltime baan naar een baan van En dan ook nog de ruimte die ik mijzelf geef om emoties te voelen en te kunnen uiten. Er zit altijd heel veel achter iemands emotie die leiden tot een burn-out.

Mijn emotie is zeker zo bepalend voor mijn kwaliteit van leven en levensvreugde, als het werk wat ik doet, want thuiszitten is geen optie voor mij. In de kern ging het uiteindelijk om, mijn lichaam weer te gaan voelen. Och, wat een angst en stress heb ik de eerste 40 jaar van mijn leven gehad, zonder het te beseffen.

Juist nu en ben gelukkig. Wat een verademing om dit te lezen. Ik zit aan het einde? Ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen is weggelegd. Nu klim ik langzamerhand weer uit een diep dal: Door aan het werk te blijven verval ik niet in piekeren wat ik in rust dus veel doe en het helpt mij uit mijn hoofd te blijven.

Wat ik heb geleerd is niet alles klakkeloos aan te nemen van professionals: Daarnaast heb ik geleerd mijn emoties en angsten uit te spreken, dit helpt me steeds meer en hier lag een groot deel van mijn problemen. Daarnaast begin ik over twee weken met een coaching traject, wederom vanuit mijn werkgever, waardoor ik mijn denkwijze hopelijk weet te veranderen en beter kan omgaan met mijn perfectionisme, verantwoordelijkheidsgevoel en hooggevoeligheid erg handig die combinatie Ik zie hier erg naar uit: Daarnaast heb ik psychosomatische therapie gevolgd voor mijn paniekaanvallen en angsten: Als laatste heb ik alternatieve therapie en acupuntuur geprobeerd.

Dit hielp wat aan de symptomen te doen maar de werkelijke oorzaak ligt bij mijzelf en de enige die dat kan veranderen ben ik zelf…. Fijn om je verhaal te lezen. Ze hebben bij mij een paar weken geleden ook een burn out vast gesteld. Ik heb daarop ook besloten om te blijven werken 24uur omdat dat me afleiding bied.

Ik werd de laatste tijd onzeker omdat ik veel lees dat mensen een tijd thuis zitten. Waardoor ik steeds meer ging denken of dat de juiste keuze wel was.

Maar ik zie het echt niet zitten om thuis te zitten, word al onrustig als ik eraan denk. Ik hoop binnenkort ook te gaan starten met een coachings traject. Ben benieuwd hoe dat gaat bevallen. Ik zit nu in de burn-out fase en hoop die double dip niet mee te maken. Ik zie wel in dat er dingen echt moeten veranderen. Het enige lastige aan mijn situatie vind ik dat 1 van de dingen waar ik stress van krijg, één van mijn kindjes is, die een erg lange, heftige peuterpubertijd doormaakt.

Elke nacht hoop ik dat het beter zal gaan maar er zit maar een enkele goede nacht tussen. Slaapmiddelen wil ik niet aan. Wat een herkenbaar verhaal, ook de reacties. Uiteindelijk ben ik van oktober tot en met februari dus bijna zes jaar aan het worstelen geweest. Ik heb hard moeten vechten om te herstellen, net als iedereen.

En voor niet iedereen zal hetzelfde werken. In het begin hebben antidepressiva voorkomen dat ik er een einde aan maakte. De wereld wordt er niet ineens roze van, maar wel minder zwart.

Daarna heb ik veel gehad aan Running Therapie. En niet het uiterste van mezelf te verwachten. Mezelf met compassie te beoordelen, net zoals ik anderen altijd met begrip en compassie tegemoet treed.

Ik weet dat ik alert moet blijven, want gewoontegedrag van veertig jaar krijg je niet eventjes in een paar jaar tijd veranderd, maar ik kan wel zeggen dat ik het achteraf als heel verrijkend heb ervaren. Ik had de les liever geleerd zonder al die pijn en wanhoop, maar kennelijk kon ik het alleen zo leren. En nee, ik word nooit meer de oude. Maar dat geeft niet, want ik ben met genoegen een nieuwe ik: Tranen over mijn wangen als ik lees wat Ursela schrijft.. Het vooral niet gehoord worden frustreert mij het meest ik kan gewoon niet meer maar ik moet wel steeds die continue druk maakt dat ik nu 15 jaar later me precies zo voel als toe… waar moet ik heen wat moet ik doen?

Overmand door het gevoel niet vooruit te komen word ik met de dag depressiever. Hulp heb ik al maar het schiet niet op, want mijn gevoel veranderd niet omdat alles vooral gericht is op je kunnen en je kracht maar op dit moment zit er gewoon niets meer in. Moet ik dan bij vreemde aankloppen met als kans dat ik in een moelen belandt waar ik niet in wil zitten met mijn kind?

Sinds een jaar heb ik de diagnose fibromyalgie? Veel hoofdpijnen slechter zicht op dat soort momenten en niet meewerkende ledematen. Maar ook vooral omdat ik alleen ben met mijn kind en ik duidelijkheid wil wat betreft mij gezondheid en mijn kunnen. Zucht ik heb alle trajecten wel zo een beetje gehad…iemand nog tip voor mij? Ook voor mij is er veel herkenbaars. Ikzelf heb momenteel het meest last van een te vol hoofd, dus flarden van gedachten die in je hoofd heen en weer springen.

En een geheugen dat er een geheel eigen wijze van acteren op na lijkt te houden en mij regelmatig in mijn hemd laat staan, omdat ik ergens geen antwoord op weet. Dat kunnen de meest simpele dingen zijn, zoals woorden of namen. En het zou ook heel fijn zijn als iemand weet of dit blijvend is of dat het zich weer herstelt. Alvast bedankt voor het delen en heel veel sterkte voor een ieder.

Ik herken dit heel goed. Soms de simpelste woorden of namen en toch moet ik vaak echt nadenken hoe die dungen heten, vreselijk vind ik dat. Of constant vergeten wat ik nu eigenlijk ging doen en zo uiteindelijk 5 keer naar diezelfde plaats moeten gaan omdat ik het steeds weer vergeet.

Ik kan in mijn gedachten en doen ook van het een naar het andere springen zonder iets af te werken. Nee mijn geheugen en concentratie zijn een regelrechte ramp, mijn hoofd tolt, en dat voor iemand die altijd zo perfect gecontroleerd was. Ik sta nog in het begin van alles maar hoop dat dit vlug over gaat. Herkenbaar en ik denk dat ik in de laatste fase verkeer. Bijna geen tijd voor ontspanning. Nu heb ik sinds kort last van paniek aanvallen.

Eerste keer schrok ik me rot en dacht ik dat ik een hart aanval kreeg. Pijn in de borst, hartkloppingen, duizelig, geen gevoel in mijn linker been. Allemaal syptomen die je ook terug ziet bij een toeval. Eerste hulp gaf aan dat er niks aan de hand was met hard, bloeddruk enz. Kreeg de vraag of ik me zorgen maakte? Ja over vele dingen. Nu de energie niet meer om te werken, sleep me door de dag heen.

Afgelopen vrijdag maar contact gezocht met een psycholoog. Wil dit echt heel gauw oplossen en mijn leven weer op de rit krijgen. Al jaren wist ik dat ik niet goed bezig was. Veel werken en heel veel energie verdoen met piekeren en alles te perfect doen. Overal aan ergeren en denken dat jij de wereld kunt veranderen. Een ander altijd naar zijn zin maken en zelf het rotgevoel opkroppen.

In mijn vakantie ging het helemaal mis. Had al wel wat ziekenhuis ervaringen gehad maar dit is toch echt met stip nummer 1 als het om klotenzooi gaat! Hier moet echt meer aandacht aan gegeven worden want dit wordt echt onderschat. Iemand die een arm gebroken heeft krijgt de aandacht wel! Nu een dik half jaar bij de deur en na mijn gesprek met de uwv arts werd het nog erger.

Ze wouden me niet een ziektewetuitkering geven omdat ik gewoon kon werken vonden ze. Pfff nog meer elende…kwam in de ww en moest solliciteren etc. Nog meer stress en druk…. Langzaam krabbel ik wat op maar heb nog steeds mijn slechte dagen.. Binnekort wil ik weer 3 dagen beginnen.

Kijken hoe het gaat. Zijn wel weer dagen van 6 tot 6. Als ik dan merk dat het misgaat zoek ik ander werk. Beste mensen, zo herkenbaar en toch ook zo verschillend. Nadat ik dacht dat ik omhoog aan het krabbelen was ben ik van de een op de andere dag volkomen ingestort en verplicht gestopt met werken.

Het is op en moet nog een manier vinden om hier uit te komen. Van 26 september Heb het uitgeprint en in mijn tas gestopt als het me allemaal weer te zwaar valt. Ik kan de link niet doorgeven maar zoek het op en print het ook uit voor jezelf. Zo goed dit allemaal te lezen, te weten dat je niet alleen bent … Ook ik heb een paar dagen geleden te horen gekregen dat ik burn out was en dit na de afgelopen 2 jaar al verschillende keren huilend bij de dokter te zitten, emotioneel en fysiek moe.

Elke keer dacht ik … Een weekje rust en dat komt wel goed, ging ik weer werken maar na een tijd voelde ik me weer zo moe.

Alle energie naar het werk opdat ze het daar toch maar niet zouden merken dat ik moe was, ik eigenlijk niet zo goed meer presteerde, alles veel meer tijd nam, ik nieuwe dingen maar niet onder de knie kreeg. Tegen ik thuis kwas was ik uitgeput en vaak niet meer te genieten, vaak werd ik kwaad voor niets en stond het huilen me dichter dan het lachen.

Slapen ging ook niet meer zo goed, hele vergaderingen, mails en rapporten maakte in snachts in mijn gedachten, perfect waren ze tot ik ze de dag erop op papier wou zetten en dit niet wou lukken, nat in het zweet werd ik soms wakker totaal in paniek. Als ik mezelf in de spiegel bekeek viel me op dat mijn ogen zo vermoeid stonden en niet meer straalden zoals voorheen, ik ergerde me voortdurend aan dit zicht. Nu zit ik dus thuis, heb ik volgende week afspraak bij een psychiator, dat heeft de huisdokter me verplicht, het is genoeg geweest zei ze, denk aan jezelf en laat je werk even achter je, rust!

Maar momenteel lukt me dat nog niet want ik voel me zo schuldig, laat mijn collegas achter met zoveel problemen, voel me zwak, voel me een profiteur en begin zelf te denken dat ik het me gewoon allemaal inbeeld, dat ik overdrijf want nu ik thuis zit valt een groot deel van die stress weg en och … Zo erg is het dan toch niet?

Ik blijf maar ontkennen dat er een probleem is ook al voel ik wel dat ook nu mijn lichaam moe aanvoelt, mijn concentratie en geheugen vol gaten zit en ik smorgends moe wakker wordt.

Ik hoop echt dat di vlug allemaal beter wordt, dat ik weer de persoon van vroeger kan zijn, vrolijk en opgewekt en niet steeds het gevoel heb dat er een last op mijn schouders ligt want verdorie … Ik het eigenlijk alles om gelukkig te zijn dus WAAROM?? Vervelend te horen dat je in deze situatie terecht gekomen bent. Ik hoop dat je met het juiste plan van aanpak weer goed hersteld en hopelijk weer jezelf kan zijn.

Ga er echter wel van uit dat je ook wat aan de oorzaak zal moeten doen. Ik neem zomaar aan dat er privé geen oorzaken zijn, dus gooi ik het op je werk situatie. Als de werkdruk je teveel is zou ik je zeker aanraden in gesprek te gaan met je werkgever.

Als je zelf geen signaal afgeeft zal deze er nooit bij stil staan dat er misschien een structureel probleem is met werk omstandigheden. Ik persoonlijk liep tegen dezelfde muur aan. En omdat ik al een eerdere ervaring met een burnout had herkende ik de eerste signalen dat het niet goed met me ging. Ik heb toen een gesprek met mijn werkgever aangevraagd en hem gewaarschuwd dat ik zo niet langer door kon gaan. Hij schrok daar behoorlijk van en was zich al die tijd niet bewust dat de werkdruk bij mij zo hoog lag.

Binnen anderhalve week was het probleem opgelost en is het niet zo ver gekomen dat mijn werkgever mij een aantal maanden kwijt was. De juiste ballans tussen werk en privé ontspanning is erg belangrijk. Hij is verantwoordelijk voor de arbeidsomstandigheden, en zal voor een oplossing moeten zorgen om de werkdruk op een normaal peil te krijgen. In het ergste geval is een andere collega de volgende die ziek thuis zit en zal het ziekte verzuim voorspelbaar snel oplopen.

Heb altijd meer gedaan dan nu, ik word gek van alle twijfel. Betwijfel alles en voel me zo richtingsloos. Ik heb alle wind mee, maar ik weet niet of ik de juiste kant op vaar. En dat beangstigt me zo, ik die altijd zo zeker van haar zaak en doelen was!! Hoe kan ik hier zo snel mogelijk vanaf komen? Ik zit nu twee dagen thuis, maar dat maakt juist alles erger…voel me alleen maar dieper zinken.

Blijkbaar moest dit gebeuren, het feit dat je de eerste tijd je alleen maar slechter voelt is omdat je vanuit de gedwongen rust jezelf eindelijk laat voelen wat je lijf al tegen je aan het schreeuwen was. Ik zat 6 weken thuis en dacht dat ik wel lekker uitgeslapen was en ineens kreeg ik de moker tegen mijn hoofd. Paniekaanvallen, angst, onzekerheid en sarcastisch over alles wat me overkwam. Van gangmaker naar een zwart gat binnen een paar weken.

Inmiddels ben ik een jaar verder en heb sinds een week mijn double-dip. Om moedeloos van te worden, het niet weten wat er dan veranderen moet! Niemand die het je kan vertellen, maar men begint zijn geduld te verliezen met mijn buien. Wat er ook gebeurd is, ik heb me weer mezelf gevoeld en dat geeft moed. Laat dit je niet uit het veld slaan en praat er veel over met een psycholoog waar je je goed bij voelt, ik heb namelijk een half jaar met iemand gepraat waar ik niets van terugkreeg , eventueel je partner en je familie.

Niemand ziet het namelijk aan je, maar laat weten dat je kwetsbaar bent, hoe moeilijk dat voor ons is we hebben niet voor niets een burn-out ;. Hoi,denk met je mee.. Heb denk ook een Burn-out.. Het is begonnen met hoge bloeddruk,al een aantal maanden.. En allemaal maar blijven werken,24 uur per week,8 werkhuizen per week,om te poetsen. Werk bij de thuiszorg waar er nu een grote werkdruk heerst.

Allemaal bezuinigingen,en inkorten van de werkuren.. Dus ook stress vol. En bang als je ziek wordt,je je uren kwijt raakt,door een collega die uren te kort heeft.. Plus dat het met mijn oudste zoon niet zo goed gaat. Ben nu weer tuis,met een dubbele dossis bloeddruk tabletten,en a. Na nog geen 1 dag thuis te hebben gezeten van mijn ziektewet,moest ik al op t matje komen bij het verzuimteam op mijn werk! Leek wel een kruisverhoor! En begrip hebben ze niet! En gelukkig heb ik mijn huisarts achter mijn staan,en die zegt naar je lichaam luisteren!!!!.

En een afspraak met de bedrijfarts gaan maken.. Ze moeten niet zo pussen!!! Dus even afwachten van a,. Ik ben op jone leeftijd ook in een burnout terecht gekomen. Maar dit is heel lang geleden geweest zo rond als ik het mij nog goed kan herinneren. Naar mijn idee is dat overspannenheid of een burnout echt een ziekte is die de laatste jaren meer wordt erkend. Ik was toen het mij persoonlijk overkwam nog een dertiger die voorheen energie had voor Maakte altijd lange dagen op het werk.

Overwerk was meer routine dan uitzondering, en voor mijn gevoel kon ik de hele wereld aan. Echter op een dag zomaar uit het niets ging het kaarsje uit. Ik begreep er helemaal niets van. Wat in vredes naam was er aan de hand. Ik heb me uiteindelijk ziek moeten melden en ben maanden uit de roulatie geweest ik kon echt helemaal niets meer. Als ik terug kijk naar die periode en op hoe de ARBO dienst mijn klachten beoordeelde kan ik nog steeds boos worden.

Ik werd weg gezet als een aansteller en moest het zo snel mogelijk als een soort therapie maar weer proberen met werken. Ik stortte voor de ogen van de ARBO medewerker verder in elkaar en kreeg al snel in de gaten dat de man totaal geen raad wist wat hij met mij aan moest.

Alleen de gedachte om weer aan het werk te moeten vervulde mij met een gevoel van paniek, want dat kon ik domweg niet. Ben uiteindelijk 6 maanden thuis geweest om enigszins te herstellen. In die jaren was er nog niet het inzicht wat men hedendaags heeft met allerlei behandel methodes. Ik heb altijd gezegd, had ik toen maar mijn been gebroken of iets dergelijks want dan kunnen de mensen zien dat ik iets mankeert.

Wat ik geleerd heb in de jaren erna is dat het type persoon dat je bent mede bepalend is voor het feit hoe gevoelig je bent voor overspannenheid of het oplopen van een burnout. Ik had en heb nog steeds een heel groot gevoel van verantwoordelijkheid thuis , maar vooral ook op het werk. Ik ben perfectionistisch oftewel ik doe het goed of anders helemaal niet. Ik heb ook altijd moeite gehad met het nee zeggen, omdat ik het altijd fijn vond om mensen het naar hun zin te maken privé en op mijn werk.

Op het vlak van nee kunnen zeggen heb ik inmiddels een hoop geleerd. Ik kreeg andere inzichten en zag in dat er ook vaak vanwege mijn te soepele opstelling mensen misbruik van mij maakte. Ze dachten vaak van dat klusje doet hij wel even voor me, of ik heb er zelf geen zin in , maar hem kan ik wel voor het wagentje spannen. Het is een lange en moeilijke leerweg geweest en in dat opzicht ben ik heel erg veranderd.

Ik merkte in het dagelijks leven dat mensen echt geen hekel aan je krijgen als je ze een keer nee verkoopt. Ik merkte ook dat mensen wat terug houdend werden om continu beroep op me te doen, zodat ik meer aan mijn eigen dingen toe kwam. Ik kwam erachter dat ik wat egocentrischer moest worden en niet over me heen moet laten lopen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, want ik ben een aantal jaren erna in wederom overspannen thuis komen te zitten.

Die periode was niet zo heftig als ervoor, maar zette me meteen weer met beide benen op de grond. Ook nu moet ik blijven waken dat ik niet weer in dezelfde valkuil val, omdat het nu eenmaal het aard van het beestje is.

Oftewel het blijft een continu proces waarbij je merkt dat iedere situatie die je in het leven tegenkomt een beroep op je opgedane ervaringen blijft doen. Ook ben ik van mening dat de moderne tijdgeest een oorzaak is van de vele problemen met stress, overspannenheid of een burnout.

Jongeren van onder de 30 komen steeds vaker in de problemen. Kunnen slecht omgaan met tegenslagen en hebben het gevoel dat de huidige maatschappij steeds hogere verwachtingen van hun hebben.

Overal om je heen hoor je dezelfde verhalen. Bedrijven verkeren in een bezuinigingsroes en door reorganisaties moet hetzelfde werk met minder mensen verzet worden. Ik merk dat ook dagelijks op mijn werk. Als je niet sterk in je schoenen staat en daarnaast de karakter eigenschappen heb die ik eerder in het verhaal beschreven heb ga je uiteindelijk voor de bijl.

Tegenwoordig ben ik een stuk makkelijker geworden. Ik probeer mijn werk goed te doen, maar als de tijdsdruk te hoog is dan maar iets minder perfect. Als mijn baas gaat klagen is het zijn probleem ik ben niet verantwoordelijk voor zijn beleid. Oftewel ik heb in al die jaren de dingen goed leren relativeren, en ja vaak moet ik mezelf soms die bekende spiegel voorhouden. Het heeft zonder meer ook met je opvoeding te maken en dat krijg je eigenlijk niet zomaar uit je systeem.

Ik leef nu bewuster en probeer een juiste balans te behouden tussen werk en privé. In het dagelijks leven kom ik nu nog na al die jaren obstakels tegen die mij verleiden om weer in de bekende valkuil te vallen.

Echter ik ben na al die jaren uiteindelijk wijzer geworden en beter bestand tegen die obstakels. Men zegt dat je er vaker weer sterker uit komt. Dat is zeker waar je leert omgaan met bepaalde situaties, en probeert indien mogelijk bepaalde zaken om te buigen zodat je er prettig bij blijft voelen. Dit ombuigen of anders gezegd , het ondernemen of het aanpakken van problemen valt in het begin niet mee. Maar uiteindelijk gaat het je steeds makkelijker af om assertiever te worden.

Heb ik bepaalde dingen niet in de hand of kan ik er geen invloed op uitoefenen dan kan ik dat nu makkelijker opzij schuiven als voorheen. Ben ik weer dezelfde persoon zoals ik voor mijn eerste burnout was? Nee ik heb wel het idee dat ik mentaal een ander mens geworden ben, voor mij is in het dagelijks leven de angst nog steeds aanwezig weer in dezelfde negatieve spiraal te komen.

Die angst is niet erg, het houd me scherp ,ik zal me altijd bewust moeten blijven te waken om niet in herhaling te vallen. Vorig jaar rond deze tijd ben ik met allerlei klachten naar de huisarts gegaan; piekeren, niet kunnen slapen, spannings gevoel in de buik, veel huilen, eenzaam voelen, last van nek en schouders.

Ben op het werk toen halve dagen gaan werken en via de Arboeen schema gemaakt om het weer langzaamaan op te gaan bouwen. Sinds mei dit jaar pas weer hele dagen aan het werk, ik voelde me weer stukken beter en had weer energie om hele dagen te werken.

Ook mijn darmen begon ik weer meer last van te krijgen, soms duizelig en wat wazig zien in de ochtend. Ik keek erg uit naar mijn vakantie, dacht dat het dan wel weer over zou gaan. En niets bleek minder waar, heb een heerlijke relaxte vakantie gehad.

Daarna, nu sinds ongeveer 1,5 week merk ik weer zo veel lichamelijke klachten. Ben zo bang om weer helemaal in hetzelfde terug te vallen als vorig jaar. Wil ook niet weer opnieuw mijn vriend, ouders enz. Ik heb zojuist een goede vriendin gesproken die van te voren aangaf dat ze mogelijk niet in staat was om lang te telefoneren.

Alhoewel ze mentaal sterker was geworden gaf ze aan dat ze vrijwel niets kan en mede afhankelijk is van de thuiszorg gewrichten zitten vast. Ze klonk boos over het feit dat haar lichamelijke klachten onvoldoende serieus waren genomen tijdens haar burn-out therapie met deze maandenlange klachten als resultaat.

Zeg maar, mentaal sterker maar een lichaam dat nu vrijwel niets meer kan. Dat voor iemand die 36 jaar is! Na enkele minuten gepraat te hebben vroeg ze hoe het met mij was aangezien bij mij een ernstige ziekte recentelijk is gediagnosticeerd. Echter nog geen minuut later gaf ze aan dat ze moest stoppen en al stotterend verbrak ze de verbinding.

Omdat ik zelf niet weet hoe een Burnout voelt, kan ik me evenmin heel slecht verplaatsen in hoe mijn vriendin zich nu zal voelen? Ik zou het heel vervelend vinden dat ze zich nu schuldig voelt omdat ze niet de kracht had om mijn verhaal te horen en nu mogelijk nog dieper in de put zit? Van mijn kant zie ik het als een teken van dapperheid dat ze de verbinding beëindigde alhoewel geschrokken ben van de ernst van de situatie.

Totale gesprek duurde overigens minder dan 10 minuten. Wie kan beschrijven hoe ze zich heeft gevoeld en mogelijk nu voelt? Wat kan ik doen om haar beter te laten voelen? Beste Joop, wat ik vanuit mijn eigen ervaring kan zeggen is dat de overbelasting heel erg groot is waarschijnlijk waardoor ze geen informatie meer kan verwerken. Een gesprek voeren is daarom heel erg moeilijk en ze zal na 10 minuten vermoedelijk een waas voor haar ogen zien en het gesprek niet meer kunnen volgen.

Rust is het enige wat helpt. Bij mij persoonlijk heeft Body Stress Release geholpen om de stress uit mijn lichaam te krijgen en de fysieke klachten te verminderen.

Door de hoge spierspanning in het lichaam krijg je de meest vreemde klachten. Wat een openbaring is deze website zeg. Ik zit volop in een depressie of burn-out, ben al 2x eerder zwaar overspannen geweest. Waar ik vooral tegenaan loop is het verlangen van begrip en een schuldgevoel dat ik niet in staat ben om te werken. Alle klachten verlopen ook met ups en downs en dat is voor de perfectionist onverteerbaar. Elke keer moet mijn familie erop wijzen dat ik gas moet terugnemen.

Het leven is geen wedstrijd. Ik heb ook veel aan de tips die er op deze website staan. Dat mis ik nogal aan andere websites. Die staan vooral vol met symptonen, maar geen tips.

Of het is erg karig beschreven. Koffie en zoetigheid staat bij mij iig even niet hoog op het lijstje. Even een vervolg op mijn voorgaande reaktie van 4 juni op dit artikel. Ze was streng, iets wat ik nodig had, en scheef me meteen 5 maand thuis met als enige opdracht: RUST , iets wat voor mij heel moeilijk was.

De eerste 2 maand viel ik veel zowel snachts als overdag, ik was moe. Daarna voelde ik me een aantal weken goed, ik ben erdoor dacht ik maar niet. Ik kreeg een terugval en had het gevoel weer aan het begin te staan, voelde me slecht, moe, moedeloos, zwak en huilde weer regelmatig.

Nu gaat het weer bijna 2 weken iets beter, voel iets meer rust. Het aanvaardingsproces was en is moeilijk voor mij. Heel lang, en soms nog steeds, probee ik er mezelf van te overtuigen dat er niets is, ontken ik alle signalen.

Het is dan ook vaak mijn man die me erop moet wijzen dat het nog niet ok is. Ok het gaat nu iets beter maar ik ben er nog niet. Niet dat het me niet lukt om buiten te komen zolang dat ik maar niet teveel moet luisteren of praten.

Bezoekjes zijn dan ook vaak heel vermoeiend waardoor ik een onrust over me krijg, het lichaam begint te beven en ik een enorme stress voel. Ook concentratie gaat me niet af. Ik kan al wel wat dingen doen maar niet te lang, ik ben ook nog heel vlug moe. Lawaai en drukte is momenteel ook iets wat ik niet verdraag, ik wil rust! Ik besef dan ook dat werken er nog niet inzit en daar heb ik nu wel vrede mee genomen. Zoals mijn psychiater me al meermaals zei … Ik wou ik het begin te vlug gaan, ik gunde mezelf de tijd niet, wou het vooruit doen gaan, forceren, … Maar zo werk het duidelijk niet.

Nu ik na al die tijd toch eindelijk tot dat inzicht ben gekomen, hoop ik dat ik nu stillaan kan gaan beteren. Ik lees geïnteresseerd jullie reacties en verhalen.

Helaas heb ik ook last van een burn-out of ben ik gezegend met een burn-out? Ik ben nu 1 jaar en 2 maanden ermee bezig en heb op dit moment mijn double dip.

Of misschien wel triple dip. Ik herken de indeling van de fases , zeker weten. Het is heel lastig vind ik zelf. Het gaat een lange tijd weer ff goed met je en ineens komen allerlei klachten weer de kop opsteken tot dat je weer aan de grond zit.

Want elke terugval is een zware tegenslag en laat je denken komt het ooit nog wel goed? Voor mij geldt ook dat ik feitelijk mededogenloos met mezelf omging.

Mildheid blijkt de sleutel te zijn, maar hoe pas je die toe als je gewend bent door te ploeteren? En dat doe ik niet eens voor mezelf, ik ben een alleenstaande moeder met een moeilijke tiener, dus ik moet wel, vind ik. Voor mij is nu de tijd van het reintegreren gekomen, tenminste mijn bedrijfsarts vind dat ik aan een tweede spoor traject goed zou doen. Dit omdat ik twee keer oprecht geprobeerd heb terug te keren in mijn eigen baan dit is een keer een half jaar gelukt en de tweede keer drie maanden met daarna weer langdurig uitval.

Op zich had ik daar wel zin in, ik zit tenslotte met tussenpozen van werken nu al langer dan een jaar thuis en wil graag invulling aan mijn leven geven en bezig zijn, op een positieve manier. Het ging ook goed met me, ik dacht het lichamelijk en psychisch wel aan te kunnen.

Sinds dit traject echter in gang is gezet, sta ik immens onder druk en heb ik paniekklachten en steken allerlei lichamelijke klachten weer de kop op, voor mij kwam dat compleet als een verrassing. De druk is enorm hoog en ik ga er allemaal krampachtig mee om. Met allerlei lichsmelijke klachten en veel angstklachten als gevolg. Volgende week start een coachingstraject om me te begeleiden, een arbeidspsycholoog heeft me dit aanbevolen en het solliciteren voorlopig gestaakt voor me, omdat hij ziet dat ik het zo echt niet trek.

Ik wil zo graag verder en anders, maar ik weet echt niet waar ik moet beginnen en hoe ik op peil kom om het allemaal te kunnen handelen. Men zou een burn-out als een kans mogen zien, echter lukt me dat nog steeds niet goed. Ik heb cognitieve gedragstherapie een jaar gevolgd, dat gaf wel inzicht in bepaalde patronen. Toch hunker ik nog steeds naar de juiste manier van hulp, ik heb nog niet dat aan back up in mijn leven wat ik nodig heb om echt sterk weer de wereld in te gaan.

Beste Suzanne, bedankt voor je reactie. Is mindfulness niets voor jouw? Wellicht is dit een manier voor je om voor de lange termijn in balans te blijven. Ik ben een christen die momenteel overspannen, burn out is Ik merk dat God en de kerk mij veel kracht geven Daar heb je veeeeel meer aan als mindfullness! Ga naar een kerk en je zult broers en zussen krijgen die er voor je zijn En ook God zal als een warme deken om je heen zijn en elke stap die je zet met je zijn!

Mensen kunnen niet alleen door dit leven. Wij hebben onze Maker nodig, naast alle psychologen en therapeuten.

Ik haal ook veel kracht uit gebed, ik kan als het ware mij hart bij Hem uitstorten. Therapeuten, dokters, kunnen veel begrijpen en steun bieden of soms ook niet maar God ziet alles en begrijpt alles, want Hij is volmaakt. Dat voelt heel goed. Ik ben nu ruim een maand bezig met herstel. Op mindfullnessgebied een tip voor iedereen: Helpen mij op dit moment om niet te piekeren en ontspannen in te slapen. Als hulp bij een opkomende angstaanval heeft hij ook een erg goede meditatie om je interne kracht te ontdekken en in te zetten Leven zonder angst.

Hallo allemaal, heb zelfs de moed niet gehad om alles te lezen, na een burn out van een jaar en ziekenuitkering , één dag gewerkt, meegelopen om alles weer onder de knie te krijgen, ben zorgkundige ,een hoopje ellende, zo voel ik mij,moe en nog eens moe,prikkelende pijn aan spieren moet morgen weer gaan werken.

Is het normaal de eerste dagen na een burn out zo moe? Weet niet meer wat ik moet doen,zou zo graag weer werken. Bedankt voor het lezen! Goede dag, ik heb een vraag en ben opzoek naar iemand waarbij ik in contact kan komen voor een specifieke vraag over burn out. En omgang voor een partner. Bij wie kan ik terecht? Ik schrik van sommige reacties. Maar o man ik herken ze. Laat ik je even uit te illusie halen. Het gaat niet snel over, je hebt je een half jaar of langer niet laden lijden door je lijf.

Dus dit is de concequentie. Je gaat janken,slapen,spierpijn, krijgen. Je gaat verdwalen, namen vergeten, je gaat angst paniek aanvallen of depressie gevoelens krijgen. Echt reken er maar op. Ik zelf ben nu 7 maanden ziek. Nog elke dag een worsteling,opletten,acceptatie. Want het is niet makkelijk. Het duurt lang je hebt tijd nodig. Ieder mens is verschillend hier in, maar ik denk dat iedereen het erover eens is dat eruit komen maal zwaarder is dan hoe je er ongemerkt in bent gekropen.

Je moet verandering accepteren. Er moet wat veranderen hoe moeilijk dat ook is. Paniekaanvallen, moe, slecht slapen, boos, verdriet en alles doet pijn. En mijn vriend heeft geen idee wat ie met me aan moet. Want ik regel altijd alles, ik ben kostwinner, ik ben altijd sterk, etc. Maar nu even niet meer. En het valt zo tegen dat ik nu geen hulp van hem krijg.

Misschien mag ik het niet verwachten maar wat zou ik graag even op hem willen leunen. Maar hij is alleen maar geërgerd en boos. Dat kan ik nu er niet bij hebben. Vandaag een deur zo hard dicht geknald dat het glas er uit sprong. En het laatste wat ik wil is ruzie maar ik trek het echt niet meer.

Als ik de verhalen hier lees moet ik er aan toe gaan geven. Ik geloof niet dat ik al zo ver ben. Ik hoop nog dat het over gaat, al weet ik ergens wel beter. Ik ben een zelfstandig ondernemer. Geen idee hoe het moet met het geld als ik er lang uit ben.

Ik heb een drukke opdracht waar ik toch ook niet zo maar uit kan stappen. Ik weet wel dat dit een opbouw van een jaar of 25 te hard werken en andere stress is. En de hele wereld denkt altijd dat ik alles wel red. Dat ik alles aan kan. Zal wel mijn eigen schuld zijn dat ik ze in die waan heb gelaten maar het voelt ook wel erg makkelijk: Ik hoop dat ik die vind….

Ik heb een vraag over het gebruik van medicijnen bij burn out. Lichamelijk gezien ben ik redelijk fit. Alleen mentaal kan ik heel weinig hebben. Door een lage dosering medicijnen kan ik thuis weer redelijk functioneren. Echter drukte zoals verjaardagsfeesten, lang bezoek en werken vermoeid me nog enorm. Ik heb dan ongeveer 1,5 dag nodig om er weer wat bij te komen.

Zolang willen en kunnen op 1 lijn ligt gaat het redelijk in rustige situaties zeg maar. Ik slaap weer goed en eet lekker daardoor knap je ook op. De vraag is nu of verhogen van medicijnen dan een oplossing is. Prikkels zullen hierdoor meer gedempt worden, maar naar mijn idee is dit symptoom bestrijding en zorgt niet voor een structurele oplossing.

Kan iemand hier een goed antwoord op geven? Zonder lage dosering medicijnen kon ik bijna niks dus de keuze voor deze lage dosering daar sta ik achter. Naar mijn idee moet de rest aangepakt worden met therapie om herhaling in de toekomst te voorkomen. Ik zou graag een reactie van een ervaringsdeskundige willen hebben.

Ik was helaas 16 toen ik een burn-out moest ervaren. Ik heb 8 maanden thuisgezeten en kan nu bijna volledig naar school, maar mijn burn-out is zeker nog lang niet over! Ik ben nu 17 en erg voorzichtig. De klachten en het proces zijn enorm herkenbaar.

Bedankt, door dit artikel begrijpen mijn leeftijdsgenoten mij ook beter. Beste Hakim, er is inderdaad wel eens spraakverwarring over. Beste Ronald , Het verhaal komt mij heel bekend voor , na mijn eerste burnout van bijna twee jaar mede door een foute begeleiding en onbegrip van uit het bedrijf heeft het volgens mij zo lang geduurt tijdens deze periode heb ik niet goed aan mijn herstel kunnen werken , omdat er telkens wel iets was waar ik mijn energie in moest steken in verband met de wet poortwachter en mijn werkgever.

En dan weer een andere functie. Op laatst ben ik na twee jaar overstag gegaan heb een nieuwe functie aanvaard hopende dat ik er dan weer boven op zou komen. In deze periode ben ik ook beter gemeld om dat anders het UWV in beeld zou komen voor de werkgever. En er waren zo veel zaken niet goed gegaan aan de kant van de werkgever dat ze dat liever niet deden , denk ik nu achter af.

Na een paar maanden werken ben ik net zo als jij al beschreef weer verschrikkelijk onderuit gegaan. Met als resultaat dat ik weer maanden thuis zit. Maar ik mag en kan gelukkig weer gaan werken aan mijn reintergratie 3 x 4 uur per week.

Maar nu komen er weer allemaal zaken op mijn pad wat mijn herstel weer niet ten goede komt. Ik heb nog geen uur gewerkt of er werd mij al mede gedeeld door een nieuwe medewerkster van pno drie dagen in dienst dat de werkgever mij niet meer wil in mijn huidige functie.

Zonder plan van aanpak of eventuele voorstellen wat er dan wel mogelijk is wordt er nu verwacht dat ik dinsdag ga starten. Ik zie het allemaal weer somber in en hoop dat ik hier sterk genoeg voor ben.

Hallo allemaal, wat fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die zich zo voelt als ik me voel. Toen werd al duidelijk dat ik keihard voor mezelf ben en mijn grenzen niet duidelijk aan kan geven. Sinds verleden week 2 uurtjes per dag aan het werk om een ritme in de dag te hebben…maar nu vraag ik mezelf af waarom overkomt het mij nu weer…. De vermoeidheid, lusteloosheid, paniek, lichamelijke kwalen van stress en huilbuien blijven. En ik wil weer shinen….

Acceptatie wel en dat is lastig om te accepteren. Na een goed gesprek met een vriendin werd mij duidelijk dat ik al zeker 2 jaar in een relatie zat die niet verliep zoals ik dat zou willen. En dat dit ook niet zou gaan gebeuren. Eigenlijk weer lang over mijn grenzen gegaan en het overlijden van mijn moeder was de druppel…mijn relatie is nu beëindigd en ik sta nu na 45 jaar aan het begin van alles.

Vanaf kind zijnde deed ik wat mijn moeder mij vroeg, trouwde en deed wat mijn man zei…scheiding maar had mijn moeder nog om te volgen. Een nieuwe relatie en ook weer heel volgzaam opgesteld. Nu mijn moeder helaas is overleden en er geen man meer in mijn leven is heb ik niemand om te volgen.

Heel eng maar leer nu om mezelf niet te veroordelen om Hoe ik was, want naast het volgzame was ik ook een lief mens. Wat ik nu aan mezelf vraag Is om de tijd te nemen om mezelf nu te leren kennen en invulling te geven. Dat gaat soms met ups en downs want ik wil te snel.

Ik wil nu direct starten met alles en dat alles weer normaal is. Echter lichaam en geest hebben de afgelopen 2 jaar zo hard gestreden en die zijn nu moe. En er tegen vechten werkt niet, dat zie ik nu wel in. Ik heb goede dagen waar ik iets uit mijn handen krijg en er zijn dagen waarin ik niks doe omdat de energie er niet is en lusteloosheid er is. Ik probeer hier dan maar aan toe te geven want ertegen vechten werkt al helemaal niet. En zo herkenbaar… Deze week heb ik bij mijn directeur gezeten omdat mijn werk me te veel is geworden.

Ik kan het niet meer…. Op het werk heb ik nu afgesproken dat ik alleen nog lesgeef, voor de rest doe ik voorlopig niets. Geen vergaderingen, geen extra taken, geen gespreksavond….

Hoi allemaal Ik wordt op me werk door twee mensen veel gepest en bedreigt ze maken er gewoon een sport van ik heb ze al een tijd genegeerd maar begint nu steeds zwaarder te worden ik ben echt op.








Lekkerekutjes escort rijpe vrouwen


Gratis sex friesland massage erotik sex


Aangezien het overgrote meerendeel van de mannen een kleiner formaat heeft dan 20 x 6,5 cm kan die vrouw gerust concluderen dat zij erg ruim is. Zinderend schreef op 27 november Zamirah schreef op 27 november Wijde kutten zullen best bestaan. KelRebel schreef op 27 november Of ze was gewoon heeeel nat? Wat een gelul zeg,,, Als ze al zo wijd was en dit geen broodje aap verhaal is om je eigen gemoed te sussen dan is zij de uitzondering op de regel En per keer dat je dan naar bed gaat verschilt ook nog de hoek waaronder je zo'n klein stukje er in kan glijden, vond ik heel erg moeilijk.

God, wat is zo'n vagina toch een ingewikkeld iets. Maar ze zullen idd een uitzondering zijn, net zoals mannen met een micropenis een uitzondering zijn ik weet niet hoeveel mannen of vrouwen in die uitzonderingscategorieen vallen percentage gewijs. Pikkiepret schreef op 27 november Dat wil trouwens niet zeggen dat er bij iedere vrouw dus zomaar een colafles in kan omdat er ook een kindje uit kan of omdat er bepaalde dames zijn die het kunnen.

Het heeft ook te maken met het feit of je dat wilt en daar opgewonden van raakt. Nog even wat onderzoek gedaan: Bent u te groot? If you've never had children, it's almost unthinkable that your vagina or vulva is too big. Als je nog nooit kinderen had, is het bijna ondenkbaar dat je vagina of vulva is te groot. Unfortunately, there's a very common myth in some parts of Britain - a myth to the effect that a woman who has lots of sex will get a large vagina.

Helaas, er is een veel voorkomende mythe in sommige delen van Groot-Brittannië - een mythe om het effect dat een vrouw die heeft heel veel seks vagina krijgt een grote. This is just nonsense! Dit is gewoon onzin! No matter how much sex you have, it won't affect your vaginal or vulval size. Maakt niet uit hoeveel seks je hebt, zal het geen invloed op uw vaginale of vulva grootte. But what does affect your dimensions is childbirth.

Unfortunately, the more babies you have, the more likely your vagina is to become widened. Maar wat is van invloed op uw dimensies is de bevalling. Helaas, hoe meer baby's je hebt, hoe groter de kans je vagina is om verbreed. This is due to damage to the muscles and other supporting tissues of the vaginal walls.

En al helemaal omdat de school zeker niet door alle kinderen als een veilige omgeving wordt ervaren. Misschien zijn niet alle ouders even goede opvoeders, maar vraag me toch af, hoe we het dan de x miljoen jaar hiervoor hebben gedaan, toen we nog geen scholen hadden die zich overal mee denken te moeten bemoeien. Reactie door Mieke — dinsdag 21 maart Dat is nu precies waar het om gaat. Hoe klein ze ook zijn, je kinderen vertellen wat wèl en niet noemaal is.

Je mag géén snoepjes aanpakken van vreemde mensen, maar ook niet je plassertje laten zien aan de bekende buurvrouw of opa. Meisje of jongen maakt niet uit, het stopt niet bij snoepjes en de kinderen bewust maken op een speelse manier, zonder dat ze daar bang van hoeven te worden, weten wat ze wèl en niét hoeven te doen. Kinderen moeten nee leren zeggen.

Ze moeten leren wat normaal is en wat niet. Kinderen moeten weerbaar worden en dan bedoel ik niet brutaal. Ouders moeten ook voorlichting krijgen. Ik ga er deze week in mijn opvoedcursus zeker aandacht aan besteden. In veel gezinnen is het al normaal dat de tv de hele dag op MTV staat. En peuters zien porno op de computer. De campange sluit aan bij leeftijdsgroepen en gaat ook over liefde en vriendschap.

Prima om het daar over te hebben. Reactie door evalien — dinsdag 21 maart Zoals je het nu brengt ben ik het helemaal mee eens. Zo zou het moeten gebeuren, hopelijk doet de GGD of de school het zo. De ouders zijn ook prima, maar dan moeten ze het wel doen, en lang niet alle ouders doen dat. Dus dan is het beter als ook de school of GGD iets hierin doet. Zijn we er al uit? Immers zo lang er nog pedoseksuelen zijn van allerlei soort en komaf, is het toch duidelijk dat we de kinderen niet beschermen door ze vroeg- tijdig van dit abnormale gedrag in kennis te stellen, wel nee, het wordt de hoogste tijd, dat ouderen gaan leren inzien, dat zij niet iets nieuws hebben uitgevonden, maar zeer banaal hun instincten aan het uit leven zijn.

Elke vorm van misgedragen geschiedt door- gaans in vele vormen, strikt in het verbor- gene. Zaak is het dus te weten met wie je kinderen omgaan, bij wie ze over de vloer komen, waar ze heen zijn, kortom, je eigen kroost goed in de gaten houden.

Bewáken kan niet 24 uur per dag, maar zoals de toe- komst er voor ze uit ziet, met zelfs 2 carrière ouders belooft voor een aantal van hen heel weinig goeds. Bepaalde sex excessen zijn er altijd geweest. Door invloed van tv clips en internet word door jongeren wel makkelijker over sex gedacht. Maar in mijn jeugd waren we ook al sexueel losbandig. Met dank aan de NVSH. Reactie door Sprut — dinsdag 21 maart Dit terwijl het dus totaal niets nieuws is!

De ophef ontstaat vanuit het verkeerde idee dat er niet zoiets zou bestaan als kinderlijke seksualiteit. Mensen willen een kind som pas koppelen met seksualiteit wanneer ze een puber worden… VEEL te laat. Kinderen zijn mensen, mensen zijn seksuele wezens.

EN NEE dat is niet dezelfde seksualiteit als bij volwassenen! Beter dan de meeste van ons lijkt mij zo! Ouders zijn wat mij betreft primair verantwoordelijk voor dit onmisbare onderdeel van de opvoeding en begeleiding. Reactie door Naomi — dinsdag 21 maart Ik vind je reactie nogal naíef. Ook voor kinderenvan 4 jaar? Beetje krom, vind je zelf ook niet? Op dit item gaat het tenslote over deze leeftijd. En kinderen die daar helemaal niet mee bezig zijn, moet je daar dus ook niet mee lastig vallen, óók niét in de kleuterklas.

En wat ze op TV kijken, daar ben je zelf nog altijd de baas over, of het moet bij jou andersom zijn, dat de kinderen bij jou in huis de baas zijn? Als dit zo is, dan is het een trieste zaak. Jij bepaalt de regels onder jouw dak en niet de kinderen. Kinderen van vier zijn hier simpelweg veel te jong voor, afhankelijk van de inhoud natuurlijk….

Reactie door J3roen — dinsdag 21 maart Ben het met J3roen eens onder Ik heb zelf twee meiden van 3 en 4, maar dit gaat mij echt veel te ver. Laat ze eerst nog maar lekker een tijdje met lego en poppen spelen. De idiootste fratsen bedenken ze tegenwoordig.

Kinderen zijn hier WEL mee bezig! Ook op deze leeftijd! Alleen op een heel andere manier dan wij! DAT is de fout die men maakt. Probeer dingen te accepteren van mensen die verstand hebben van de ontwikkeling van kinderen. Die zijn er niet voor niets. Die mensen die er zogenaamd verstand van hebben, zijn vaak mensen die zelf geen kinderen hebben.

De echte experts zijn de ouders zelf! Tja dat doet me inderdaad denken aan die relatietherapeut die mocht terug kijken op 9 mislukte relaties Ervaring zeker, maar deskundig?

Reactie door Wattenstaafie — dinsdag 21 maart Dit land is dol, het kind zijn wordt zo langzamerhand totaal ontnomen. Nog even en direct na het doorknippen van de navelstreng,op na de baby school. Reactie door Jofel — dinsdag 21 maart Die site is uiteraard niet van mij maar van ons allemaal. Althans de daar in gepresenteerde boodschap geldt voor iedereen.

Alleen jammer dat niet iedereen dit inziet. Er zijn altijd bijdehandjes van 3 á 4 jaar die wèl vragen stellen en die moet je zo eerlijk en duidelijk mogelijk beantwoorden in hun denkwijze. De kinderen die er niet aan toe zijn en er niet mee bezig zijn moet je er dus niet op een school mee lastig vallen. Nogmaals, ouders moeten een eerlijk en begrijpelijk antwoord hebben op de vragen van hun kleuters, waarschuwen, ongeacht of ze vragen hebben, voor de mensen die toch de kwade bedoelingen hebben, maar dit kan op een manier, zodat de kinderen niet bang worden, maar wel bewùst.

Nee ad, die is niet van mij! Waldrock is een Muziekfestival die 1 keer per jaar gehouden wordt in Burgum Friesland. Maar je moet er van houden, want het is een Metalfestival! Ik maak een beetje reclame in de hoop dat nog meer mensen dit schitterende festival bezoeken. Het wordt al jaren gehouden met rond de Ben je weer een beetje op de hoogte. Excessen tegengaan De kleuters krijgen op hun eigen niveau voorlichting.

Spelenderwijs met je lichaam bezig zijn is het idee erachter. De GGD hoopt dat excessen als groepsverkrachtingen en tienerzwangerschappen er uiteindelijk mee kunnen worden voorkomen. Ik citeer hier maar een stukje uit het rtl bericht waar ik nergens lees dat kinderen van 4 jaar sex moeten hebben.

Of harde porno moeten kijken. Je schrijft dat kinderen op die leeftijd niet met sex bezig zijn maar daarna schrijf je dat als ze vragen hebben ze eerlijk beantwoord moeten worden. Dat is pas krom. Ik wil beweren dat we niet zo dramatisch moeten doen over sex. Ook niet tegenover kinderen. Doen we dat wel dan krijgen ze later pas echt problemen. Kinderen zien en horen veel meer dan ouders meestal weten.

En misschien stelt het je gerust, ik ben heel autoritair met opvoeden. Horen ze het niet op school dan horen ze het op straat. Zoals waarschijnlijk de meesten van ons. Als er maar geen taboe op rust en er open en eerlijk over gesproken kan worden. Goed als jonge kinderen op school leren wat hygiene is.

Goed als jonge kinderen op school leren wat gezonde voeding is. Goed als jonge kinderen op school leren wat goede omgangsvormen zijn. Goed als jonge kinderen op school leren wat de betekenis van het billenschudden in een mtv clip is. Reactie door ,texas,henkie — dinsdag 21 maart Ha motorhead, dat zijn al oudjes en bestaan nog steeds ad en die komen dit jaar naar Burgum toe. Dus je kunt ze zien spelen. Opvoeding dient te worden gedaan door de ouders met aanvulling van b.

Al die out-sourcing van de opvoeding is een slecht zaak, scholen worden steeds met meer dingen opgescheept. Reactie door Evert Tigchelaar jr — dinsdag 21 maart Precies Evert, alleen heb ik liever niet dat ze teveel bij Opa en Oma zijn. Daar worden ze zo vol gepropt, dat ze geen warm eten meer lusten. Ik voel het als mijn kind een probleem heeft, ik voel het als mijn kind zich niet lekker voelt. Geen expert doet mij dat na.

Ben ik een wondermens? Nee, ik ben een moeder. En een aanpak die hartstikke goed werkt bij Jantje kan helemaal verkeerd uitpakken bij Pietje, om de doodsimpele reden dat Pietje zowel qua erfelijkheid als omgeving en opvoeding een totaal ander kind is dan Jantje! Reactie door Patrick — dinsdag 21 maart Goh, kinderen spelen op die leeftijd zeker al met eigen geslachtsdelen, begint op ongeveer 2,5 jaar, dan wil men info over hij heeft een piemeltje, ik niet.

Dokterspelen gaat dan ook een rol spelen en dat kan behoorlijk ver gaan, geheel intentieloos, puur nieuwsgierigheid! Wie kent nu niet ,iemand die een kleintje heeft ,die iets in de neus heeft gestopt.

Ook met dokterspelen gebeurd dit wel. Maar verder heeft het ook met gevoelens te maken, aanraking vind ik dat prettig of niet en meeste kinderen vinden aanrakingen erg prettig! Maar wat als ik het niet fijn vind, kan ik het zeggen of niet! Ook met bekenden dienen ze op te passen, hoe vervelend ook, nooit meegaan, altijd eerst vragen aan juf of thuis. Dat heeft net zo goed te maken met, alleen het zwartgallige verhaal erachter hoeven ze nog niet te horen, maar veiligheidsregels horen er ook bij!

Ik neem ook aan dat het niet zonder instemming van ouders gebeurd, zelfs denk dat ouders erbij aanwezig kunnen zijn. Ik ben dus voor, en thuis en op school, ik bedoel, over pesten wordt ook gepraat en dat vindt iedereen goed. Er zijn ook zat mensen die bevrediging willen als zijnde oplossend gevoel, dus hoe meer gevoelens in brede zin bespreekbaar worden, hoe beter! Zo werd er op de school van mijn zoontje dus uitgelegt dat je ouders zomaar wel eens dood zouden kunnen gaan, dat je dankbaar moet zijn voor wat je ouders nu voor je doen want misschien zijn ze er morgen niet meer.

En een hele mooie kreeg hij het ventje is net 7! Dan hebben we het over kindertjes die nog geloven in Sinterklaas, dat Papa en Mama minstens worden en dat ze altijd thuis blijven wonen. Stel je even de impact voor. Gaan we naar het volgende project. Van de klas met kleuters is het merendeel op de hoogte van het verschil tussen jongens en meisjes, zijn voor de meisjes de jongens stom en voor de jongens zijn de meisjes stom.

Dat is hun leeftijd. Laat kinderen kinderen zijn. Je kunt ze wel alle volwassen gedachten opdringen als ze 4 zijn, maar dat is en blijft bullshit. Niet omdat een agoog een uurtje vrij had om voor zijn klas te staan en wat boekenwijsheid de klas in te knallen! Ik kan het me nog goed herinneren, een paar jaar terug! Ik laat mijn dochtertje altijd haar gang gaan op het internet omdat ik in feite toch alles kan traceren wat of ze uithaalt, welke websites ze bezoekt etc.

Ze was toen 9 jaar oud en had een vriendinnetje van 2 jaar jonger op bezoek, samen zaten ze achter de computer. Nog nooit was het voorgekomen dat er erotische sites waren bezocht. Enigszins vertwijfeld vroeg ik me af hoe hierop te reageren. Ik zei ze later dat mijn computer zo gek deed en dat er plotseling uit het niets allemaal blote mensen op het scherm kwamen. Je had die koppies moeten zien! Ik deed om ze even wat van de schrik te laten bekomen alsof ik hun verhaal geloofde.

Na een kwartier heb ik ze erbij geroepen en laten zien via de navigatiegeschiedenis dat dergelijke sites niet zomaar vanzelf verschijnen, maar door hun aangeroepen waren en stelde ze de vraag opnieuw.

Geconfronteerd hiermee en zich betrapt voelend gaven ze toe dat ze zelf op zoek waren geweest. Wat of ik bedoel met dit verhaal moge duidelijk zijn. Haar vriendinnetje die 2 jaar jonger is had klaarblijkelijk al interesse ontwikkeld hiervoor, terwijl mijn dochter zich hier nog helemaal niet mee bezig hield en voor zover ik weet nu ze 11 jaar is nog steeds niet, althans niet via mijn computer.

Daarom ieder kind is anders! Voor de duidelijkheid; ik heb buiten hun medeweten de moeder van het vriendinnetje, welke een goed vriendin is, gebeld en gevraagd om ook bij haar thuis de navigatiegeschiedenis op de pc even te checken.

Ook daar stonden inderdaad de genoemde sites in. En de redenatie dat niet alle ouders die aandacht geven: Dat staat buiten enkele discussie. Mijn excuses als dat zo overkwam. Kinderen zijn op deze leeftijd met hun lichaam bezig, met wat voor geslacht ze zelf zijn en anderen zijn, met hoe kinderen op de wereld komen en stoeien met wat ze wel en niet willen en hoe ze dat kenbaar maken. Natuurlijk weer de een meer dan de ander. Overigens is het opvallend dat de school zich overal mee bezig mag houden op opvoedingsgebied blijkbaar… Behalve met de seksuele ontwikkeling.

Het onderwijzend personeel is altijd bezig met een groep. Het is hun taak, en daar zijn ze over het algemeen ook wel in thuis, om verscheidenheid in hun lessen te brengen en om ieder kind apart te begeleiden. Ik pleit sowieso voor kleinere klassen trouwens. Dat past mooi in dit kader. Ik kan helemaal meegaan met je hierin. Zelfs zonder zelf ooit kinderen gehad te hebben, maar tijdens mijn tienerjaren wel dagelijks verplicht mee om heb moeten gaan.

Altijd oppassen op de neefjes en nichtjes van 0 tot 12 jaar. Kon soms niet eens naar mijn sportwedstrijd toe daarom. Zo leer je trouwens veel over kinderen. Bij de Opvoedquiz, een tijdje terug haalde ik trouwens een 8,5. Ook niet gek voor een kinderloze, nietwaar? D Ik ging de mist in bij de vraag of ik mijn dochter hele dure schoenen zou geven, omdat de hele klas ze ook al had en ik antwoordde: Dat was fout volgens de opvoedkundige.

Ach, zelfs als kinderloze maak je soms opvoedfouten…: Maar inderdaad ik ben het met mensen eens die vinden dat ouders hierin de belangrijkste rol in moeten spelen.

Het is alleen helaas vaak ook zo dat er veel ouders zijn die het onderwerp OF niet aandurven, OF niet aangaan omdat ze gewoon niet kunnen bevatten dat dat een belangrijk onderdeel is van de ontwikkeling van jonge kinderen. Met het andere en je eigen geslacht niet? Met grenzen aangeven niet? Gemiddeld verschilt het niet veel verwacht ik. Maar dat niet ieder kind hetzelfde is, daar zijn we het over eens Patrick.

Naomi, weet niet of het veel scheelt, ken ook niet veel kinderen van vier. Ben wel voor uitleg op school, maar dan op wat oudere leeftijd. Waar ook dingen als homosexualiteit in mee genomen kan worden bijvoorbeeld daarom de oudere leeftijd.. Als iemand het rode boekje voor scholieren nog heeft dan pagina 90 tm eens doorlezen. Sexuele voorlichting anno Toen heel veel ouders geschokt. Denk dat dat nog zo zal zijn. Wel aardige discussie hier.

Jammer alleen dat er weinig tot geen deskundigen tussen zitten. Dat had het nog wat interessanter gemaakt denk ik. In een notedop mijn opinie: Indien ouders hier moeite mee hebben, zouden zij ondersteund moeten worden, net zolang tot het zelf aankunnen. Reactie door app — dinsdag 21 maart Monique, Dat ik die sessie van de dood absurd vond, heb ik al aangegeven en hoe meer je vertelt hoe absurder! Wat mij betreft geef je het door aan de ouderraad, zodat het project zich op deze manier niet herhaald!

Maar binnen mijn peuterspeelzaal tijd ik ben gediplomeerd verpleegkundige en peuterleidster speelt soms sexuele gevoelens al en daar dien je toch mee om te gaan, want anders heb je boze ouders, doktertje spelen hoort niet en plein publiek! Verder vind ik juist vanwege veiligheid kinderen dat zaken ook besproken dienen te worden, het heeft misschien nog meer bereik als dat en thuis en op school gebeurd!

En ook dat verhaal dient speels te gebeuren. Juist ook in verband met de medelanders, die andere gewoontes hebben, ook dat kun je erbij verweven, het uitgangspunt van elke relatie respectvol moet zijn. Mijn dochter was als kleuter echt verliefd, heel aandoenlijk. Je zou ook een bruiloft thema kunnen doen, enfin, ik heb idee- en genoeg.

Het lastige nu, is dat ik geen idee heb van de inhoud van dat lessen pakket, ik zal eens kijken of ik via internet wat kan vinden. Persoonlijk denk ik niet dat het bij de jarigen echt over de daad zal gaan, het feitelijk willen en kunnen weten begint ongeveer rond 10e levensjaar. Bij de link van RTL stukje zit een flits van wat er over in het nieuws te zien was, Nu dat ging er erg onschuldig aan toe, bij de kleuters werd een tekening van een jongen geshowd, in adamkostuum, en toen was de vraag: Verder ging het over verliefdheid, dus je zag veel harten en verder vertelde iemand dat het ook ging over;je krijgt een zoen op je wang van een tante, eigenlijk vind je dit niet prettig, hoe kun je dit oplossen.

Het met je ouders bespreken. Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — woensdag 22 maart 0. Ik geloof echt niet dat kinderen van 4 jaar sexuele voorlichting moeten krijgen. Op die leeftijd is er volgens mij wel nieuwsgierigheid naar genitalien maar is het dus niet meer dan dat, pas als de hormonen gaan opspelen komen er gevoelens van sexualiteit bij kijken. Als ouders niet meteen zouden roepen dat het vies is zou denk ik al wat schelen, wat niet mag is immers meteen interessant.

Reactie door Vandeplato — woensdag 22 maart 0. Reactie door ad — woensdag 22 maart 1. Ik ben nu al een mid vijftiger en heb nog steeds last van het taboe wat sex heet. Toen ik als jongetje van 7 ontdekte dat mijn zusje er toch anders uitzag dan mezelf begon ik vragen te stellen aan mijn ouders, maar nooit een antwoordt gekregen.

Toen ik 10 was hoorde ik op school over neuken met meisjes en ik had geen flauw idee wat ze toen bedoelden. Na veel luisteren en de roddeltjes van anderen te hebben aangehoord gingen we kort daarna eens kijken wat nu het verschil was tussen jongens en meisjes, waarin ik tot de verassende ontdekking kwam dat er werkelijk verschil bestond. Natuurlijk maakte ons dat verder nieuwsgierig en gingen we elkaars geslacht bekijken.

Opeens kwamen er vreemde gevoelens tevoor schijn waarvan ik niets wist. Steeds meer en hoe ouder ik werd hoorde je zeggen dat neuken erg fijn was. Naar aanleiding van andere verhalen moesten we het maar eens doen op 11 jarige leeftijd. Ik kon toen tot mijn verbazing een reactie krijgen als mijn buurmeisje me aanraakte en we hebben het toen gedaan.

Tja, ze hadden me verteld dat je piemel tegen het kutje van een meisje moest brengen en dat was dan neuken. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker.

Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren.

Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen. Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden.

Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren. Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook.

Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten? Ja, door hier te klikken ga ik akkoord met de cookies, scripts en webbeacons die via NewsMedia Websites GeenStijl, Dumpert, Das Kapital en Autobahn geplaatst kunnen worden. Ik begrijp dat deze cookies, scripts en webbeacons door NewsMedia Websites en door derden geplaatst kunnen worden voor functionele en analytische doeleinden, voor social media, om mij advertenties te tonen, mijn surfgedrag te volgen of gewoon omdat men daar zin in heeft.

Ik ga er ook mee akkoord dat met behulp van deze cookies, scripts en webbeacons persoonsgegevens over mij kunnen worden verwerkt voor deze doeleinden. Ondanks dat ik op de rest van het internet prima mijn eigen privacy kan regelen of er simpelweg niet om geef, ben ik dankbaar dat de overheid mij overal op het Nederlandse web van dit soort nep-privacy-beschermings­stickers voorziet. Scroll omlaag voor meer informatie. Moe van dit soort popups?

Installeer dan de Deze plugin om van het gezeur af te zijn. Hieronder staat het, nog even doorscrollen.